WEEKBLADEN

Met de verkiezingen op komst, nemen de discussies over het democratisch tekort toe. Wie heeft de macht? Welke façades worden opgehouden?...

VRIJ NEDERLAND

'Pijnlijke cijfers', kopt VN boven een artikel over bijstandsfraude. Meer dan 80 procent van de fraude in Utrecht wordt gepleegd door allochtonen. 'Er is duidelijk sprake van emancipatie', aldus een Utrechtse ambtenaar, die de schuld overigens eerder bij het systeem legt, dan bij de mensen die er misbruik van maken.

Je kunt het eigenlijk niemand kwalijk nemen. Stel dat hier in de krant staat dat er in België geld wordt weggegeven. Hoeveel van ons zouden zich niet richting Antwerpen en Luik haasten?

VN interviewt ook Benk Korthals, vice-fractievoorzitter van de VVD. Een man achter de schermen, die er moeite mee heeft dat collega's alles doen om op tv te verschijnen. Bijvoorbeeld door op Prinsjesdag een stoel te reserveren waarvan ze zeker weten dat de camera daarop gericht staat.

Waarom ik het gênant gedrag vindt? (...) Ik denk omdat je jezelf kleineert. Je prostitueert jezelf. Je bent jezelf niet meer. Ik heb een aversie tegen dat soort handigheidjes.

HN-MAGAZINE

Zijn afkeer wordt gedeeld door anderen. HN interviewt D66-lijsttrekker Els Borst en ontdekt dat zij vooral 'zichzelf' is.

En dat is een verademing als je haar vergelijkt met de eeuwige poseur Bolkestein, de nimmer uit zijn rol van professionele bestuurder vallende Wim Kok, de aan media-effect verslaafde Rosenmöller en Marijnissen, en de Lubbers-imitatie Jaap de Hoop Scheffer.

ELSEVIER

Maar de vraag is of al dat Haagse gekrakeel er nog wel toe doet. Volgens Elsevier steeds minder. En niet alleen dankzij de toenemende macht van Europa. Wat zijn vertegenwoordigende functie betreft, is het parlement vrijwel ingehaald door belangengroepen. Op het gebied van controle van de macht, spelen de media een veel belangrijkere rol. En op het punt van besluitvorming wordt het parlement glansrijk voorbijgestreefd door het ambtelijk apparaat. Politicoloog M. van Schendelen:

Als je zo aan het wegstrepen bent, blijft er eigenlijk maar één ding over waar het parlement een relatieve voorsprong heeft en dat is het uitvergroten van de kwesties van de dag. Het meeste daarvan waait weer weg, maar in tien procent van de gevallen wil dat wel wat agendavormend werken.

HP/DE TIJD

Dat partijen hun verkiezingsprogramma's aanpassen om maar zo gunstig mogelijk beoordeeld te worden bij de doorberekeningen van het CPB, is columnist J. van Doorn een gruwel. Evenals de trucs die zijn toegepast om elf landen klaar te stomen voor Europa. 'Weggecijferde democratie', aldus Van Doorn. Maar hij heeft een voorstel.

We heffen de hele parlementaire santenkraam op. Eens per vier jaar vraagt het kabinet aan het CPB enkele verstandige plannen voor de volgende kabinetsperiode uit te werken, die na toetsing door de SER - 'het maatschappelijk draagvlak' - aan de burgers wordt voorgelegd. Ze mogen kiezen. Meeste stemmen gelden.

DE GROENE

Laten we erkennen dat als gevolg van de eenwording de democratie in Europa bezig is te verdwijnen, verklaart Japanoloog Karel van Wolferen in de Groene. En trek daarbij lering uit Japan.

De Japanse samenleving is doortrokken van de begrippen Tatemae en Honne. Tatemae staat voor de façade, de officiële motieven, veinzerij ook. Honne is de echte werkelijkheid, de ware motieven. Die dichotomie stelt je in staat om eerlijk te zijn over je eigen oneerlijkheid.

Van Wolferen pleit ervoor zaken zoveel mogelijk vanuit een ander, vergelijkend perspectief te bekijken. Dat levert altijd een beter inzicht op, zelfs op microniveau. Zo zijn Japanners voortdurend geneigd zich te verontschuldigen, in tegenstelling tot Nederlanders.

Als er hier iets fout gaat zeggen ze: 'Foutje' Dan kun je er niks meer over zeggen. De volgende keer gaat het net zo.

Wie moet ons nog een spiegel voorhouden, nu Van Kooten en De Bie er mee ophouden? De Groene weent dikke tranen over het einde van het 'goddelijke duo'. Dat hun populariteit slonk, lag niet aan Van Kooten en De Bie, maar aan Nederland. Hun satire werd met de komst van commerciële tv realiteit.

Van Kootens Vieze Man is niet opgewassen tegen de van gang bang naar gang bang trekkende Menno Buch, de vieze man van Veronica.(...) In die omstandigheden is het voor subtiele satirici als Van Kooten en De Bie roeien met rietjes in een bak vol teer.

Maar misschien - een optie die de Groene niet noemt - was het duo gewoon té politiek correct. Hoe pijnlijk die waarheid ook is.

Mirjam Prenger

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden