WEEKBLADEN

De bladen besteden aandacht aan het verschijnen van het Verzamelwerk van Godfried Bomans. Ook de volkswoede in België beheerst de kolommen....

Voor goed georganiseerde criminelen bestaat het paradijs België, constateert VN. In een interview legt hoogleraar strafrecht Brice de Ruyver uit waarom in zijn land alleen 'de kleine garnalen' worden gepakt.

Ons justitieel apparaat is niet meer opgewassen tegen de moderne, goed georganiseerde criminaliteit. De grote fraudezaken, de zaak-Cools, de bende van Nijvel, wat is ervan terechtgekomen? Negen van de tien zaken van dit niveau worden niet opgelost. Zo'n lage graad van performantie zie je nergens.

Het plagiaat van prof. Diekstra krijgt een happy end. Zonder bronvermelding had hij voor zijn nieuwste bestseller lustig geciteerd uit het Amerikaanse boek How to Heal Depression. Nu loopt alles toch nog goed af als er binnen negen maanden een Nederlandse vertaling is van het Amerikaanse boek, tienduizend dollar is betaald, Diekstra voor niets de vertaling nauwgezet bekijkt en aanpast, en hij in zijn toekomstige tv-show uitgebreid reclame maakt voor het boek.

Allebei geboren in Amsterdam, allebei liberaal en allebei een imponerende conduitestaat. Hans Wiegel en Henk Vonhoff in gesprek over het Noorden, de VVD, het paarse kabinet en elkaar. Wiegel over Vonhoff:

Vonhoff is een man van grote opgewektheid, historisch besef en bestuurlijk vermogen. Hij is wel altijd graag aan het woord. Als minister van Binnenlandse Zaken heb ik eens de afspraak met hem gemaakt dat hij de eerste drie vergaderingen zijn mond zou houden. Het is geloof ik twintig minuten gelukt.

Vonhoff over Wiegel:

Ik ken weinig mensen die zo situatiebewust zijn als Wiegel. Wel heeft hij een beetje de neiging om de zeer gearriveerde bourgeois te spelen, met een sigaar en dergelijke. Dan zet-ie ook z'n stem wat uit. Maar ach, dat is ook wel eens geestig.

In het slot van zijn memoires verhaalt journalist W.L. Brugsma over een bezoek aan Moskou in de zomer van 1956 en een tamelijk onverwacht vraaggesprek met Chroesjtsjov.

Ik stapte op Chroesjtsjov af en zei: Wat vindt u van de betrekkingen tussen onze landen? 'Die zijn slecht', zei de kleine dikke man. 'Wij willen haringtrawlers van u kopen en u weigert dat.' Ik zei: als we dat doen, kunnen de Russen op hun werven oorlogsschepen bouwen. Chroesjtsjov tikte tegen zijn voorhoofd. 'Onzin. Dan moet u ons ook geen kaas verkopen, want dan kunnen onze mensen inmiddels kogels maken. U mag het gewoon niet van de Amerikanen.' Daar had de kleine dikke man natuurlijk gelijk in.

De Groene voorspelt het laatste jaar van de commerciële zender Veronica. Een steekhoudende redenering ontbreekt echter. Veel verder dan constateren dat de zender een rampzalig eerste seizoen heeft gekend, komt het blad niet.

Een verhaal waar wel kop en staart aan zit, gaat over de cricketcultus in Engeland. Ze duren eindeloos lang, zijn makkelijk te volgen, hebben een open einde en kennen veel personages. Soap opera's? Nee, cricketwedstrijden.

'Rijk in Nederland' is de titel van het omslagverhaal. Wie een miljoen bezit, is al lang niet meer bijzonder in Nederland. Met die miljonairs is de Kuip twee keer tot de nok te vullen. Superrijk is minimaal een één met zeven nullen, maar hoe word je dat? De 32-jarige Tobias Walraven zet jaarlijks als ondernemer een slordige dertig miljoen gulden om.

Je mag het gerust weten, ik heb zitten janken toen ik die eerste opdracht van een half miljoen binnenhaalde.'

Nog meer over geld in het artikel 'Casino gokt niet'. Zowel klant als personeel wordt in de Holland Casino's goed in de gaten gehouden door bedrijfsbeveiliging. Hoofd beveiliging Koos Paauw over het tegengaan van spelmanipulatie:

Je moet met poker en punto banco altijd rekening houden met die enkele routinier die met trucjes de kaarten herkenbaar maakt, soms door een minuscule inkeping. Er zijn spelers met zo'n scherpe blik dat ze een speldenprik in een kaart herkennen. Maar dan praat je over professionals, lieden die ook nog wel eens afdrukken op kaarten geven met een vingertopje vloeistof, die alleen met een speciale bril zijn te herkennen.

Het tweede deel van het trieste levensverhaal van de alcoholiste Johanna.

Johanna dementeert, zo lijkt het wel. Ze zegt niets meer te drinken, maar de dranklucht hangt als een walm om haar heen. Ze is agressief en scheldt op iedereen. Op de ramen van de woning heeft ze grote hakenkruizen getekend. 'Fuck the police, fuck the world.'

Ellen van den Boomgaard

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden