Weg naar Mont Blanc lag bezaaid met onheil

De top van de Mont Blanc is alleen op heldere dagen te zien. Veel vaker is die karakteristieke besneeuwde punt, die overal bovenuit steekt, in nevelen gehuld. De wolk die de top zo vaak aan het zicht onttrekt, wordt door degenen die aan de voet van de berg wonen 'l'âme du Mont Blanc' genoemd, de ziel van de Mont Blanc.

Pierre Roland duikelt in de afdaling.Beeld epa

De Fransen en Zwitsers die leven met uitzicht op de berg hebben geleerd net zoveel te houden van de Mont Blancs besneeuwde top als van zijn mistige ziel. Op bewolkte dagen staren ze in de verte, met een elektriciteitspaal of een nabij liggende bergtop als referentiepunt, en wijzen naar wat ze niet zien: 'Daar, daar ligt de Mont Blanc.' Op heldere dagen aanschouwen ze hun berg met ontzag, bewonderen ze de weerkaatsing van het zonlicht op de eeuwige sneeuw.

De weg naar de Mont Blanc lag bezaaid met onheil. Tom Dumoulin kwam ten val. Hij greep direct naar zijn pols, maar voelde de pijn vooral in zijn hart. Het hart dat al zo lang toeleeft naar die tijdrit in Rio de Janeiro. Huilend stapte hij in de ambulance.

Op de top van de Montée de Bisanne wachtte de regen het peloton op; de weg naar beneden was spekglad. Bauke Mollema viel, vocht en verloor. Chris Froome viel ook. Hij kreeg de fiets van zijn ploeggenoot Geraint Thomas en bedwong daarmee de Mont Blanc. Door die prestatie alleen al verdient hij het deze Tour te winnen.

De ziel toont zich niet als de zon schijnt, maar op de grijze dagen, als de top aan het zicht onttrokken is. Juist op die dagen is het zaak te blijven wijzen.

Het peloton rijdt langs Lac d'Annecy.Beeld afp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden