Weer even een verlangend voetballand

Het is rond middernacht als een oude, wijze Duitse verslaggever in het Stadion de Suisse Wankdorf de hand pakt van een Nederlandse collega, hem bedankt voor de fantastische voetbalwedstrijd en zegt dat hij in jaren niet zo’n geweldige avond heeft gehad....

Paul Onkenhout

Een geschenk voor de wereld, noemt de Duitser het. Nou nou, zegt de Nederlander relativerend, maar de Duitser herhaalt zijn opmerking dat het Nederlands elftal de wereld een prachtig cadeau heeft gegeven.

Dat was na Nederland - Italië, maar het had ook na Nederland - Frankrijk kunnen gebeuren. Twee overwinningen, zeven doelpunten en al na twee speelronden geplaatst voor de kwartfinale: dat had niemand voorzien.

Zelfs de spelers leken er voor het toernooi niet veel vertrouwen in te hebben. Nog steeds kan niemand de vraag beantwoorden waarom het Nederlands elftal plotseling met drie doelpunten verschil wint van twee van de sterkste voetballanden ter wereld; journalisten niet, de voetballers zelf niet, bondscoach Van Basten niet.

De een wijst op de sfeer van eensgezindheid, de ander op de uitzonderlijke kwaliteiten van vooral Van der Sar, Sneijder, Van der Vaart, Robben en Van Nistelrooij, een derde op de rol van de bondscoach. Eenduidige verklaringen worden niet gegeven. Niemand weet het.

Het doet er ook niet veel toe. Het is weer 1988, of 1998: Nederland is weer even een verlangend voetballand. Er hangt opnieuw een sfeer van opwinding en hoge verwachtingen. Misschien zal ook deze zomer beklijven.

Michels, Hiddink, Van Basten: zo mooi is het nog lang niet, maar zo mooi kan het wel worden.Paul Onkenhout

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden