Weinig uitleg in Cannes

'Bonjour', zegt de Franse journalist in de zaalmicrofoon. 'Ik heb een vraag voor Leos Carax. De bruggen in uw nieuwe film, zijn die een soort urban poetry? Representeren ze iets?'


'Er zitten geen bruggen in mijn film', mompelt de regisseur.


'Maar de Pont Alexandre III dan, die is toch te zien?'


'Wel, ik hou best van bruggen, maar ik heb geen speciale relatie met ze. Ik woon in Parijs, dus ik ga dagelijks bruggen over.'


Zucht. 'Verder kan ik er niks over zeggen.'


Even later: 'Representeren, ik haat dat woord.'


Het is de traditie op filmfestivals, zo ook in Cannes: direct na de perspremière wordt de filmmaker geacht zijn kunstwerk te verklaren, bij voorkeur in heldere statements. Niet iedere regisseur is dat van plan.


Toen Lars Von Trier na de première van zijn horror-relatiedrama Antichrist (2009) meldde dat hij niemand een verklaring schuldig was, ontstak een kolossale Britse journalist in woede. Als een filmer zijn publiek zo nodig afgeknipte vagina's en platgestampte piemels wilde voorschotelen, dan moest hij ook zijn verantwoordelijkheid nemen en uitleggen waarom, vond de Brit. Von Trier zag de verontwaardiging geamuseerd aan; dat jaar waren er geen nazigrapjes nodig voor een rel.


De 51-jarige Fransman Carax (Les amants du Pont-Neuf, 1991 - een brug, jawel) werd ooit gerekend tot het 'nieuwe Franse extremisme', maar raakte sindsdien wat uit het zicht. Hij presenteert deze week in Cannes zijn comebackfilm Holy Motors. Geniaal, onzin of geniale onzin - het festivalpubliek is er nog niet uit. Het surrealistische verslag van 24 uur uit het leven van een voortdurend van gedaante wisselende man (bankier, bedelaarster, monster) blaast zonder meer leven in de competitie om de Gouden Palm.


Hoofdrolspeler is acteur Denis Lavant ('in mijn contract staat dat ik 10 rollen speel, maar het zijn er zeker 11'). In opmerkelijke bijrollen treden onder meer enkele bonobo-aapjes en pratende auto's op, en actrice Eva Mendes en popzangeres Kylie Minogue.


Maar goed, wat betekent het allemaal?


'Hoe moet ík dat weten?', antwoordt de regisseur, die behalve de ene verplichte persconferentie geen interviews wenst te geven. Moet het publiek dan niet iets meenemen uit uw film?, probeert een journaliste. 'Het publiek? Dat is een groep mensen die vrij snel dood zullen zijn. Ik maak geen publieksfilms.'


De beste vragenontwijker te Cannes is de Oostenrijker Michael Haneke. Die werkt zich in een hotelkamer uiterst vriendelijk langs het internationale filmjournaille, maar waakt er onderwijl voor iets inhoudelijks over zijn nieuwe film Amour te zeggen, een ultiem drama over ouderdom.


Haneke: 'Elke interpretatie die ik kan geven nestelt zich tussen de film en de kijker.'


Omdat regisseur Carax het niet wil doen, mag Kylie Minogue nu een dag na de première in een zonnige hoteltuin proberen uit te leggen waar Holy Motors over gaat. 'Ik kan het niet', zegt de Australische zangeres. 'Het is verwarrend, dat is het.'


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden