Wederzijdse vernietiging

In de koude oorlog kenden we de ‘balance of terror’. De Verenigde Staten en de Sovjet-Unie hielden elkaar in een gruwelijk evenwicht door een wederzijdse dreiging van totale vernietiging als een van de twee een oorlog zou beginnen....

Marcel van Dam

Je zou haast hopen dat er zo’n soort evenwicht bestond in het Midden-Oosten. Dan zou de huidige slachting niet hebben plaatsgevonden.

Betekent de afwezigheid van een evenwicht en de militaire overmacht van Israël in het Midden-Oosten dat het voortbestaan van Israël daarmee is zeker gesteld? In Israël denkt men van wel. Daarbuiten beginnen steeds meer mensen daaraan te twijfelen.

Kader Abdolah besloot zijn column van jongstleden maandag als volgt: ‘De fase van de redding van Palestina is voorbij. Nu zouden we het over Israël moeten hebben, maar niemand kan Israël meer redden. Israël is bezig zichzelf kapot te maken.’ Erdogan, de premier van Turkije, het enige land in de Islamitische wereld waarmee Israël vriendschappelijke betrekkingen onderhoudt, noemde het optreden van het Israëlische leger ‘acties die zullen leiden tot Israëls vernietiging’.

Bijna twee maanden geleden schreef ik een column naar aanleiding van een opzienbarend interview van de zittende Israëlische premier Olmert, die geen politieke toekomst meer heeft vanwege een corruptieschandaal. Olmert verklaarde onomwonden dat Israël, ondanks zijn militaire overwicht, niets te winnen heeft bij oorlog met de Palestijnen of de buurlanden omdat de buurlanden en de Palestijnen hun aanspraken nooit zullen opgeven. Volgens hem moet Israël zich daarom terugtrekken uit alle bezette gebieden, inclusief Jeruzalem. In het interview veegde hij ook de vloer aan met het Israëlische militaire establishment. Hij zei: ‘Met hen gaat het alleen maar over tanks, over het controleren van gebieden en over gecontroleerde gebieden, het in bezit houden van deze of gene heuvel. Maar al die dingen zijn waardeloos. De echte dreiging in het noorden, het zuiden en het oosten komt van raketten.’

Deze zelfde Olmert, die weet dat deze aanval niets zal oplossen, steunt nu, in de aanloop naar de verkiezingen waarin zijn partijgenote Livni in een nek-aan-nekrace is gewikkeld met Bibi Netanyahu, ten volle de Israëlische aanval op Gaza.

De Amerikaanse, en dus ook de Nederlandse regering, steunen zoals altijd Israël. Deze keer omdat Israël het recht heeft zich te verdedigen tegen de raketaanvallen van Hamas. Alsof die raketaanvallen zomaar plaatsvinden. Israël is nu al jaren bezig met een beleg van Gaza om te proberen de gekozen regering van Hamas ten val te brengen. Dat is niet gelukt, ondanks het feit dat bijna de hele bevolking afhankelijk is geworden van hulp. Nu wordt geprobeerd met militaire middelen Hamas te vernietigen.

Geen zinnig mens kan geweld, gericht tegen burgers goedpraten. Niet van Hamas, maar ook niet van de Israëlische regering. Het bombarderen van een VN-school vol met vluchtelingen, omdat vermoed wordt dat er zich een paar Hamasstrijders schuilhouden, is even misdadig als het afschieten van raketten op burgerdoelen.

Vanaf 1967 heeft Israël met het gebruik van ongehoord militair geweld en allerlei vormen van onderdrukking, landroof en economische blokkades geprobeerd de Palestijnen te beroven van iedere aspiratie op een eigen toekomst. Ondanks vele duizenden doden aan Palestijnse kant is dat niet gelukt. Wat wel lukte was het kweken van zo veel haat dat geen enkel Palestijns kind opgroeit zonder een diep verlangen Israël zo veel mogelijk kwaad te doen. Het is ondenkbaar dat een voortzetting van de Israëlische politiek ooit tot een oplossing zal leiden. Wel voorspelbaar is dat die politiek over tien, twintig of dertig jaar, zal leiden tot de ondergang van Israël. Geen land kan voortbestaan met zo veel vijanden binnen en buiten de eigen grenzen.

Vraag aan minister Verhagen: stel nu eens dat de Palestijnen zouden afzien van alle geweld tegen Israël indien de Europese Unie en Amerika op zich nemen Israël te pressen zich binnen een jaar terug te trekken uit alle bezette gebieden. Als dat zou lukken, zullen de Palestijnen en de Arabische buren Israël erkennen binnen de grenzen van 1967. Als Israël niet bereid blijkt alle bezette gebieden te ontruimen zouden de EU en Amerika alle steun en handelsvoordelen aan Israël moeten staken en moeten verleggen naar de Palestijnen. Het antwoord van onze regering zal waarschijnlijk zijn: een oplossing moet door onderhandelingen tussen Israël en de Palestijnen worden bereikt. Waarna Israël weer gewoon door kan gaan met de wederzijdse vernietiging.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden