Weer bewegen vrouwen mannen tot aanval

NEW YORK - Wie denkt dat vooral bij mannen het oorlogvoeren in het bloed zit, kent de geschiedenis niet. President Obama wilde eigenlijk niet, net zo min als zijn minister van Defensie en nationale-veiligheidsadviseur, maar drie vrouwen in de Amerikaanse regering wilden het wel. En zo geschiedde dat Amerika zaterdag voor de derde maal in tien jaar een ander land aanviel.

Beeld afp

Met vereende krachten trokken Hillary Clinton, minister van Buitenlandse Zaken, en Susan Rice, Amerika's ambassadrice bij de Verenigde Naties, de tegenstribbelende mannen over de streep. De twee vrouwen werden daarbij gesteund door Samantha Power, een oud-journaliste die verbonden is aan de Nationale Veiligheidsraad.

Het drietal staat in een traditie. In 1990 was het de Britse premier Margaret Thatcher die president George Bush sr. overhaalde Saddam Hussein uit Koeweit te verdrijven. En in 1999 preste de toenmalige minister van Buitenlandse Zaken Madeleine Albright president Clinton tot ingrijpen in Kosovo. Het doorbreken van het glazen plafond kweekt extreem weerbare vrouwen, zo lijkt het.

Hillary Clinton
Volgens een reconstructie in The New York Times deelde Hillary Clinton aanvankelijk de reserves van Obama, minister van Defensie Robert Gates en nationale-veiligheidsadviseur Thomas Donilon. Libië was niet van cruciaal belang voor Amerika's veiligheidsbelangen. Maar toen zich vorige week maandag een scenario aftekende waarbij Kadhafi de opstand tegen zijn bewind met geweld zou neerslaan, stak Clinton over naar het pro-interventiekamp van Rice en Power.

Cruciaal was vervolgens een videoconferentie, waarbij enerzijds Obama, Gates en Donilon aanwezig waren, en anderzijds Clinton vanuit Parijs en Rice vanuit New York. Een paar argumenten deden de balans overslaan naar de vrouwen.

Belangrijk voor Gates
Clinton kon melden dat de Arabische landen wilden meedoen aan een militaire actie. Dat was belangrijk voor Gates, die het risico wilde vermijden dat 'de straat' in de Arabische wereld een ingrijpen zou zien als een nieuw bewijs van Amerikaans imperialisme.

Rice zei goede kansen te zien om in de Veiligheidsraad steun te krijgen voor een resolutie, die ook voorzag in luchtaanvallen op tanks. Dat hielp Gates' angst weg te nemen dat een vliegverbod niet voldoende zou zijn. Voor Obama was dat het omslagpunt.

De tangbeweging van Clinton en Rice had gewerkt: de minister kreeg de Arabische landen aan boord en de VN-vertegenwoordiger de Veiligheidsraad.

Maar voor de vrouwen, en uiteindelijk ook voor Obama en de rest van de internationale gemeenschap, was het allerbelangrijkst dat niemand een situatie op zijn geweten wilde hebben, waarbij Kadhafi zou aanblijven en 'vele duizenden' zou doden, zoals Obama het vrijdag omschreef. Dus werd besloten tot oorlog om erger te voorkomen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden