Weekbladen

Veel aandacht voor de Boekenweek, met name in HP/De Tijd, De Groene en Vrij Nederland. Men tracht de themavraag te beantwoorden: waarom is God allerwege weer zo in zwang?...

ELSEVIER

Een omslagartikel over de nieuwste manier om de zondag te besteden: met 'funshoppen'. Op zondag lijkt de Amsterdamse Kalverstraat soms voller dan op zaterdag. Pim Fortuyn bespeurt een ideologisch vacuüm in deze wereld. Voorts een pleidooi vóór IJburg. Elsevier concludeert:

De ja-zeggers hebben het gelijk aan hun kant: IJburg biedt soelaas waar Amsterdammers anders de stad zouden verlaten. Niet te onderschatten daarbij is het psychologisch effect en de aantrekkingskracht van het grote gebaar. Dat bewijzen de nieuwe Oostelijke Eilanden, en dat zal IJburg bewijzen. En de eendjes, die wennen er wel aan.

Tegenover Hugo Camps kankert 'broodschrijver' Jan Blokker op (zijn eigen) Volkskrant en tegen NRC Handelsblad, die als pure informatiedragers veel terrein hebben prijsgegeven aan televisie en internet en nu op de populistische toer denken te moeten:

Meehollen in een soort angst, dat is het. Hoofdredacteuren willen jonge mensen bereiken want als die wegvallen is de krant straks ook weg. Denken ze. Onzin. Juist voor die jonge mensen, voor het luie, onontwikkelde, ontleesde volk wordt de krant belangrijker. Met een krant kun je tenminste grip op het nieuws krijgen. Dat betekent dat de krant in zijn redactionele taak alleen maar sterker wordt.

DE GROENE

Uit Amerika overgewaaid - hoewel de Engelsen het óók al een tijdje doen - is het fenomeen Talkradio. Het oever- en doelloos kletsen door bellende eenzamen en idioten raakt toenemend populair. 24 Uur per dag kunnen ze er terecht. De in dit verband onvermijdelijke Theo van Gogh is een der presentatoren. Maar er is een probleem: ze zitten op de rampfrequentie 1395 AM. 's Avonds tettert daar Radio Tirana doorheen. Programmadirecteur Martijn Roos:

Dat is de oude propagandazender van Hoxha. Ze hebben echt een megavermogen. Tussen acht en elf drukken ze ons hartstikke weg. Radio Tirana heeft beloofd zich buiten die uren gedeisd te houden. Maar ik houd m'n hart vast voor wat er gebeurt als de rebellen de zender overnemen. Dat wordt dan vast vierentwintig uur de ether in blazen. Ik hoop maar dat ze hem de lucht in laten vliegen.

HP/DE TIJD

CDA-kamerlid Wim van de Camp waagt zich, in grijze broek en groene jopper, tussen ME en voetbalsupporters, maar heeft pech. Er gebeurt weinig vandaligs bij Feyenoord-PSV, de tweede voetbalwedstrijd die hij in zijn leven bezoekt. De parlementariër concludeert derhalve:

Mensen slaan op deze manier de hele zondag stuk. Wat een lol. Die zitten om half zeven pas aan de aardappels. En dan is er weer sport op televisie. Mij niet gezien.

Maar het belangrijkste deel (35 hele pagina's) gaat over 'schrijven, lezen en gelezen worden'. En over 'infostress' die de lezer verlammen kan. Enkele auteurs leggen hun problemen uit zoals die bij het scheppen van meesterwerken op hun weg komen. Neem Ronald Giphart:

Ach, als het schrijven niet lukt, masturbeer ik wat. Dat werkt heel goed, een tip van Gerard Reve, die deed het soms wel zes keer achter elkaar - wist je dat?

HN-MAGAZINE

Een interview met Chiem van Houweninge, acteur, maar vooral succesvol als auteur van tv-series. Hij heeft, zo vindt hij zelf, en dat lijkt terecht, een plaatsje aan de goede kant van het leven gevonden:

Maar ik wil graag dat anderen het ook plezierig hebben. Ik doe daar wel wat aan. Op mijn manier doe ik aan ontwikkelingshulp, in speciale projecten. Marina en ik hebben een tijdje geleden een boot gegeven aan een klein vissersdorp op Bali. Ze kunnen nu niet alleen vissen, maar ook toeristen rondvaren. Ik ben geen heilige hoor, maar ik kijk wel goed om me heen.

VRIJ NEDERLAND

Professor Arie van der Zwan (ex-V & D, nu dean van Nijenrode dat een University is) wil geen minister worden omdat Wim Kok de sociaal-democratie weliswaar respectabel heeft gemaakt, maar ook de tanden heeft uitgetrokken. Van de weeromstuit vindt Arie dat Jan Marijnissen van de SP een goede politicus is, zelfs:

Het is een klassefiguur, een van de weinig authentieke volksvertegenwoordigers.

Verder meent dean Van der Zwan:

Ik vind de PvdA niet langer een socialistische partij. Het is een beginselloze partij geworden. Dat is geen waardeoordeel, dat is een constatering. Den Uyl was een rechtse socialist die later wat naar links opschoof, maar hij was wel een socialist. Zo zagen zijn tegenstanders hem ook. Ik vind Kok geen inspirerende partijleider. Nee. Hij is een begenadigde professional. Een manager. Hij heeft niet voor niets aan Nijenrode gestudeerd. Dat was geen toevallige keuze.

Henk Strabbing

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden