WEEKBLADEN

Het zomert en de omslagen worden minder spannend, al laten de weekbladen zich wel kennen. HP/De Tijd doet sexy met Martina Hingis, De Groene correct met Astrid Roemer, en HN onleesbaar moeilijk met Spinoza....

VRIJ NEDERLAND

Twee reportages uit de Verenigde Staten, een mooie en een heel mooie. De eerste over de 'wilde, plechtige nacht' die het afscheidsfeestje voor eindexamenleerlingen is. Schreeuwend dure avondkleding en limousines voor prom, preprom en afterprom. Niks te dol.

Nog fraaier, en aardig getimed, is het portret over Tobaccoville, een door R.J. Reynolds ingepakt tabaksdorp, waar de belangrijkste straat naar een nieuwe sigaret wordt vernoemd en de dominee een preek houdt over het mosterdzaadje.

VN port de PvdA-fractie in de Tweede Kamer op. De sfeer is niet zo rot als Eisso Woltjer en Gerda Dijksman (die van de 'constante zuurgraad') willen doen geloven, maar je hoeft maar weinig aan te dringen om de PvdA'ers tot bijterigheden te verleiden. Gezellig is het niet, constateert Mieke Sterk:

Ik hoor dat ze bij D66 naar elkaars bruiloften en verjaardagen gaan. Wij doen dat niet.

Matthijs van Nieuwkerk schreef over literatuur en voetballen, en werd toen de nieuwe hoofdredacteur van Het Parool. Dertiger Van Nieuwkerk:

Via literatuur en voetballen naar de top. Maar als je je daarover verbaast, onderschat je de literatuur, en zeker het voetbal.

DE GROENE In de opiniebladen windt alleen René Zwaap zich op over de arrestaties rond de Eurotop. Hoe een stad zich vergrijpt aan het Wetboek van Strafrecht om 'de vrijheid van demonstratie onklaar te maken'.

In sommige gevallen wilden de arrestanten niet eens demonstreren, maar waren ze afgekomen op de lage bierprijzen in het krakerscafé.

Niets is meer wat het lijkt. Tot voor kort moest de natuur worden beschermd tegen boeren. Nu zijn natuurorganisaties grootgrondbezitters geworden, en verkommert de boer, die zich een horige voelt. Zoals bioboer Jan-Jaap Jantjes:

De vervuiling door de boeren is gelukkig fors aan banden gelegd, maar de rol van die organisaties wordt door iedereen klakkeloos aanvaard.

Astrid Roemer schreef met de roman Lijken op liefde het tweede deel van een trilogie over Suriname. En praat over de decembermoorden van 1982. Voor wie de romans niet kent, blijft het interview vreemd hermetisch. Er wordt meer gesuggereerd dan gezegd. Roemer in een ander verband: 'Ik denk dat Surinamers over het algemeen meer moeite hebben met het in directe taal formuleren van intimiteiten.'

HP/DE TIJD Veel kritiekloos positivisme. Politievoorlichter Wilting mag ongebreideld ijdel zijn, maar zegt - zijn vak! - helemaal niets. Martin Simek ('Het leven is een estafette') bezingt 'de jongste nummer één aller tijden in het vrouwentennis' en signaleert dat kaasmerk Emmenthal graag ook op het 'nog maagdelijk witte' onderbroekje van Martina Hingis wil adverteren. En zelfs in Tilburg, juicht HP/De Tijd, heeft zich een wonder voltrokken: het lelijke eendje heeft ontdekt dat 'leeg' ook 'landelijk' kan heten: 'Neem die ontzettende hoeveelheid kloostertuinen . . .'

Gelukkig valt er ook te mopperen. Op de Dalai Lama, tot voor kort 'in' bij links Hollywood. Blijkt homofoob en had een SS'er als leermeester. Of op de Rotterdamse burgemeester Peper, volgens Manuel Kneepkens, dichter en oprichter van de Stadspartij

een kind dat zich opsluit in zijn kamer en krijst: ik kan het niet, laat de anderen het maar uitzoeken.

HN-MAGAZINE Ver verwijderd van elke actualiteit doet HN niet de minste moeite op te vallen in de kiosk. Spinoza, zeventiende-eeuws wijsgeer, moest op de cover. Het is honderdentwee jaar geleden dat de vorige vertaling verscheen van Theologisch-politiek traktaat. Uiterst belangwekkend, maar de vier stukken over Spinoza, dat tractaat, en de bruikbaarheid van Spinoza's ideeën over democratie in de moderne samenleving zijn ook uiterst onleesbaar.

ELSEVIER Jolig omslagverhaal over nerds, contactgestoorde bollebozen die hun haar niet wassen, een bril dragen en blozen als ze een meisje zien. Ze waren de 'druïden' van de na-oorlogse vooruitgang, maar leggen het in postmoderne tijden af tegen 'linkmiegels en blufgozers'.

Mooi 'Europees' interview met Erik Derycke, Belgisch minister van Buitenlandse Zaken. De aanvaring tussen de premiers Kok en Dehaene in Amsterdam had volgens hem minder om het lijf dan menigeen dacht.

Rijke zinnen zijn het, die Derycke uitspreekt. Over België en de Belgen, die 'integristen' zijn:

Wij zitten zo diep in Europa en Europa zit zo diep in België dat we gedoemd zijn tot elkaar.

Henk Blanken

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden