'We zijn geen eendagsvliegen'

In 2008 was er olympisch goud, in 2012 mocht ze met Nederland niet eens meedoen aan de Spelen. Nu kan de keepster bij het WK in Barcelona weer om een grote prijs spelen.

Groot is ze, 1.86 meter liefst, maar soms ook breekbaar. Waterpolokeepster Ilse van der Meijden, een olympisch kampioen van 2008, heeft twee schouderoperaties achter de rug. Het kostte haar vele maanden revalidatie, in 2010 en 2012. Aan de vooravond van het WK waterpolo in Barcelona betitelt de 24-jarige doelvrouw dat als 'ups and downs'.


De tweede operatie is naar tevredenheid verlopen. Van der Meijden wil niet eens zeggen wat er precies aan haar rechterschouder is geschroefd en gesneden. Ze wil er niet te veel aandacht aan besteden; achter de rug is achter de rug. Haar korte commentaar: 'Ik heb vanaf maart een goede voorbereiding kunnen draaien.'


In 2010 werd een stukje kraakbeen in het gewricht vastgezet. In 2012 bleek de zaak nog niet in orde. 'Het is een waterpologerelateerde blessure geweest. Ik krijg zo veel klappen op mijn schouder. Dat is waterpolo.'


Van der Meijden bleek creatief in die perioden van terugkeren, optrainen en revalideren. 'Met rechts kon ik niet gooien. Toen ben ik linkshandig geworden. Ik kan sinds die blessures met links gooien.'


Een waterpolokeepster dient te beschikken over een zuivere aangooi, de pass. 'Onze aanval start ermee. Als die eerste pass verkeerd is, dat zou niet best zijn. Het ging me gemakkelijk af met links. Nu doet de rechterschouder het weer en werp ik de bal weer uit met rechts. Sinds een week of twee hoef ik geen extra kracht meer te zetten om de afstanden met de bal te halen. Mijn oude niveau is er weer.'


Haar oude niveau was van het hoogste olympische peil. Van der Meijden werd op 21 augustus 2008, met nog twaalf andere waterpolosters, in het Yingdong Natatorium van Peking, olympisch kampioen. Tegenstander Verenigde Staten werd met 9-8 verslagen. In de laatste seconde verijdelde Van der Meijden, toen 19 jaar oud, met een koele redding de verlenging. Het laatste Amerikaanse schot smoorde in haar vingers.


Daarna speelde ze in de VS en in Italië, maar ze had in al die bereisde jaren vooral last van de weigerende schouder. Het WK van 2011 in China haalde ze maar net. Het EK van januari 2012 in het eigen Van den Hoogenband Zwemstadion te Eindhoven was een race tegen de klok.


Daarna kwam de grootste teleurstelling uit haar loopbaan, de olympische uitschakeling in april 2012 in de Italiaanse havenstad Triëst. Thuisploeg Italië versloeg Nederland in de beslissende kwartfinale met één treffer verschil (7-6). De scheidsrechters gaven Nederland elf straffen, Italië slechts drie.


'Oeh, moeten we het daarover hebben? Ik heb daar veel slapeloze nachten van gehad. Nu heb ik het afgesloten. Het is zonde geweest dat we niet in Londen hebben gespeeld. Als je ziet dat we nu in de voorbereiding op de WK de wereldkampioen (Griekenland, red.) en de olympisch kampioen (VS, red.) verslaan, dan zegt dat wel iets. We zijn een team om rekening mee te houden. We kunnen mooi revanche nemen in Barcelona.'


Ze vertelt het zonder de lichtste trilling van de lip. 'We hebben het die avond in Triëst afgesloten met het hele team. Uitgehuild? Nou ja, uitgehuild. Dat ging nog wel even door. Daarna was iedereen vrijaf om het te verwerken zoals je zelf wilde. De volgende dag moesten we nog een wedstrijd spelen. Een zonder waarde. We werden vijfde. Verschrikkelijke potten zijn dat om te spelen. Ik ben zelf weer het water ingegaan, heb het niet overgelaten aan tweede keepster Anne Heinis. Je hebt verloren, maar dat hoort er dan nog bij. Het was een rare toestand. Iedereen stond met de tranen in de ogen bij het volkslied vooraf.


'Het is motiverend geweest. Ik had in de voorbereiding een Londen-badpak van Waterfly gekocht om met die Spelen bezig te zijn. Nu heeft het pak een andere betekenis. Ik draag het om te laten zien: dit gaat ons niet meer gebeuren.


'Ik heb de wedstrijd tegen Italië niet teruggekeken. Uit de reacties om me heen en mijn eigen gevoel wist ik dat ik in Triëst wel op dreef was. We hebben daar per slot van rekening maar één keer verloren. Het was zuur. Maar het heeft ons sterker gemaakt. Ik praat er liever niet meer over. We kijken vooruit.'


Het Nederlands team is een van de teams uit de wereldtop die met enkele goede dagen in Barcelona zomaar het WK-erepodium kunnen benaderen. 'Mauro (bondscoach Maugeri, red.) heeft het over de topacht die kan stuivertje-wisselen. Ik zeg: het zijn er tien. Je kunt in Barcelona voor de medailles spelen, maar als je één krankzinnige wedstrijd met één doelpunt verliest, kun je zomaar uit het toernooi liggen.'


Het blijft opvallend hoe koel de keepster in het veld opereert, ook als de omstandigheden tegenzitten. Als je als speelster aanvoelt dat de arbiters op de hand zijn van de mediterrane landen als Italië en Griekenland.


Van der Meijden, een introvert meisje dat met haar 15de debuteerde in de nationale ploeg, zegt nooit in te gaan op dubieuze scheidsrechterlijke beslissingen. 'Daar hebben we Mauro voor. Het is de taak van de coach zich daarmee bezig te houden. Als speelster moet je je met andere zaken bezig houden. Krankzinnig boos worden, dat heeft geen zin. Je krijgt er de scheidsrechter niet mee. Ik baal wel, maar ik moet verder. De volgende seconde moet ik een bal tegenhouden.'


Ze zucht naar een goed toernooi. 'De piek was het olympisch goud van Peking en we zijn derde geweest op het EK van 2010 in Zagreb. Maar we willen bewijzen dat we geen eendagsvlieg zijn.'


Van der Meijden is met nog drie andere speelsters (Smit, Hakhverdian en Van Belkum) over van de ploeg die in Peking goud won. Het geeft verantwoordelijkheid. 'Voor mij is het belangrijk rust te geven aan het team. In de verdediging praat ik alleen als het nodig is. We zijn een team dat veel kan wisselen van systeem. We trainen op maandag, dinsdag, donderdag en vrijdag in Zeist. Dat voordeel hebben we ten opzichte van andere landen.'


Spanje verslaat Nederland in eerste WK-duel

Nederland heeft zondagavond de openingswedstrijd van het WK waterpolo verloren van gastland Spanje: 14-12. De nationale ploeg kon de voorsprong uit de eerste periode (4-2) niet intact houden. Spanje, in 2012 goed voor zilver bij de Olympische Spelen van Londen, was daarna overheersend in de wedstrijd. Nederland werd gecoacht door assistent-trainer Arno Havenga. Hoofdcoach Mauro Maugeri was geschorst voor de eerste wedstrijd van de WK. Bij het tegenvallende Nederland was aanvoerster Yasemin Smit topscorer met vier treffers. Nederland speelt dinsdag het tweede WK-duel, tegen Oezbekistan.

Uschi Freitag heeft zich zondag bij de WK schoonspringen gekwalificeerd voor de finale van de 1-meterplank, die morgen plaatsvindt. De Nederlandse haalde in de voorronde tijdens haar vijf sprongen 239,55 punten en eindigde daarmee als tiende. De beste twaalf vrouwen plaatsten zich voor de eindstrijd.

Celine van Duijn redde het niet. Ze eindigde als 33ste, met 205,35 punten. Van Duijn kwam zaterdag ook in actie bij het synchroonspringen. Met Inge Jansen bleef ze buiten de finale van de 3-meterplank. Het duo werd 14dee met 250,50 punten.

Yorick de Bruijn, beter thuis op de 3 meter, probeerde zich op de openingsdag te plaatsen voor de finale van de 1-meterplank. Met een totaal van 289,4 werd hij 32ste en bleef ook voor hem de finale buiten bereik.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden