We willen naar de beurs. Snel. In godsnaam.

 

De zes leden van de Raad van bestuur van ABN Amro doen afstand van de toeslag van 100 duizend euro die hen over 2014 is uitgekeerd ter gedeeltelijke compensatie van het wegvallen van de variabele beloning. Zij verklaren het volgende:

'De afgelopen week is er grote maatschappelijke verontwaardiging ontstaan over de toekenning van deze toeslag op het vaste salaris. Het was het gebruikelijke getrut van burgermannetjes die er geen idee van hebben hoe het is om de risee te zijn van vrinden in de City of op Canary Wharf.

Eerst waren we geamuseerd. Er is een wet, bij meerderheid in de Tweede Kamer aangenomen, waarin het helder staat geformuleerd: bonussen bij staatsbanken zijn verboden, ter compensatie daarvan hebben bestuurders recht op een hoger vast salaris. Daar hebben we twee jaar lang van afgezien - wegens voornoemd gebruikelijk getrut.

En nu doen we er een tonnetje bij. Een tonnetje! Laten wij als fooi achter als we ergens zijn wezen snacken. Zeggen we tegen de ober: koop er maar een ijsje van.

Dat dezelfde Kamer die de compensatie goed heeft gevonden, de wetgeving onvoldoende doorgrondt en nonsens & flauwekul ging roeptoeteren, dat die feestneus van een Dijsselbloem nog zuurder ging kijken: dat vinden wij moeilijk te begrijpen.

Aanvankelijk vonden we het vooral geestig. Vooral toen Zalm ging uitleggen dat deze fooi eigenlijk een salarisverlaging is. Lul ze helemaal plat, kerel, appten we naar Gerrit.

Bij de PvdA hebben ze voor de banken een blozende jongen die van zichzelf pas weer mag lachen als er geen arme mensen meer op de wereld zijn. Die jongen kreeg er een bloedspuwing van. Ook dat was lachen.

Minder geestig werd het toen feestneus Dijsselbloem ging meehuilen, pesterig ging dreigen met tegenhouden van de beursgang. We hebben niets tegen boerenpummels als aandeelhouders, zolang ze hun beperkingen kennen. Maar triomfalistische, micro-managende boerenpummels die politieke achterbannen moeten behagen als aandeelhouder: dat is de hel.

Power play is onze middle name, dus gingen we terugduwen. Intern memootje van Baron Rik van Slingelandt laten lekken, waarin hij bevestigt dat het bestuur het fantástisch heeft gedaan, zich zes jaar lang het schompes heeft gewerkt, er met hart en ziel mensen uit heeft getrapt en nullijnen voor het voetvolk heeft ingesteld, voor volk en vaderland, en dat hij het verdomme niet zal laten gebeuren dat wij nu nog meer inleveren. Want we zouden zomaar weggekocht kunnen worden, hè? In theorie, in het hypothetische geval dat Londen ooit belt.

Zaterdag sloegen krachten terug in het Financieele Dagblad: documentje van De Nederlandsche Bank gelekt waarin de bank de oren wordt gewassen inzake de omgang met discutabele figuren rond Vladimir Poetin.

Zondag werd het griezelig: die Maoist met die oren bepleitte op tv dat wij in staatshanden blijven en een 'voorbeeld- en volksbank' worden. Toen was het onze beurt om bloed te spugen. Je hebt je aandeelhouders niet voor het uitkiezen, maar er zijn grenzen.

We willen naar de beurs. Snel. In godsnaam.

Dus schorten we dat tonnetje op. We draaien pirouettes voor de volksvertegenwoordiging en verbijten ons tot de beursgang. Daarna gooien we er twéé ton op. En dan heffen we het glas en zeggen tegen elkaar: Godspeed, beste kerel!'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden