Weg met het monument

De ingezonden brieven van dinsdag 21 juni.

Het Monument van Joodse Erkentelijkheid in Amsterdam. Beeld Najib Nafid

Weg met het monument

Abram de Swaan en Hans van Houwelingen pleitten zaterdag voor het laten staan van het Monument van Joodse Erkentelijkheid in de Amsterdamse Weesperstraat voor hulp aan Joden tijdens de Tweede Wereldoorlog, naast het nieuwe Namenmonument van Daniel Libeskind.

Want dat monument geeft te denken en te her-denken. Er valt inderdaad heel veel te bedenken bij dit werk van de joodse beeldhouwer en kampoverlever Jobs Wertheim uit 1947.

Helemaal links ziet men een man ootmoedig op de knieën gaan met daaronder de tekst 'Berustend in Gods wil'. Hoezo? Heeft God de deportatie, de Holocaust gewild? En moeten we er daarom in berusten?

Waren Hitler met zijn 'Endlösung', zijn administrateur Eichmann en de Nederlanders die bij de deportatie waren betrokken de helpers van God? En welke 'God' dan? Die van de christenen, die barmhartig zou zijn, of die van de joden. Is hij een antisemitische God die zijn uitverkoren volk Israël naar de vernietiging leidde? Hoe meer men daarover denkt, des te weerzinwekkender het wordt.

Weg ermee, in ieder geval met dat linker paneel.

Kasper Jansen, Amsterdam

Hallelujakerk

Terwijl dit weekend in Orlando een groep baptisten de begrafenis verstoorde van de slachtoffers van de schietpartij in de homodisco aldaar, besteedt de Volkskrant een hele bladzijde (Ten eerste, 20 juni) aan het 'succes van de vrije baptisten in Drachten, die ook hun wortels hebben in de VS. Uit eigen ervaring ken ik hun veroordeling van homoseksualiteit. Het samenwonen van homo's wordt afgekeurd. Iemand met die gevoelens moet volgens hen maar in therapie gaan.

Jammer dat een hele bladzijde wordt besteed aan het succes en dat ze het zoveel beter doen dat de andere protestantse kerken, maar niet aan het feit dat vrije baptisten niet te vinden zijn bij bijvoorbeeld de voedselbank, vluchtelingenopvang (tenzij het leden van hun kerk zijn) en andere sociale projecten. Dat mensen buiten hun gemeente voor hen eigenlijk niet bestaan!

Ruurd Stoorvogel, Schiedam

Vroege schoolkeuze

Na een studie concludeert het CPB dat selectie vanaf de vroege jeugd de meest effectieve onderwijsmaatregel is. Onbegrijpelijk dat deze conclusie nu pas wordt getrokken (Ten eerste, 20 juni).

Iedere sportclub weet al decennia lang dat vroege selectie leidt tot de beste prestaties van alle sporters. Moet je voorstellen dat Marco van Basten tot zijn veertiende met dezelfde clubgenootjes had gevoetbald waar hij bij de F-jes mee was begonnen. Ons land was in dat geval internationaal nooit ten tonele verschenen.

Gelukkig bemoeit de politiek zich niet met de opleidingsstrategie van de sportclubs. In ons onderwijs moeten de leerlingen, onder het mom van gelijke kansen, jarenlang in dezelfde groep blijven. Dit is strategisch gezien dom van de politiek.

Henny Schrauwen-Dirkzwager, Rosmalen

Holocaustmonument

'Bedenkt eer gij herdenkt.' Een goed advies van professor Abram de Swaan en kunstenaar Hans van Houwelingen aan het Nederlands Auschwitz Comité, als het gaat om de Namenwand aan de Weesperstraat in Amsterdam (O&D, 18 juni). Maar zou dat ook niet gelden voor het schrijven van opiniestukken?

Dat je beter eerst kan bedenken wat je gaat schrijven en je je in elk geval eerst moet informeren over de feiten? Het volgens de twee auteurs 'enorme' namenmonument wordt helemaal geen 5 meter hoog, zoals ze schrijven, maar niet hoger dan 2 meter, zodat ieder die dat wil geliefde namen kan aanraken. En architect Libeskind heeft de lange muur met namen juist zo in elkaar gevouwen dat het zeker geen enorme indruk zal maken. Dat het om zo verschrikkelijk veel dode mensen gaat, kun je toch moeilijk hem of de initiatiefnemers van het monument verwijten.

De Namenwand wil helemaal niet imponeren of gebieden, maar intimiteit bieden voor wie zijn doden daar zal willen herdenken. Het is gegroeid uit de behoefte de individuele slachtoffers bij name te noemen en hun namen te kunnen lezen. Dat een 'monumentaal cliché' noemen vind ik niet zo kies. Omdat er in Parijs ook zo'n muur bestaat voor de Franse slachtoffers? Je kunt ook te veel argumenten willen bedenken om niet te hoeven herdenken.

Max Arian, Amsterdam

Maurice de Hond

Het interview met Maurice de Hond heb ik met veel interesse gelezen. Wat kan die man veel! Kritiek op zijn iPad-scholen deed hij af als onwetendheid; evenmin is hij verantwoordelijk voor scholen die zijn methode niet volledig toepassen. Hiermee heeft Maurice de Hond zijn eigen sekte gecreëerd, waarin de tablet als Bijbel voor ongeletterden fungeert. Ik zou hier, als farizeeër, nog aan willen toevoegen: in de 21ste eeuw zal niemand nog in staat zijn De Toverberg van kaft tot kaft te lezen. Dat is maar goed ook: mensen kunnen dan op hun eigen niveau de herhaling bekijken op de iPad.

B.L. Sommer, Amsterdam

De Britse stekker

Hans de Pater gebruikt in zijn ingezonden brief de verwisseling van de Amerikaanse en Britse stekker door Collignon aan om aan te geven dat de samenwerking binnen de EU een mislukking moet worden (O&D, 20 juni). Vervolgens beweert hij dat het Verenigd Koninkrijk dezelfde netspanning gebruikt als Amerika (110 Volt). In het Verenigd Koninkrijk werd 240 Volt gebruikt, op het Europese vasteland 220 Volt. In Europa is dat in de jaren negentig geharmoniseerd op 230 Volt. Een voorbeeld van een zaak die de EU wél heeft afgestemd.

Wim de Vree, Hagestein

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.