WEEKBLADEN: 'Ik kan hier niet aarden. Al die luxe en rijkdom!'

Dubbeldikke nummers deze week en hoe krijg je die vol? Juist, met interviews, veel interviews. In Vrij Nederland broeder André van den Bronk (87), ooit de bisschop van Caïro, van Kumasi en van Parakou....

In Afrika heeft hij zijn gelukkigste jaren doorgebracht: als kluizenaar in een kaal, leeg hutje, ver van de wereld en dicht bij zijn God. Tot zijn dood, had hij zich voorgenomen, zou hij in dat hutje blijven wonen.

Maar hij werd terug naar Nederland gestuurd.

Het verhaal van een middeleeuwer, verdwaald in 1994: 'Ik kan hier niet aarden. Al die luxe! Al die rijkdom! Ik heb er de grootste hekel aan.'

Werk, werk en nog is werk, is het credo van het huidige kabinet. Maar volledige werkgelegenheid blijft voorlopig een mythe, schrijft VN. De twaalf deskundigen die worden geraadpleegd zijn het over één ding eens: de structurele werkloosheid wordt veroorzaakt door de gebrekkige manier waarop de arbeidsmarkt zich aanpast aan mondialisering en automatisering. Volgens Annemieke Roobeek, hoogleraar technologie en economie op Nijenrode, is het een kwestie van mentaliteit.

'De grote ondernemingen doen niets anders dan zichzelf stroomlijnen, ze staren zich blind op een zo hoog mogelijk rendement. Dat heet dan dat het vet wordt weggesneden - dat zijn dus mensen. De grote ondernemingen lijden collectief aan anorexia nervosa en niemand maakt zich druk over het opbouwen van nieuwe werkgelegenheid in nieuwe sectoren.'

Oud-vice-premier Van Aardenne blikt terug. Over kamerleden en commissariaten:

'Dat is nuttig, want je wordt geconfronteerd met problemen uit de praktijk. Als je als kamerlid commissaris kunt worden van een lucifersfabriek, moet je het niet laten.'

Op zoek naar de smaak van Nederland worden smaakmakers aan het woord gelaten. Henk van der Meyden over zijn eigen gelijk:

'Rinus Ferdinandusse schrijft méér over prinses Diana dan ik. Jullie roddelen meer dan wij! Eindelijk komt de pers erachter dat de mensen het graag willen lezen.'

En waarom toch winnen Nederlandse sporters altijd bíjna goud? We hebben het gewoon te goed, vindt oud-schaatser Ard Schenk, want in andere landen is succes voor een sporter nog de poort naar bezit, werk, geld.

'Sporters vragen zich af: waarom doe ik het, wat word ik er beter van.'

Om straks weken vooruit te kunnen: de serie 'De beste in zijn vak'. Politici kiezen Frits Bolkestein. Hij wordt in elk geval het meest genoemd door niet-VVD'ers. Meteen geïnterviewd uiteraard.

'Niet te geloven. Mag ik u een glas wijn aanbieden?'

De flat Gerenstein in Amsterdam-Zuidoost moet wijken voor urban villa's. De bewoners zijn boos en willen niet verhuizen.

De Bijlmer is niet burgerlijk en dat maakt het wonen er zo aangenaam.

Ook nog Hugo Claus, Willem Alexander, en de stoelen van zittend Nederland.

Hoe zou het toch met Hedy en Hanja zijn? Een reportage uit Straatsburg. D66-'Euro' Bertens over d'Ancona en Maij:

Het is wel even afzien geweest voor de twee, legt hij uit, want opeens moesten ze alles zelf doen. 'En de spotlights gingen heel snel uit. Maar ach, ze waren allebei erg aan rust toe.'

Time koos paus Johannes Paulus II tot man van het jaar, HP/De Tijd schrijft alvast een nabeschouwing op zijn leven. Tussen de paus en het Westen wil het maar niet klikken. Ad Langebent (vanuit Rome) wijt dat aan het pauselijk verzet tegen voorbehoedsmiddelen.

'Nooit werd een uitspraak die de paus essentieel noemt, massaal door katholieken genegeerd. Daar maakt de kerk zich niet geacht mee. Dat maakt haar onserieus.'

Verder: Johan Cruijff, René Froger, en een traktatie voor adellijke heren: de jacht.

Als je zo'n vogel in volle vlucht ziet stilhouden en de nek achterover ziet slaan, dan weet je dat je hem goed hebt geraakt. Dat geeft een grote voldoening, een buitengewoon grote voldoening.'

Ex-leden van de toneelgroep Proloog blikken terug op hun gezelschap dat in 1983 werd opgedoekt. Jochem Rooyaards:

'We discussieerden zoveel dat we er geen theater meer van konden maken. Dat is de ondergang van Proloog geworden. Het stramien werd zo strak dat we de fantasie verloren.'

Wie Elsevier gelooft, kan zich maar beter van het huishoudtrapje storten. Het taboe op geweld is verdwenen. De burgeroorlog is nog ver, maar het barbarisme ligt op de loer. Met voorbeelden van de staat die niet ingrijpt, de televisie die maar geweld uitspuwt en ouders die hun kinderen aan hun lot overlaten. Met als resultaat een bange samenleving in de ban van geweld.

Kijk maar: op straat vertoont iedereen vermijdingsgedrag. Als de silhouetten van opgeschoten jongens in slagorde de hoek om komen zeilen, biedt de stoep aan de overkant van de straat soelaas.

Linda de Mol heeft het moeilijk:

'Soms denk ik dat het echte leven aan mij voorbij gaat.'

Maar gelukkig gaat het wel goed met Connie (Vanessa) en Hans van Breukhoven in 'Een Hollands sprookje'.

De Nederlandse zakenman ontdekt het aarzelend: een privé-vliegtuig. Veel zin heeft het eigenlijk ook niet.

'Als ik een relatie met de heli uit eten wil nemen, kan ik in Nederland nauwelijks terecht.'

Ook nog: Dick Advocaat, Judith Herzberg, Hans Dijkstal, Jos Verstappen en Jan Pen. En cellisten over hun liefde voor hun instrument.

'Ik heb al jong de cello gekozen omdat het een instrument is dat teder en gemeen, stoer en ingetogen kan zijn.'

Zingen is populairder dan ooit, maar de tenoren sterven uit. Waar blijven de hoge-mannenstemmen? De tenor heeft een lage status, maar er is ook een biologische oorzaak voor de tenor-crisis:

De Nederlandse man blijft groeien. Langere mannen hebben langere stembanden en krijgen dus lagere stemmen.

Omdat het bijna kerstmis is natuurlijk: verlichtende ervaringen en een analyse van het licht uit het kerstverhaal.

En behalve trends in kerstkaarten worden er nu ook trends in het 'postproces' gesignaleerd.

De Israëlische posterijen hebben een gat in de markt gevonden: zij sturen de kerstpost vanuit Bethlehem door naar de gewenste bestemming.

Minimum afname vanuit Nederland: tien kaarten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden