We Zijn Er Bijna! geeft een joekel van een levensles

Deels slapstick, deels reisprogramma, deels antropologisch fenomeen. Maar wat We Zijn Er Bijna! precies is, weet niemand.

null Beeld
Beeld

Maandagavond begon een nieuw seizoen van We Zijn Er Bijna!, het Omroep Max-programma dat een grote groep gepensioneerde vakantiegangers volgt die gezamenlijk vanuit het noorden van Spanje naar het zuiden van Portugal trekken. De aflevering opende met presentatrice Martine van Os die samen met 'toeristisch begeleiders' Jacques en Jeanne de Bruin op een camping in Zarautz stond te wachten op de 48 man sterke grijze tsunami uit Nederland. En daar kwamen ze, een stoet aan BMW's, Volvo's en gigantische hagelwitte caravans. Jeanne en Jacques heetten hun gasten welkom met een roos voor de vrouwen en parkeerinstructies voor de mannen. Jacques was trouwens nog nooit in Spanje geweest, maar dat weerhield hem niet van het advies: 'Als je hola kunt zeggen, kom je al een heel end.' De Nederlandse babyboomers parkeerden hun caravans, klapten hun tafeltjes en stoeltjes uit, en installeerden hun schotelantennes. Het enige dat aan het tafereel ontbrak was de stem van David Attenborough. Even later dronken de avonturiers wijn uit pakken en dipten ze hun osseworst in mosterd die geserveerd werd in geruite koffiebekertjes. Jacques hief zijn glas en riep: 'Beste mensen, op zijn Spaans: salute.'

Wat We Zijn Er Bijna! nou precies voor televisie is, weet waarschijnlijk niemand. Deels slapstick, deels reisprogramma, deels antropologisch fenomeen. Het was helemaal niet zo vreemd geweest als Hokjesman Michael Schaap af en toe door het beeld was gelopen. Het was rustgevend om de oudjes te zien rommelen met hun caravans, hun klapstoeltjes, hun kannen filterkoffie en hun fleecetruien, helemaal vrij van ironie en cynisme. Bovendien schuilde er een komische aantrekkingskracht in de we-zijn-gewoon-wie-we-zijn-houding en het bijbehorende gebrek aan gêne die met de jaren lijken de komen. 'Dit zijn allemaal Picasso's hè', zei Martine van Os enthousiast bij een bezoek aan het Guggenheim in Bilbao. 'Ik zou het niet weten', bromde Conny Louweret stoïcijns, 'het interesseert mij niks, schilderijen'. Of de gepensioneerde transportondernemer Gerard, die aan een Spaanse garagehouder probeerde uit te leggen wat er stuk was aan zijn camper: 'Hieronder sitte eine kleppe.' Tuurlijk Gerard.

Maar het was meer dan alleen maar caravans en Crocs. Frits Hendriks vertelde aan Martine, toen hij een kartonnen doos opvouwde en teruglegde in zijn camper, dat hij van zijn vrouw geleerd had netjes te zijn en brak kort daarna in tranen uit. Hij was voor het eerst alleen op vakantie sinds zijn vrouw was overleden. 'Dat is ook een heel ding' zei hij terwijl hij met een zakdoek zijn ogen droogde, 'maar dat went'. Even later zaten Martine en Frits tijdens een koffiepauze samen op een parkeerplaats langs de Spaanse snelweg. Daar, op klapstoeltjes tussen de tankwagens, vertelde Frits dat hij na de dood van zijn vrouw hun boerderij had verkocht en in de stad was gaan wonen. Hij dacht zo 'een hele hoop geschiedenis en ellende' achter zich te laten. 'Maar je verhuist het gewoon mee', zei Frits berustend. Een joekel van een levensles, zomaar op een maandagavond in de Sportzomer.

V's televisierecensententeam bestaat uit Hanna Bervoets, Gidi Heesakkers, Frank Heinen, Haro Kraak en, deze week, Julien Althuisius.

null Beeld
Beeld
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden