Weg uit de Waalstad: 'Ik hou van Nijmegen'

Groeten uit Heumensoord

Wat maak je mee als je net bent aangekomen in de Nederlandse asielopvang? Door de ogen van de Palestijns-Syrische Mohan nad (38) en zijn gezin kijken we mee in tentenkamp Heumensoord. Deel 7: Verhuizen

Mohannad ElJechi met zijn vrouw Layla en zoons Ziad en Ibrahim (voorop), boven aan de voetgangersbrug bij de Waal. Beeld Marcel van den Bergh / de Volkskrant

Het is dinsdag even na het middaguur als een COA-medewerker in de deuropening verschijnt met een brief in zijn hand. Mohannad veert op. Zou er eindelijk nieuws zijn over de asielprocedure?

Maar het is slecht nieuws; de noodopvang Heumensoord gaat dicht. Het kamp moet deze zomer plaatsmaken voor de Special Olympics, een sportevenement voor gehandicapten, gevolgd door de Nijmeegse Vierdaagse.

Mohannad leest in de brief dat alle vluchtelingen voor 2 mei zullen worden overgeplaatst. Het COA heeft daarna nog een maand nodig om alle tenten af te breken. 'Voor u als bewoner betekent dit dat u binnen 8 weken naar een andere locatie zult worden overgebracht.'

De brief is het gesprek van de dag in Heumensoord. Iemand vertelt Mohannad dat de meeste kampbewoners naar Groningen moeten. Daar zou het COA een tentenkamp hebben opgezet, in een bos, net als in Nijmegen. 'Ze noemen het Groningen maar in werkelijkheid ligt het kamp 35 kilometer verderop in niemandsland. Om bij het dichtstbijzijnde winkelcentrum te komen moet je eerst 45 minuten lopen naar de bushalte en dan nog eens 20 minuten met de bus.'

Verantwoording

In het tentenkamp Heumensoord in Nijmegen verblijven 3.000 migranten. Onder hen Mohannad ElJechi, zijn vrouw Layla en hun twee kinderen Ziad (9) en Ibrahim (8). De familie is van Palestijnse origine maar verbleef de laatste jaren afwisselend in Syrië en Saoedi-Arabië.

Zwarte dag

De volgende ochtend verschijnt weer een COA-medewerker in de kamer van Mohannad. Hij en zijn gezin worden maandag overgeplaatst, naar Lelystad.

Lelystad? Via Google Maps probeert Mohannad meer te weten te komen over hun nieuwe thuis. Er is veel water in de buurt en Amsterdam is niet ver weg. Op Facebook kijkt hij wat andere vluchtelingen over de opvang in Lelystad zeggen, maar dat blijkt niet eenduidig. 'Sommigen zeggen dat we daar in een caravan worden opgevangen, anderen hebben het over een kantoorgebouw. Zelfs de COA-medewerkers kunnen me niet vertellen hoe het er daar uitziet.'

Het is voor Mohannad de zwartste dag sinds hij in Nederland is; hij maakt zich grote zorgen. 'Ik weet niet waar we terechtkomen, of we nieuwe vrienden zullen maken. En ik hou van Nijmegen. Als ik van het station naar de Waalkade loop, groeten de winkeliers me, ik ken ze.'

Maar het ergste van de verhuizing is dat Ziad en Ibrahim weer zonder school komen te zitten. Op internet las Mohannad dat vluchtelingenkinderen in Lelystad op reguliere scholen kunnen worden opgevangen. 'Maar daar is het veel te vroeg voor. Hun Nederlands is nog niet goed genoeg, ze weten nog niet voldoende over de cultuur en de leefstijl van Nederlandse kinderen.'

Als Mohannad het nieuws van de verhuizing aan Ziad en Ibrahim vertelt, krijgt hij verschillende reacties. Ibrahim heeft op de Heumensoordschool geen vrienden gemaakt, misschien dat het op een andere school wel lukt. Ziad is verdrietig. Hij is op school helemaal opgeleefd, pakt de taal snel op en heeft twee of drie goede maatjes.

Zijn vrouw Layla probeert het positieve ervan in te zien. 'Misschien dat we daar wat meer privacy hebben', zegt ze.

Ook slechte mensen

Mohannad wil 's middags even alleen zijn. Acht uur lang zit hij op zijn vaste plek op de Waalkade. Hij vist niet, maar rookt en kijkt over het water. 'Alles schoot door mijn hoofd; de procedure, de school voor de kinderen. Ik weet gewoon niet hoe het verdergaat.'

Tijdens een bijeenkomst krijgen de bewoners meer informatie over de aanstaande verhuizing. Maandagochtend om 10.00 uur moet iedereen klaar staan. De kamers moeten schoon worden achtergelaten. Per persoon mogen twee kleine koffers mee in de bus naar Lelystad.

'Ik moet de fiets hier laten staan. De mede-eigenaar is al op transfer gezet, naar Ter Apel. 'Hou jij 'm maar', zei hij. Misschien dat ik binnenkort met de trein terugkom om de fiets op te halen.'

Mohannad gaat het kamp missen. Hij heeft er vrienden gemaakt, ook onder het personeel. 'Twaalf COA-medewerkers kwamen naar mijn kamer om afscheid te nemen.'

'Oké, er waren ook slechte mensen in het kamp, maar de meesten waren goed. In de afgelopen maanden zijn we één grote familie geworden. Nu worden we over heel Nederland verspreid. Slechts één bevriend gezin gaat mee naar Lelystad.'

Maar bovenal zal Mohannad Nijmegen missen. Het bos bij Heumensoord, de route naar het NS-station, de Waalkade. Deze week kocht hij een boekje over de geschiedenis van Nijmegen. Tegenover de historische Valkhofburcht las hij hoe de stad zich heeft ontwikkeld. 'Als je dat leest en je staat voor het kasteel, dan voel je iets.'

Wat hem betreft is de verhuizing tijdelijk. 'Als ik mijn verblijfsvergunning heb, ga ik het IND vragen of we terug mogen.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.