WEEKBLADEN

Geen enkel weekblad kan voorbij aan de Woede van België. De Groene verkocht flink extra na onze kleine aanprijzing, vorige week....

De van nature blijmoedige Hans Alders is sinds twee maanden commissaris van de koningin in Groningen en geniet na een tijdlang Zwitserse kaas nu van boerenkool met worst. Kan hij de markante Henk Vonhoff doen vergeten? De nieuwe commissaris:

Ik ga geen monument nabootsen. Ik ben en blijf in hart en nieren een zuiderling. De aanbiedingen om de zachte g af te leren heb ik vriendelijk afgewezen. Wat zou Groningen zijn met een commissaris die niet weet waar hij vandaan komt? Mensen in het zuiden hebben verbeelding en zoeken naar de positieve kanten van het bestaan. Dat is ook mijn temperament, Groningen kan daar zijn voordeel mee doen. Als er geen hart meer is, wat blijft er dan over?

Onderduiker Milo Anstadt wordt geïnterviewd door onderduiker Louis Velleman. Het gaat over Anstadts oorlogsherinneringen De verdachte oorlog. De luchtige kant van het leven voor ondergedoken joden ('We hebben, ondergedoken en al, veel gelachen en veel gevrijd') maar dat niet alleen. Anstadt:

En hoe komt het dat in de Oosteuropese landen procentueel veel meer joden zijn gered dan in Nederland? Omdat ze daar wisten wat er zou gebeuren. In Polen zijn tienduizenden joden lang voor Hitler uitgemoord. De pogroms! De Nederlandse joden dachten dat ze in 'het oosten' hard zouden moeten werken, maar dat ze er wel doorheen zouden komen. En de rest van de Nederlanders dacht ook: 'Nu ja, ze zullen daar hard moeten werken. Maar onze eigen jongens moeten ook hard werken.'

Het omslagverhaal gaat over Schiphol. Hoe Nederlands nationale luchthaven en het omringende bedrijvenpark groot konden worden (en nog groter worden) door verborgen overheidssubsidies. Ex-staatssecretaris Michel van Hulten van Verkeer:

Het is het idee van de Vliegende Hollander. Het prikkelt de fantasie, het houdt de mensen weg van de realiteit van het leven. Beetje leugenachtig. Als het erop aankomt, gaat de Tweede Kamer altijd akkoord met extra investeringen, omdat ze denken: het land is ervan afhankelijk. Bij Schiphol doen ze net alsof het bomen zijn die vanzelf ringen krijgen. In werkelijkheid doet de overheid er alles aan om het explosief te laten groeien. Het wordt tijd dat de staat Schiphol gaat behandelen als een normaal bedrijf, met normale heffingen op alle niveaus.

Na de IRT-affaire is het met het imago van de politie niet zo best gesteld. Een interview met vijf voormalige dienders over de veranderende wereld. Een van hen:

Je wordt nu voor een geeltje doodgestoken. Dat was er vroeger toch niet bij. Er kwam af en toe wel een moord voor, maar daar werd drie maanden over gesproken. Nu lees je het in de krant en je zegt tegen je vrouw: 'Potverdorie, het is toch wat', en gaat over tot de orde van de dag.

Bas Lubberhuizen is net als zijn vader (indertijd van de Bezige Bij) uitgever, maar tevens kroegbaas in Amsterdam. Over zijn eerste bezigheid:

Ik geef uit wat ik leuk vind en dat is breed. De Bezige Bij beleefde naar mijn idee z'n interessantste periode tussen 1950 en 1960, toen het nog geen strikt literaire uitgeverij was. Ze deden van alles: van het 'Jongensknutselboek' tot 'De Geschiedenis van de Wereld' in twaalf delen. Maar er verschenen ook prachtige dichtbundels en tijdschriften. Tegenwoordig zijn literaire uitgeverijen strikt literair. Dat vind ik jammer.

Een groot interview met Wim de Bie, die steeds vaker, net als zijn vader en oom indertijd, in de duinen bivakkeert. Over zijn samenwerking - sinds 1963 - met Kees van Kooten:

We worden vaak voor moralisten versleten, maar dan weten we werkelijk niet waar het over gáát. Is het hebben van een mening, die ook nog 's verstopt is in sketches, nou moralisme?

Het Nedersaksisch is sinds kort een door de overheid beschermde minderheidstaal in Nederland. Alle minderwaardigheidsgevoelens in noord- en oost-Nederland kunnen nu overboord. Herman Finkers, cabaretier te Almelo, vertaalt zijn huidige show Geen spatader veranderd in het Twents, en hij verbaast zich over het feit dat de streektaal zo veel rijker is dan de standaardtaal:

In het Nederlands ben je gewend aan sechte taal, lees de 'Privé' maar, of een akte van de notaris. Taal die niet uit het hart komt, valt in het Nederlands niet op. In het plat wel.

Emeritus-professor en predikant Anne van der Meiden heeft het Nieuwe Testament in het Twents vertaald. Hij kan er nog van nagenieten:

In het Twents heb je zo'n leuke stijlfiguur. 'Ze wearkt nich en dat doot ze nich', ze werken niet en dat doen ze niet. Ja, die stijlfiguur heb ik veel gebruikt. Ik heb lang geaarzeld bij 'het is volbracht', of ik zou schrijven: ''t is doan en dat is 't'. Maar de leesgroep zei: het is voldoende zo, ''t is doan'. Mooi. Ja, leuke afwegingen zijn dat.

Henk Strabbing

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden