Weinig verrassend maar wel opzwepend en warm

Hoeveel schade kan een mens aanrichten met een Bic-pen? Daar hadden de beveiligingsmedewerkers bij de ingangscontrole van het Awakenings-festival zaterdag geen antwoord op....

Gijsbert Kamer

Maar ook zonder balpen was het goed toeven in Spaarnwoude waar zo'n vijftienduizend danslustigen zich vanaf tien uur 's ochtends tot middernacht overgaven aan technomuziek. Waar evenementen als Dance valley en Sensation hun aantrekkingskracht vooral ontlenen aan massaliteit en hun programmering daar ook op afstemmen, is Awakenings aanmerkelijk kleinschaliger en dus gezelliger.

Al viel ook nu weer op hoeveel dezelfde namen je tegenkomt. Waar rockfestivals toch vooral ieder jaar met iets nieuw willen komen, lijkt een dance-festival pas geslaagd wanneer dezelfde dj's als andere jaren hun kunstje komen doen.

Dance Valley heeft Carl Cox, en Awakenings is niet compleet zonder techno-veteranen Jeff Mills en Dave Clarke. Wie het idee heeft dat techno een soort stilstaand water geworden is, zag zijn vermoedens bevestigd in de programmering. Maar hoe bekend de minimale sound van Jeff Mills inmiddels ook mag wezen, de extase in een van de twee grote tenten, was er zaterdagmiddag rond een uur of drie niet minder door.

Drie draaitafels en een drumcomputer, bediende Mills en zijn technovariant was kaal, hard, opzwepend en op een merkwaardige manier toch warm. Daarin onderscheidde hij zich bijvoorbeeld van de sound die er in de tweede tent te horen was: vooral kille beuktechno, waaraan ook de technisch verbluffende maar dit keer erg gemakzuchtige Dave Clarke niet ontsnapte.

Maar dat was het aardige: er was elders op het terrein altijd wel weer een net iets andere variant op de ooit in Detroit ontwikkelde house-stijl te horen. Het open podium gaf ruimte aan de soulvolle, funky beats van bijvoorbeeld Stacey Pullen, terwijl de kleine UFO-tent het schemergebied tussen disco en electro onder de aandacht bracht.

Geestig was de verschijing van Dr. Lektroluv, met zijn witte pak en groengeverfde hoofd. En even kleurrijk was zijn voorkeur voor camp muziek die toch nergens plat werd. In die kleine maar meertijds zeer gezellige UFO-tent hoorde je tenminste nog wel eens een stem voorbij komen. Want van hoeveel kanten techno op tijdens Awakenings ook belicht werd: het blijft vooral instrumentale muziek.

Des te opmerkelijker dat het nooit saai of al te voorspelbaar werd. Het publiek was leuk, gemoedelijk en enthousiast, en kwam vooral om te dansen. Geen lomp geduw en getrek op Awakenings, iedereen koos zijn favoriete technovariant en liet zich meevoeren van climax naar climax.

En al dacht je op voorhand genoeg te hebben van de kunstjes van Jeff Mills, stiekum hoop je nu dat Awakenings hem voor volgend jaar opnieuw weet te strikken.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden