BRIEVEN

We zullen nooit op durven treden tegen het machtige Rusland

De lezersbrieven van 17 oktober

De ingezonden brieven van zaterdag 17 oktober.

De cockpit van MH17. Foto getty

Jacht op de daders

De jacht op de daders kan beginnen nu de Onderzoeksraad haar onderzoek naar de ramp met de MH17 heeft afgerond.

Wat naïef te denken dat de internationale gemeenschap werkelijk ooit de daders voor het gerecht zal kunnen en willen brengen, mocht de conclusie inderdaad zijn dat het Russische militairen of separatisten met Russisch materieel waren die de MH17 uit de lucht hebben geschoten en de dood van honderden mensen op hun geweten hebben.

We zullen nooit op durven treden tegen het machtige Rusland, dat ons als belangrijke gas- en olieleverancier volledig in de tang heeft. Zoals we ook nooit werkelijk een vuist zullen durven maken tegen Saoedi-Arabië, wanneer daar een rechtbank voor de zoveelste keer iemand tot onthoofding met een zwaard veroordeelt.

Onze relatie met de leveranciers van fossiele brandstoffen is als de verhouding van een heroïneverslaafde tot zijn dealer: we hebben geen poot om op te staan. We zijn compleet afhankelijk. Mensenrechten en gerechtigheid leggen het per definitie af tegen onze verslaving.

Lydia Tacx, Hem

Gefrustreerde nabestaanden

De verwachtingen zijn hooggespannen rond het strafrechtelijke onderzoek naar het neerstorten van de MH17. Er wordt gesproken over moord, er wordt een vergelijking getrokken met Lockerbie. Daar was echter sprake van een goedgeplande terreuraanslag. Terwijl de MH17 vermoedelijk is aangezien voor een militair transportvliegtuig.

Een fatale vergissing met vreselijke gevolgen, beter vergelijkbaar met het recente bombardement op een ziekenhuis van Artsen zonder Grenzen in Kunduz, dat door de Amerikaanse luchtmacht werd aangezien voor een Talibanbolwerk. Of met het bombardement van het Haagse Bezuidenhout in mei 1945 door de Royal Air Force. In zulke zaken komt de waarheid nooit helemaal boven water, is sprake van een opeenstapeling van fouten, en worden hooguit milde straffen uitgedeeld.

Gefrustreerde nabestaanden zullen net zo gefrustreerd achterblijven als de vader die een stoel naar de rechter gooide nadat de automobilist die zijn dochter en haar grootouders had doodgereden werd veroordeeld tot een taakstraf van 120 uur.

Pieter Markus, Geldrop

Red de jazz

Vanaf 1 januari moet NPO Radio 6 soul & jazz verdwijnen van de Nederlandse Publieke Omroep. Jazz wordt vanaf dan weggestopt op een nagenoeg nonstop themakanaal. Wij, als pop- en klassieke muzikanten pikken dit niet: blijf van de muziek van onze muzikale broeders en zusters af!

Muziek leeft in Nederland. Elk weekend zijn er uitverkochte festivals, de concertzalen zitten vol, vinyl wordt flink gekocht, onze muziek wordt gedownload en we zijn op de radio te horen.

We zijn blij met de grote culturele diversiteit in Nederland: van de klassieke muziek van wereldniveau in het Concertgebouw tot het ruige De Zwarte Cross, van Ronnie Flex en Lil' Kleine tot Ilse de Lange, van hiphoplabel Top Notch tot de jazz en klassieke platenmaatschappij NewArts, en van de alternatieve rock bij 3voor12 op 3FM tot de jazz van Edwin Rutten op NPO Radio 6.

De makers, het publiek, de plekken waar je kunt spelen, de platenindustrie en de media: we kunnen niet zonder elkaar. Haal er één ding uit, en het zakt als een plumpudding in elkaar. Wij worden gedraaid op de publieke radio, als we een nieuwe release hebben, kunnen we er wat over vertellen en een concert aankondigen. Belangrijk, noodzakelijk en erg leuk, want dé manier om in aanraking te komen met ons publiek.

Voor onze collega's die jazzmuziek maken geldt dit straks niet meer. Geen nieuwe releases op de radio, geen gesprekje over een optreden of nieuw project, geen live opname op de radio vanaf een festival of concert. Dat pikken we niet, omdat de jazz te belangrijk is voor Nederland en onze culturele diversiteit. Omdat we het toch ook allemaal niet zouden pikken als het met pop of klassieke muziek zou gebeuren?

Kom op NPO, op al die zes radiokanalen van jullie is toch wel een serieuze plek voor jazz te vinden?

Di-rect
DJ Chocolate Puma: René ter Horst
Ellen ten Damme
Jacqueline Govaert
Roland Kieft, artistiek directeur Residentie Orkest
Ton Koopman, klavecinist, organist en dirigent van het Amsterdam Baroque Orchestra and Choir
Tim Knol
Willem Jeths, componist
Reinbert de Leeuw, oprichter en dirigent Asko|Schönberg
Huub van der Lubbe
Noisia: Nik Roos, Martijn van Sonderen, Thijs de Vlieger
Gregor Salto, dj
Spinvis
Racoon: Bart van der Weide, Dennis Huige, Stefan de Kroon, Paul Bukkens
Rick Stotijn
The Flexican, dj
The Opposites: Willem de Bruin, Twan van Steenhoven
Van Dik Hout: Martin Buitenhuis, Dave Rensmaag, Louis de Wit, Ben Kribben, Sandro Assoria

Verfrissend

Wat een heerlijk, verfrissende reaktie 'we moeten Oranje niet afkraken' van briefschrijver Bart de Wolf na de nederlaag dinsdag. Dat we vooral ook moeten denken aan de mooie voetbalmomenten die Oranje ons bezorgde. Zo is het, en niet anders! En wat erg dat me dat zo blij maakt. Want ik kom dit niet vaak (meer) tegen. Het is een voorbeeld van de Hollandse nuchterheid maar je zou bijna Hollandsche nuchterheid zeggen. Dank voor je brief Bart! En voor het plaatsen natuurlijk.

Rita Wolters, Enkhuizen

Digitaal gaan

Als de overheid nog alleen maar digitaal wil communiceren dan moet ze op zijn minst voor iedereen voorzien in een basisabonnement voor internet. De post voorziet tenslotte ook iedereen van een brievenbus.

M. Schuurmans, Velp

Tempo graag

Als het aan de staatssecretaris ligt gaat fiscaal alles digitaal, snel en kostenbesparend. Prachtig; maar kan de staatssecretaris ook bewerkstelligen, dat na tijdige indiening van de aangifte en het opleggen van de voorlopige aanslag de belastingdienst zich niet maximaal 3 jaar de tijd gunt om de definitieve aanslag op te leggen? Belastingplichtigen kunnen er belang bij hebben om die laatste aanslag tjoeptjoep in handen te krijgen.

D. Timman, Weesp

Economenfabeltje

Mooi dat Peter de Waard aangeeft dat de 'Dutch disease' (net als alle andere verschrikkelijke dingen die aan 'Dutch' gekoppeld worden), eigenlijk niet bestaat, vaker niet voorkomt dan wel. Hij zou zijn argument wel door moeten trekken naar de situatie in Nederland waaruit het idee van die zogenaamde ziekte is voortgekomen.

Was de sluiting van de textielindustrie en de teloorgang van de scheepsbouw niet een 'normaal' verschijnsel in het Europa (en niet alleen in Nederland) van de jaren zestig en zeventig? Gingen niet meer arbeidsintensieve industrieën naar goedkope lonen-landen? Ging niet ook de scheepsbouw in bijvoorbeeld Noorwegen teloor? Kortom, is die 'Dutch disease' niet net zo'n economenfabeltje als de 'vrije markt', het 'comparatieve kostenvoordeel' en nog zo wat andere?

Onze gasopbrengsten zorgden er toen in elk geval voor dat we de mensen die hun banen verloren konden opvangen in een sociaal vangnet (in dit geval de WAO). Dat was in elk geval heel wat beter dan de brute herstructurering die we elders zagen.

Paul Hoebink, Nijmegen

'Intellectuele elite'

In de extra bijlage 'Kiezen na school' van 14 oktober stond een artikel over de steeds populairder wordende University Colleges, die een academisch programma aanbieden waarbij studenten studierichtingen met elkaar combineren. De decaan van het Groningse University College beschrijft zijn studenten als 'de intellectuele elite'. Het lijkt er op dat de studenten zichzelf ook zo zien.

Het verschil met de 'gewone' studenten wordt door University College-studente Marieke van Beek op de volgende manier beschreven: 'Als wij 's avonds naar huis gaan zijn we nog steeds bezig met wat we die dag geleerd hebben.' De waarheid is echter dat veel studenten van reguliere opleidingen net zo goed een brede interesse hebben en maatschappelijk geëngageerd zijn en heel bewust kiezen voor een gespecialiseerde opleiding.

Een dergelijke opleiding biedt voldoende ruimte voor verdieping, verbreding en maatschappelijke context. Daarbij beperkt het leren zich niet tot de universiteit. Studenten zijn op veel verschillende vlakken actief, waarbij zij niet zelden een maatschappelijke bijdrage leveren.

Sytze Simonse, Zeist

Achterkamertjespolitiek

Het artikel over burgemeester Heijman uit Bussum mist feiten. Heijman zegt slordig te zijn, een boze ex-vrouw te hebben en vijanden die samenspannen.

De feitelijke waarheid: Heijman heeft zich bij declareren bewust niet gehouden aan wet- en regelgeving. Hij had geen koophuis in Oost-Gelre, waarop pensionkostenvergoeding was aangevraagd. Het arbeidsvoorwaardengesprek was duidelijk: geen recht op vergoeding voor pension, maaltijd en reizen. Er was geen ontheffing woonplaatsvereiste, dus hij moest in Bussum wonen.

Heijman stuurt, achter de rug van de gemeenteraad om, namens hen brieven, houdt brieven van minister Plasterk en Commissaris van de Koning Remkes achter, fabriceert notulen van vergaderingen die niet hebben plaatsgevonden en fabriceert stukken voor het college om zijn vergoedingen goed te praten.

Samengevat is er sprake van achterkamertjespolitiek en twijfelachtige declaraties van ongeveer 25 duizend euro. Onderzoeker Pheijffer, die geen tijd had voor onderzoek naar bonnetjes, diende wel een rekening in van 40.656 euro voor het onderzoek. Er is een klaagschrift ingediend omdat partijen willen weten of een burgemeester boven de wet staat.

Nu ligt Remkes onder vuur, want hij hield zich bij toekenning en betaling van het onderzoek à 40.656 euro niet aan de provincieregels. Partijen in Provinciale Staten hebben hier vragen over gesteld.

Marieke Munneke Smeets, fractievoorzitter Hart voor Bussum

Kop op, mensen

Naar aanleiding van uw artikel over 'ijzige' kou in de verwarmde tenten in Nijmegen voor vluchtelingen gaan mijn gedachten terug naar de jaren vijftig/zestig. Als kinderen (zelfs net baby-af) sliepen wij onder het pannendak van ons huis.

De wind floot in de strenge winters toen door de kieren. Als je wakker werd, stond het ijs op dekens en was het water in de wasbak bevroren. Ons huis werd alleen verwarmd door de kolenkachel in de huiskamer. We hebben er geen schade van geleden. Maar een kruik deed wonderen.

Ik wil deze tijd zeker niet terug maar ik wil deze verhalen wel wat relativeren. Ik neem aan dat de tenten in Nijmegen verwarmd worden, ik heb zelf trouwens tijdens bijeenkomsten ook wel in verwarmde tenten geslapen. Gaat prima! Ik zou zeggen: kop op, mensen. Zie dat je hier doorheen komt, het kan nog jaren duren. Geef aan het thuisfront door dat het hier geen walhalla is en dat je van goede huize moet komen om dit te doorstaan. Maar dan heb je ook wat. Veiligheid!

José Albers, Hoorn

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.