We zijn allen Marokkaan en juwelier

Hoezo kleine groep?

Uitstekend betoog van Fouad Aitihda over de eigen verantwoordelijkheid van de Marokkaanse gemeenschap (O&D, 2 april). Maar wat mij stoort, is dat hij spreekt over 'een hardnekkige minderheid' en 'een klein, maar hardnekkig deel van onze gemeenschap' waarmee het misgaat.


Uit onderzoek blijkt: 'Jongeren van niet-Nederlandse herkomst zijn oververtegenwoordigd in de politiecijfers. Van alle niet-Nederlandse herkomstgroepen zijn mannen van Marokkaanse origine het sterkst oververtegenwoordigd: 54 procent van hen komt tussen de 12 en 22 jaar minimaal één keer in aanraking met politie, waarvan eenderde vijf keer of meer. Ook veel Marokkaanse meisjes komen meerdere keren in aanraking met de politie.' (Tijdschrift voor Criminologie 2010, 52) .Van de resterende 46 procent heeft een deel wel wat op zijn kerfstok, maar is er ongezien mee weggekomen.


Het gaat dus niet om een 'klein deel', maar om een ruime meerderheid van de Marokkaanse mannen. Wees daar eerlijk over.


Pieter Marcus, Geldrop


Zelfreinigend sentiment

Het is een voor de hand liggende reflex die je nu ook weer vaak hoort naar aanleiding van de problematiek van 'Marokkaanse jongeren die zich misdragen'. Ook in de Volkskrant las ik in een ingezonden brief: 'De Marokkaanse gemeenschap' zou deze jongeren actiever moeten corrigeren.


Ik ken het verlangen naar dat zelfreinigende sentiment nog van vroeger. Vervang Marokkanen door Molukkers en dezelfde argumentatie werd jaren geleden gebruikt. Maar het kenmerk van de Nederlandse samenleving is nu juist dat we iedereen als individu behandelen en je mensen op grond van hun etniciteit niet als gemeenschap mag bestempelen en dus ook niet voor het gedrag van individuen verantwoordelijk kunt stellen.


Stel, ik zou in New York wonen en het relationele bestaan van econome Heleen Mees zou daar een puriteins issue zijn. Mag de New Yorkse samenleving dan van de 'Nederlandse gemeenschap' in New York verwachten dat ze haar daar op aan zouden spreken?


Een volkomen onzinnige gedachte. We zouden die New Yorkers compleet voor gek verklaren. Wordt de wet overtreden, vinden we als samenleving bepaald gedrag onacceptabel, dan hebben we daar de staat, haar wetten en handhavers voor.


Marien van Schijndel, Deventer


Totale machteloosheid

Als vrij recentelijk vanuit New York naar vaderlandse bodem wedergekeerde Nederlandse kijk ik met groeiende verbijstering naar de reacties op de overval die is gepleegd op de juwelierszaak Goldies in Deurne, en de vele andere door heel Nederland. Maar ook naar de totale machteloosheid van zowel de overheid als de juweliers om dit te stoppen.


Hoe bestaat het dat een demonstratie van 'boeven' ter ondersteuning van dode boeven niet alleen wordt toegelaten, maar zelfs het nieuws haalt? En waarom mag je je niet met een vuurwapen verdedigen tegen degene die er een tegen jou wil gebruiken?


En wat te zeggen van de zeer matige straffen voor overvallers, als ze al gepakt worden? Vanuit mijn Amerikaanse perspectief lijkt het hier wel een 'debating society'. Het verleden heeft al bewezen dat professionele begeleiding naar terugkeer in de maatschappij tijdens gevangenisstraf recidive niet vermijdt, maar men promoveert dit toch steeds weer als een oplossing.


Zouden niet veel strengere straffen, zoals overvallers voor jaren en jaren achter slot en grendel zetten, misschien gekoppeld aan verlies van het Nederlanderschap voor iedere gepakte crimineel met dubbele nationaliteit, een veel betere kans van slagen maken? En moet bijvoorbeeld politie de juweliersbranche niet eens de hand reiken door zelfverdedigingscursussen te organiseren en eventueel onderricht in het gebruik van vuurwapens?


Marion Baumgarten, Amsterdam


Het recht op veilig voelen

Heel blij ben ik met het stuk van Fouad Aitihda. Naar aanleiding van de gewelddadige overval in Deurne door Marokkaanse jongeren vraagt hij zich af: 'Hoe lang nog blijven we wegkijken van de criminele misstanden binnen onze gemeenschap?' Hij spreekt namens zichzelf: Nederlandse burger met Marokkaanse wortels, en richt zich tot de Marokkaanse gemeenschap.


Zolang criminele jongeren de PVV van munitie voorzien, zo lang zal Wilders draagvlak hebben. Veilig samenleven is dan ook niet alleen in het belang de migrantengroepen, maar uiteraard in het belang van alle inwoners van Nederland. Ook Neder- landers met Nederlandse wortels hebben er recht op zich veilig te voelen en bijvoorbeeld als juweliers hun winkel te kunnen runnen zonder angst voor overvallen.


We zijn dus allen Marokkanen, juweliers en nog veel meer! De scheidslijn ligt bij goed of fout, crimineel en asociaal gedrag, dat laatste moet worden aangepakt: door de eigen gezinnen, door de politie, de school, de maatschappij. Niet wegkijken maar aanpakken!


Brenda Reyerse, intercultureel trainer en adviseur, Amsterdam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden