WEEKBLADEN

Er schijnt deze week iets loos te zijn in Amsterdam, maar HP/De Tijd bezoekt Deventer, HN vat Israël samen, en ook bij de andere opiniebladen haalt de Europese top de omslagen niet of nauwelijks....

Niet wat je noemt een lekker onderwerp, die Eurotop. Geen cover-materiaal. Zo'n top is gemaakt van draderigheid, en blijft even toegankelijk als een verhandeling over quarks. De opiniebladen worstelen.

HP/De Tijd doet het met het trucje van de vragen die iedereen stelt (Waar gaat het over? Waar gaat het nog meer over? Waarover gaat het niet?). En wandelt, want verstrooiing moet mogen, over de Wallen. Wat Chirac ziet als hij zijn hotel zou uitlopen? Hoeren, junks, de Bananenbar. Het gewone, dus.

Nuttiger, want verontrustender, is een reportage over 'Ankara aan de IJssel'. Toen allochtonen nog 'gastarbeiders' werden genoemd, was de Turkse gemeenschap in Deventer 'één grote familie'. Nu lijkt integratie al maar lastiger te worden, en zijn tegenstellingen ontstaan, aangejaagd door tv-zenders die Nederland bereiken. Zegt een jonge Turk:

Ik ben nog opgegroeid met Sesamstraat, Klokhuis en het Jeugdjournaal. (..) Nu staat in elk gezin, in elk koffiehuis en in elk ontmoetingscentrum de hele dag de Turkse TV aan. Ze weten nauwelijks meer wat zich in Nederland afspeelt. Die zenders fokken de boel behoorlijk op.

Ook: de lullige mislukking van Eindeloos! Alom de hemel in geschreven, die musical, maar eind mei hield het op. Schouwburgen hielden de hand op de knip. Producent Cornelisse:

Vanaf nu krijgt Nederland alleen nog maar Van den Ende-musicals. Eigen schuld. Ik stop ermee. Over en sluiten.

'Tussen de Derde en de Eerste Pijler zit nog een heel lastige Tweede', doceert VN in een poging Europa te verhelderen. Waarna bankier Duisenberg zijn mening over de EMU blijkt te hebben herzien: waar hij eerder strikt aan de eisen van Maastricht vasthield, zou Duisenberg nu hebben gezegd dat de toelatingscriteria buigbaar moeten zijn als daarmee uitstel van de muntunie wordt voorkomen.

Rudie Kagie sprak Duane Clarridge, gewipt topman van de CIA. Was opperspion in Europa. Vond dat Nederland geen kloten had ('They did not show any balls') toen zijn dienst een invasie overwoog in Suriname. CIA-informant Roy Horb, rechterhand van Bouterse, vloog naar Washington om zijn beloning af te halen.

Horb wilde dolgraag een paard - en dat kreeg hij.

Ook: 'Bloeiende riddersporen, dramatisch blauw.' Als een verhaal zo begint, is Bibeb terug. Ze sprak met Brakman, die 75 wordt. Hoe zijn dagen beginnen?

Alleen, ik moet alleen zijn. Ik was me, douchen doe ik niet vaak, ik heb een hekel aan water. Ben bang dat er iets tegen me aan drijft. Een normaal mens schrijft geen mooie boeken.

Binnenin de onwelvoeglijk dikke thrillergids. Vragen aan dertig auteurs. Kun je een snappy dialoog schrijven in het Nederlands? Ja hoor, vinden ze bijna allemaal, en wie iets anders beweert, kan niet schrijven. De nee-zeggers: Simon en Wijnstroom.

Vanaf de omslag behandelt Elsevier het in ondernemerskringen pijnlijke dilemma van de aandeelhouderszeggenschap. Wie is de baas in een beursgenoteerde onderneming? Krijgt de vergadering van aandeelhouders meer macht? Unilever-topman Tabaksblat:

Zie ik er niet gauw van komen. De bijeenkomsten zijn misschien niet altijd even verheffend, maar in de Verenigde Staten en Engeland is het niveau vaak nog lager.

Intelligente follow-up bij de bijlenmoord in Bennekom. De jongen en het meisje die haar vader en stiefmoeder de hersens in sloegen, lazen Schuld en boete: de bijl blijkt afgekeken van Dostojevski's Raskolnikov. En niet voor het eerst.

Vier stukken over Israël. Interview met schrijfster Judith Katzir. Palestijnen zijn mensen die je wel zag, in de bouw, op tv, maar niet kende.

en paar weken geleden ging ik met mijn man op bezoek bij vrienden in Jeruzalem. We namen de verkeerde route en kwamen in Bethlehem terecht. Toen we dat ontdekten, was ik erg bang. Waarom weet ik niet.

René Zwaap legt Bram Peper vast opzij. De teneur: Rotterdams burgemeester verraadt houwdegen Brinkman. Peper liet zijn hoofdcommissaris vallen omdat hij, suggereert Zwaap, lonkt naar de ministerspost Binnenlandse Zaken. Vilein toontje:

Kort geleden kwam levenspartner Neelie al zo lelijk in het nieuws met het TCR-proces. Een tweede schuiver was wel het laatste waar Peper op zat te wachten.

Verder is het dertig jaar na 1967 tijd voor een wederopstanding van Bob Dylan. Cultuurhistoricus Greil Marcus:

Heel erg vind ik ook Sara, dat liefdeslied voor die feeks van een ex-vrouw van hem. Wat een horror!

Henk Blanken

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden