WEEKBLADEN

Volgens ruwe schattingen is de helft van alle zwervers psychisch gestoord. Vooral het aantal schizofrenen neemt toe. Vroeger werden die schizofrenen in hun eigen belang (bestwilprincipe) opgenomen in psychiatrische ziekenhuizen, tegenwoordig kan er alleen sprake zijn van opname wanneer ze voor zichzelf of voor de omgeving gevaar opleveren (gevaars- en...

HP/DE TIJD

Sandra Bannings zoon is schizofreen. Zij ziet aankomen wanneer het weer helemaal fout gaat met haar zoon; schizofrenie is een ziekte met een voorspelbaar verloop. Volgens haar wachten psychiaters te lang met opnames:

Ik heb wel eens gedacht dat ik mijn zoon eigenlijk met een mes in de hand het Kröller-Müller Museum in had moeten sturen. Dan had je eens moeten zien hoe snel hij was opgenomen.

De 27-jarige Arnold, zelf schizofreen, zou ook graag zien dat er sneller tot opnames werd besloten:

Je kunt één keer in je leven psychotisch raken, maar als je schizofreen bent, keren de psychoses terug.

VRIJ NEDERLAND

Minister Pronk wordt geïnterviewd en plaatst enkele kanttekeningen bij het gejubel over het paarse kabinet. Hij vindt weliswaar dat de huidige coalitie moet worden voortgezet, maar signaleert ook dat de partijen wel erg naar elkaar toe kruipen. Het streven naar consensus maakt dat de partijen geneigd zijn grote problemen voor zich uit te schuiven;

Paars veronachtzaamt twee heel belangrijke thema's: de onderklasse en het ecologische vraagstuk.

De hechtheid van dit kabinet heeft ook een keerzijde, zegt Pronk:

We kijken als politiek, als paars, heel erg naar wat mensen vinden. Het heeft gevaarlijke kanten als je je alleen daardoor laat leiden. Politieke partijen worden volgers.

Een reportage over de toekomst van het boerenbedrijf. Veel boeren voelen het als verraad als hun kind het bedrijf niet wil overnemen. Ze zien het als een afwijzing van hun leven en van hun levensstijl, zegt Hanneke Meesters van de Telefonische Hulpdienst voor Agrariërs:

En dan komt het voor dat kinderen uit aardigheid en uit de behoefte hun ouders te beschermen dan toch maar in het bedrijf komen werken. Met alle gevolgen van dien, want later gaat het dan toch meestal fout.

DE GROENE

Op initiatief van minister De Boer (VROM) wordt vanaf volgende week een aantal inspraakbijeenkomsten gehouden over de toekomst van het Groene Hart. Wat moet er met dit, oneerbiedig uitgedrukt, 'weilandengebied' tussen de vier grote steden gebeuren?

Ir Lörzing, werkzaam bij een adviesbureau dat gespecialiseerd is in ruimtelijke ordening, vindt het Groene Hart zo waardevol niet. Wat nou natuurgebied? Het is al half verstedelijkt! Het plan om het Groene Hart tot veenmoeras te maken lijkt hem baarlijke nonsens:

Mensen willen natuur, maar zij moeten er wel kunnen koffiedrinken en er moeten wegwijzers staan naar de uitgang.

ELSEVIER

Criminoloog Hans Werdmölder schreef een reisverslag over zijn onderzoek naar hennepteelt en hasjhandel in het noorden van Marokko. Koning Hassan II kondigde enkele jaren geleden dan wel aan dat hij hasjhandel zou aanpakken, maar dat was meer een praatje voor de tribune. Marokko verdient miljarden aan deze handel, concludeert Werdmölder. Volgens hem zijn de arealen met hennepteelt alleen maar uitgebreid:

Zó zelfs, dat in de periode dat de hennepvelden in bloei staan en de wind uit het zuiden opsteekt, de Spaanse Costa del Sol wordt bezwangerd door een weeïge zoete geur. Een gartis joint voor de zonaanbidder in Torremolinos.

De socioloog Wim Knulst treedt deze maand in Utrecht aan als bijzonder hoogleraar kunsteducatie en cultuurspreiding, een nieuwe leerstoel. Van cultuurpessimisme moet hij niets hebben, zo blijkt. Want: hoeveel mensen zijn er niet die allerlei passages van Verdi kunnen meezingen? Die veel teksten van Wim Kan, van Wim Sonneveld en grote brokken van het oeuvre van Koot en Bie kennen?

Als je dat tot cultuurspreiding rekent, is er veel geslaagd.

HN-MAGAZINE

Hans Righart, hoogleraar politieke geschiedenis en columnist bij HP/De Tijd, schreef een boek over de invloed van de jaren zestig. Hij erkent onmiddellijk dat de jaren zestig enorm gemythologiseerd zijn, maar anderzins gebeurde er toen van alles. Het begin van de secularisatie, de spanningen tussen de generaties, de race om de welvaart. En natuurlijk de popmuziek!

De popmuziek vormde het verbindende element onder jongeren. Zonder popmuziek waren de jaren zestig er niet geweest.

Marcel van Lieshout

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden