'Wegkwijnziekte niet erger dan griep'

Varkenshouders vinden de wegkwijnziekte geen 'aids onder varkens'. Andere virusziekten hebben namelijk ernstiger gevolgen. Vooral met vitamine E en antibiotica gaan de varkensmesters de wegkwijnziekte te lijf....

De wegkwijnziekte waart al jaren door de Nederlandse varkensstallen. 'Het is een afgrijselijk virus, waartegen helaas nog geen vaccin bestaat', zegt de Brabantse varkensmester C. van Gisbergen, tevens voorzitter van de afdeling varkenshouderij van LTO Nederland. Maar het is niet te vergelijken met de varkenspest of mond- en klauwzeer. Met extra zorg kan de ziekte na verloop van tijd weer uit de stal verdwijnen.

Het bedrijf van Van Gisbergen had eind 1999, begin 2000 met de ziekte te maken. Normaal bedraagt de uitval ongeveer 1,5 procent (drie van de tweehonderd beesten gaan dood), nu was dat opeens 3,5 procent. Zijn biggenleverancier werd zwaarder getroffen: 13 procent uitval. Jonge biggen zijn kwetsbaarder voor het virus.

Van Gisbergen gaf de zieke beesten destijds meer zorg en aandacht: extra warmte, extra ventilatie, extra vitamines. Vooral vitamine E wordt als waardevol beschouwd in de strijd tegen de wegkwijnziekte. Erg zieke varkens kregen antibiotica. 90 Procent van de varkens overleefde de ziekte. Ze werden later 'in blakende gezondheid' afgeleverd bij de slachterij.

Inmiddels is de uitval onder de varkens weer terug op het oude niveau. 'Opeens ben je er doorheen en is de ziekte weg', aldus Van Gisbergen. Hij wil de ziekte overigens niet bagatelliseren. Want wie ermee wordt geconfronteerd, heeft grote schade. Maar het groot alarm dat de Stichting Wakker Dier heeft geslagen, noemt hij 'een opgeklopt verhaal'. Hij schat dat 20 à 25 procent van de Nederlandse varkensbedrijven de afgelopen jaren in meer of mindere mate te maken heeft gehad met de wegkwijnziekte.

Daartoe behoren ook de bedrijven van een andere boerenleider, W. van den Brink, voorzitter van de radicale varkenshoudersbond NVV. Het ene zeugenbedrijf (170 zeugen) had de ellende na tien maanden helemaal achter de rug, het andere (450 zeugen) isnu na twaalf maanden aan debeterende hand. 'Het is een ziekte die langzaam komt en langzaam verdwijnt', zegt Van den Brink. 'Het virus is niets meer dan een griepepidemie. De dieren moeten de tijd krijgen om antistoffen aan te maken. Als dat is gebeurd, is het snel over.'

Normaal hebben bedrijven van Van den Brink 10 procent uitval: op elk (geboren) koppel van tien biggen is er een dood of niet levensvatbaar. Vorig jaar was die uitval ruim verdubbeld. Vervelend, maar niet verontrustend. Andere virusziekten, zoals besmettelijke diarree of abortusblauw (waarbij zeugen dode biggen werpen), waren volgens Van den Brink erger. Dan was de uitval 100 procent geweest.

De NVV-voorzitter noemt het grote kolder dat sommigen de wegkwijnziekte zien als 'aids onder varkens'. Hij beticht Wakker Dier ervan slechts angst onder mensen te kweken, in een hernieuwde poging de varkenshouderij in kwaad daglicht te stellen.

Volgens Wakker Dier is de bio-industrie extra vatbaar voor de ziekte, omdat varkens weinig ruimte en veel stress hebben. De varkenssector zelf nuanceert die stelling. Natuurlijk is de kans op besmetting in volle stallen groter dan in lege stallen. Maar de ziekte komt ook voor op extensieve bedrijven, zoals in Schotland. Volgens LTO-voorman Van Gisbergen is de sector sinds de varkenspest al volop bezig een betere leefruimte (grotere hokken, meer ventilatie, stro, afleiding) te creëren , waardoor varkens weerbaarder worden tegen allerlei ziektes.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden