We zijn in het rijtje LHBTI geschoven, maar dat wil ik helemaal niet

Geachte redactie

De ingezonden lezersbrieven van zaterdag 5 augustus 2017.

Deelnemers tijdens de Pride Walk, een mars waarin deelnemers aandacht vragen dat iedereen zichzelf kan zijn. Beeld anp

Brief van de dag: We zijn bijgeschoven in het rijtje LHBTI, maar dat wil ik helemaal niet

In onze grote familie zijn het er negen, negen familieleden die interseksueel zijn: een erfelijke aandoening in de vrouwelijke lijn die veroorzaakt wordt door een fout op het X-chromosoom van onze moeders.

Het begon meer dan honderd jaar geleden. We zijn vrouwen met XY-chromosomen. Ik ben een van de oudsten nu. We zien er allemaal goed uit. Lang, slank, elegant, sportief en energiek. Want hoewel we allemaal anders met acceptatie van onze handicap omgaan (niet menstrueren, moeite met vrijen, geen schaamhaar, relaties, ongewenste kinderloosheid, identiteitsproblemen m/v), we zijn alle negen geboren met ballen, zonder eierstokken, baarmoeder, geen of kleine vagina. Aan de buitenkant zie je er helemaal niets van, we zien er uit als gewone vrouwen.

Ik zal het verdriet over de samenstelling van mijn mislukte voortplantingsorganen nooit openbaar maken, geen emo-tv, ook al heb ik in mijn leven lieve mensen verteld van mijn onzichtbare handicap en verschillende anonieme interviews gegeven.

Sommige familieleden zijn lid van DSDNederland, een vereniging die vijftien jaar bestaat en die zich inzet voor mannen en vrouwen met een interseksuele aandoening. Mij heeft het lidmaatschap veel goed gedaan. We horen nu thuis in het rijtje LHBTI, waar we ongewild zijn bijgeschoven. Ik wil er helemaal niet bij horen, en zeker niet op boten door de grachten varen. Ik voel me niet gediscrimineerd en ik hoef geen gelijke rechten. Ook ben ik nu onderdeel van een kleine minderheid van de Nederlandse bevolking die moeite zou hebben met mevrouw, meneer.

Mijns inziens gaan de Spoorwegen én de gemeente Amsterdam te ver mee met een té kleine groep: straks mag op de tv niet meer gepraat worden over 'kijkers' , op de radio niet meer over 'luisteraars' want hoeveel blinden en slechthorenden zijn er niet in onze maatschappij. Ik denk dat dat percentage veel hoger ligt.

Als we de vele soorten kwetsbare en sterke variaties der natuur die op onze aarde bloeien accepteren met verwondering en bewondering, komen we veel verder dan alle boten, kanalen, hokjesgeesten en aangepaste aanspreekvormen bij elkaar.

Een 75-jarige lezeres van de Volkskrant (naam en adres bij de redactie bekend).

Appende fietser

S.A. Koppes denkt dat een appende fietser alleen zichzelf in gevaar brengt en dat de mogelijkheid dat te doen hoort bij onze individuele vrijheid. Drie jaar geleden ben ik aangereden door zo'n appende fietser en op mijn hoofd gevallen. Het heeft een half jaar geduurd voor ik helemaal hersteld was van de hersenschudding. Daarmee heb ik geluk gehad; als er een auto was langsgekomen toen ik van mijn fiets viel, was het heel anders afgelopen.

Individuele vrijheid houdt op waar die botst met de individuele vrijheid van de ander. Bij appen op de fiets ga je ervan uit dat je medeweggebruikers er rekening mee houden dat jij elk moment een onverwachte manoeuvre kunt maken.

Daarmee perk je de vrijheid van de mensen om je heen in: zij moeten meer inspanning verrichten om jou jouw vrijheid te geven.

Een fietser neemt al append deel aan het verkeer. Beeld anp

Het dragen van een autogordel neemt ook alleen gevaar voor jezelf weg. Zo'n regel beperkt je individuele vrijheid, maar neemt ook onnoemelijk veel potentieel leed voor je omgeving weg en zorgt voor een cultuur waarin rekening houden met je omgeving normaal is. Een verbod op smartphonegebruik op de fiets kan zorgen voor net zo'n cultuur.

Nynke Schulp, Wageningen

Minder risico?

Ik lees net de brief van de dag van S.A. Koppes. Daarin wordt gesteld dat gebruik op de fiets minder risicovol zou zijn. Dat is niet zo. Een paar maanden geleden stak mijn buurvrouw van 86 met haar rollator tussen twee geparkeerde auto's door, een redelijk rustige weg over. Ze werd aangereden door een fietser, meisje van 16, die druk was met haar telefoon. Beiden vielen. De buurvrouw kreeg daarbij een hersenbloeding. Zij kwam niet meer bij en overleed een paar uur later.

Het meisje is aangeklaagd voor dood door schuld en sleept dit de rest van haar leven mee. Hoezo minder risicovol?

J. van Boxel, Dordrecht

Wroowowewal

Briefschrijver Johan Smit uit Voorhout heeft gelijk dat de Leidse r juist niet rollend klinkt. Maar de vergelijking met de Gooise 'r', die op een 'j' lijkt, moeten wij Leidenaars ook verwerpen. De 'Leidse r' heeft eerder een Engelse, of beter nog een Amerikaanse klank dan een bekakte. Denk aan het woord 'wrap'. Of aan het bekende Leidse woord met vier 'w's: wroowowewal (roofoverval). Ik nodig Smit graag uit om weer eens naar het werk van Rubberen Robbie te luisteren, of aan de toog van café De Spijkerbak, waar de Leidse 'r' nog hoogtij viert.

Job de Kruiff, Leiden

Voetbalbubbel

Vanaf de eerste wedstrijd van het Nederlands vrouwenelftal ben ik ondergedompeld in een soort nostalgische voetbalbubbel. Waar was ik getuige van? Ik zocht steeds naar woorden en superlatieven. In de Volkskrant vond ik de woorden in de bespreking van Willem Vissers van de halve finale tegen Engeland. Ik zet ze graag op een rij.

Fraaie worsteling, trotse triomfator, voorbeeldige sportploeg, opofferingsgezindheid, individuele klasse en samenspel, innig met elkaar optrekken, een hoge vrolijkheidsfactor, met overtuiging in de aanval. Mooi, typisch Hollands, veld breed houden, druk zetten en zo kan ik nog wel even doorgaan. Wat een mooie zomer, kan niet wachten tot zondag.

Gerrit Jan Postema, Amersfoort

Danielle van de Donk van het Nederlands vrouwenelftal krijgt de felicitaties na het scoren van 2-0 tijdens de halve finale tussen Nederland en Engeland van het EK vrouwenvoetbal in het FC Twente Stadion. Beeld anp

Trabant

Leuk hoor, zo'n elektrische auto met allerlei (overbodige) snufjes. Zelf heb ik liever een auto met een kunststof carrosserie zodat die niet na een paar jaar is doorgeroest.

Oh ja, die bestond al, hij heette Trabant. Was nog betaalbaar ook. Vooruitgang is betrekkelijk.

Hans van Noord, Utrecht

Gif

De kritiek op gif in ons voedsel kan wat mij betreft niet heftig genoeg zijn.

Er hoort geen toegevoegd gif in ons voedsel.

En dat gebruik van gif vloeit meestal weer voort uit het feit dat dieren met z'n tienduizenden in hokken gepropt worden, elkaar makkelijk besmetten en luizen gemakkelijk overstappen. Ook dat hoort niet.

Herhaaldelijk werd gezegd: u spuit toch ook fipronil op uw hond tegen teken? Nee, dat doe ik niet (ik heb wel een hond) maar zelfs als ik dat wel zou doen, moet je toch juist concluderen dat dat gif niet ook nog wel in de eieren kan?

Zelfs een hoogleraar voedingsleer beweert: 'als je er weer snel bovenop bent, is het zo erg niet.' Kom nou!

Omdat tegenwoordig alles om geld gaat, moet alles dus heel goed gecontroleerd worden.

Jenneke Vrijenhoek, Geldermalsen

Living on the edge

Mensen, laten we dit weekend allemaal toch dat doosje eitjes kopen en morgen bij het ontbijt de dopjes vullen.

Misschien behoeden we dan met elkaar de hennen van de shredder en vele bedrijven van de ondergang.

Living on the eggs, durft u het aan?

Amanda Rutten de Bruyn, Utrecht

Gekkere

Een gekkere columnist dan Peter Buwalda ken ik niet, maar please Lord, laat hem blijven!

Esther Sierksma, Haarlem

Kaasjes

Arnon Grunberg verhaalde in de Voetnoot over zijn petekind dat alle stukjes kaasjes opat. Grunberg schaamde zich ervoor. Op de vraag waarom zijn petekind dat deed, kreeg hij als antwoord: 'Ik had honger'. Zijn schaamte vond hij daarop maar benepen. Mijn moeder zou zich eveneens geschaamd hebben over zulk gedrag van haar kinderen. En daar was niets benepens aan. Bij het tweede stukje kaas - als we er alleen nog maar naar keken - was ons al duidelijk gemaakt dat er ook anderen aanwezig waren die een stukje kaas lustten.

Zij reageerde ook fel als we zeiden dat we honger hadden: 'In de oorlog kenden we honger, jullie hebben hoogstens trek.' Aan de opvoeding van mijn moeder mag Grunberg een voorbeeld nemen. Zijn petekind zal er - net als ik - zijn hele leven profijt van hebben.

Rudy Schreijnders, Maarssen

222 miljoen

Ik ben ontzet over de transfer van Neymar. In Qatar worden op dit moment voetbalstadions gebouwd. De bouwvakkers worden daar op verschrikkelijke wijze uitgebuit. Zelf ben ik mijn werkzame leven bouwvakker geweest en weet hoe het is om in hitte te werken, al is die niet te vergelijken met de hitte in Qatar. Nu wordt er door enkele mensen uit Qatar een bedrag van 222 miljoen euro voor een voetballer betaald. Is dit niet de waanzin voorbij? Is het niet tijd dat we hiertegen in opstand komen, en het WK in Qatar boycotten?

Giel Boers, Helmond

Brieven over vergoeding van alternatieve geneeswijzen

Durf over de huidige inzichten heen te kijken

Die harde aanpak van Elma Drayer is hard nodig in de overspannen wereld van yoga's en van zwaar overbetaalde dagvoorzitters en zogenoemde keynote speakers.

Het zweeftevenmagazine Happinez heeft momenteel een extra dikke bijlage met ruim honderd 'gelukscursussen'. Al bladerend beving me het gevoel: Nederland is in acuut gevaar, want volstrekt van de leg.

Ik hoop overigens dat mevrouw Drayer zelf de verleiding kan weerstaan van een dagje 'kindjes luister: kletsen met uitmuntende beloning'.

Elma Drayer in haar column: 'Gelukkig zijn er in dit land nog instanties die het hoofd koel houden in de collectieve hysterie rond yoga, meditatie, mindfulness - of hoe al die zweverijen ook mogen heten.'

Overigens: af en toe wat lichaamswerk hatha-yoga kan helemaal geen kwaad, mits men bedenkt: Il n'y a pas de Youkali!

Irene Beuker Orloff, Amsterdam

Terugstorten

Bedankt, Elma Drayer, dat je die klepkolder wauwelende parasitaire dwaallichten aan de kaak stelt. Maar ik wilde eigenlijk aan jouw badwater naast het kind ook nog wat volwassenen weggooien. De huisarts bijvoorbeeld die op instructie van Big

Pharma medicijnvergiftigingen met de mantel der doofpot (nee niet liefde, maar economie) toedekt, chirurgen die na een simpel onderzoekje op basis van nauwelijks relevante klachten de boel gelijk willen open gooien. Statines voorschrijven bij 70-plussers waarvan overlijdensrisico's niet eens in kaart kunnen worden gebracht, zo zwak is de bewijsvoering. En dan moeten ze ook nog van hun dagelijkse geliefde grapefruit afblijven.

Natuurlijk moeten charlatans aan de kaak worden gesteld, maar waar blijven de onderzoeken, publicaties en discussies over vermijdbaar medisch ingrijpen, ja zelfs falen en de financiële gevolgen daarvan? En laten we eerlijk zijn, placebo geeft naast psychische effecten ook positieve lichamelijke reacties. Niet alles is even helder verklaarbaar.

Maar u heeft gelijk, waar effectiviteit niet kan worden vastgesteld, mag niet worden vergoed uit de algemene middelen. Terugstorten van kosten van niet geslaagde medische ingrepen zou dan ook moeten kunnen. Zou een stevige rem op onnodig medisch ingrijpen betekenen. Economisch valt er echt nog wel wat te winnen.

H. de Geus, Zuid-Scharwoude

Fundamentalistische kijk

Met verbazing en ergernis heb ik de column 'zweverijen' van Elma Drayer gelezen. In dezelfde column waarin terecht kritische kanttekeningen worden gemaakt bij de declareerconstructie van Vitalis rond aanvullende behandelingen als yoga, meditatie en mindfulness, wordt de hele sector die zich bezighoudt met alternatieve of complementaire behandelwijzen in één moeite door als oplichters weggezet.

Volgens de fundamentalistische kijk van Drayer en de Nederlandse Vereniging tegen de Kwakzalverij is het onvoorstelbaar dat respectabele en 'keurige' personages als Glenn Helberg, Damiaan Denys en Jacobine Geel hun medewerking verlenen aan een Congres voor Integrale Psychiatrie. Los van het feit dat types als Drayer gemakshalve heenstappen over het feit dat de meerderheid van de behandelingen in de reguliere gezondheidszorg geen of geen sterke wetenschappelijke onderbouwing heeft, getuigt het van de juiste wetenschappelijke benadering om over de grenzen van de huidige inzichten heen te kijken en zich open te stellen voor mogelijk nieuwe zienswijzen.

Of nieuwe behandelingen die daaruit voortkomen wel of niet vergoed worden in een basispakket is een politieke keuze. Houd eens op met het zwartmaken van integere personen die zich hard maken voor een andere benadering van gezondheid en gezondheidszorg. Er zijn veel mensen die baat hebben bij hun inspanningen.

René Limbeek, Weurt

Meer onderzoek

Van Kanten en Schellen van Vitalis blijken niet alleen creatief te boekhouden, ze hebben geprobeerd de NZA en zorgverzekeraars op te lichten. Gelukkig heeft de NZA dit ontdekt en aangifte gedaan.

Voor Elma Drayer bevestigt dit wat zij al wist: dat yoga, mindfulness en alternatieve behandelingen onzin zijn. GGZ Nederland zou zich hier verre van moeten houden. Een goed voorbeeld van 'confirmation bias'.

Van Kanten en Schellen zijn oplichters, de betrokken behandelaren en trainers zijn waarschijnlijk slecht geïnformeerd, erg optimistisch en een tikkeltje naïef.

Laat er meer onderzoek komen naar de werking van alternatieve methoden om vervolgens te besluiten of en hoe dit kan worden geïntegreerd in bestaande behandelingen. Alles wat riekt naar zweverigheid afdoen als 'onzin' is het kind met het badwater weggooien.

Joa Schell, yogadocent, Haarlem

Lees meer over de ggz-instelling Vitalis

Yoga, meditatie en massage betaald door de verzekering? In mei schreef de Volkskrant dat de nieuwe ggz-instelling Vitalis dergelijke 'welzijnsactiviteiten' declareert als deel van een psychiatrische behandeling.

Behandelaren boos op Vitalis: ze hebben wel betaald, maar de cliënten blijven uit. 'Ik heb het gevoel dat ik erin gestonken ben.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.