WEEKBLADEN

Liefst 3 weekbladen (VN,HP en Elsevier) over de problemen bij D66. Wat doen we straks met fractieleider Gerrit-Jan Wolffensperger die niet meer gewenst is?...

HP/DE TIJD Het binnenste van het blad wordt in beslag genomen door een reis-special en er is een groot interview met de nieuwe D66-voorzitter Tom Kok - die leukige zanger op dat congres, weet u nog? Deze Kok wil er flink tegenaan en ziet voor Hans van Mierlo nog één keer de grote klus als lijsttrekker. Verder wil hij met Sorgdrager, Wijers en Borst de boer op. Niet met Gerrit-Jan Wolffensperger die de schuld lijkt te krijgen van alles wat in de afgelopen jaren fout is gelopen. En er komt natuurlijk een tweede paarse coalitie met liefst een regeerakkoord voor slechts twee jaar. Kok:

Ons doel is het grootste aantal stemmen ooit te halen. Ik mik op 25 zetels.

Hij gaat zelfs een stapje verder:

Als paars bevalt, kun je altijd nog voor accenten kiezen. Als je een linkser paars wilt, moet je op de PvdA stemmen. Wil je een conservatiever paars, dan moet je op de VVD stemmen. En als je een paarser paars wil, een versterking van het concept, dan stem je op D66.

ELSEVIER De verschillen in inkomen nemen snel toe in Nederland. Het gat tussen de hoogste en laagste salarissen groeit sterk. Het omslagartikel staat vol nuttige tips: hoe te onderhandelen over salarissen en zorg dat je in het bestand van een headhunter komt komt. Dat soort dingen.

En er is een hoogst serieuze colum over prins Carlos en zijn nietes-welles kind. De zoon van Irene is een zogenaamde 'B-prins', geen lid van het Koninklijk Huis. 'De monarchie zal nog eens te gronde gaan aan de vruchtbaarheid van de dochters van Juliana' haalt de schrijver aan als een 'oude stelling' die hoogst anoniem blijft. Loodzware conclusie die Pierre Vinken als muziek in de oren moet klinken:

Ook een B-prins kan het staatsbelang schaden.

DE GROENE Zwaartepunt - twee artikelen - op Wilhelm Reich, aartsvader van de seksuele revolutie, die honderd jaar geleden geboren werd. Van Reichs 'volkomen orgasme' naar het 'politiek correcte orgasme'. In het hoofdcommentaar wordt korte metten gemaakt met het thema van de boekenweek:

Het loopt helemaal niet zo'n vaart met God als men acht te moeten vrezen. Hij is dood en reanimatie zit er niet in.

En dan Duitse mijnwerkers die Kohl het liefst kwijt zou willen, want in Nedersaksen en Noordrijn-Westfalen stemmen ze sowieso al bijna niet op hem. Veel noodkreten uit het Roergebied, zoals deze, van ex-mijnwerker Erich Zeranski van de mijn Hugo:

Ik heb doorgewerkt tot het bittere eind. Als ik de huur en de vaste lasten had betaald, hield ik nog 624 mark over. Ik heb 37 jaar lang keihard gewerkt, nooit de kantjes ervan afgelopen, nooit problemen met de directie gehad. Het doet me pijn dat het allemaal voor niets is geweest. Ik hoop niet mee te maken dat de Hugo dicht gaat. Mijn vader en opa hebben er gewerkt, ik ben de laatste van een generatie mijnwerkers.

HN-MAGAZINE Een tamelijk treurig verhaal over minister Margreeth de Boer van Milieu. Heeft zij - althans haar departement - wel zin zolang er geen fundamentele keuzes worden gemaakt? Politiek filosoof Marius de Geus die het milieubeleid van diverse kabinetten heeft doorgelicht, meent dat het allemaal niet los kan worden gezien van De Boer zelf:

Bij haar aantreden was ze veel te weinig ingewerkt in de problematiek. Pas na twee jaar begon ze in de gaten te krijgen wat er echt aan de hand is. Ze heeft zich ook veel te laat gerealiseerd dat én bij de formulering van het verkiezingsprogramma van de PvdA en bij het opstellen van het regeerakkoord het milieu een ondergeschikt punt is geweest. Ze heeft lawines van kritiek te verduren gehad van de milieubeweging en is nu keihard met haar neus tegen de deur aangelopen. Ze kijkt daarom nu maar alvast naar de volgende regeerperiode. Maar zal een minister die zich zi kwetsbaar toont, een tweede kans krijgen?

VRIJ NEDERLAND Een lang geprek met de stervende koopman Jakob Leutscher die door zijn Exota-claim de VARA miljoenen afhandig tracht te maken en met drie jonge architecten die van Nederland liefst één grote camping zouden maken. Ex-hoofdredacteur Rinus Ferdinandusse praat met de Vlaamse thrillerschrijver Bob Mendes die het probleem van België meent te doorzien:

Ik heb vastgesteld dat volken die elkaar graag hebben, dat die van elkaar moppen tappen. Ik kan mij geen enkele mop voorstellen van een Vlaming over een Waal. Ik ken tienduizend moppen over Nederlanders, duizend over Schotten, maar over Walen niet één. Omdat we niks van hen weten en niks van hen willen weten.

Henk Strabbing

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden