Column

We waren eerder armoedzaaiers

Oom Guus

Rijk waren we niet. We, de experimentelen, later de Vijftigers genoemd. We waren eerder armoedzaaiers. Hoewel, armoe klinkt wel erg armoedig, sloppenwijken in de Jordaan, bord aflikken en zo. Weinig of geen geld, maar ik heb me nooit armoedig gevoeld. Had de een geen geld, dan had de ander wel wat. We onderhielden elkaar.

Op een winterdag bezocht ik Gerrit Kouwenaar, die aan de Jacob Catskade woonde. Dik ingepakt, truien, winterjas, zat hij achter zijn schrijftafel bij een uitte kachel. Maar het leed was spoedig geleden, want ik bracht een om de hoek bij de kolenboer gekocht zakje antraciet mee en een halveliterfles jenever.

'Voor wiens verfraaiing openen
de monden van de rozen zich
in bedwelmende spraak;
en van wiens gratie leren
de hemelbomen hun witte stand
(ik moet nu de melkflessen
wegbrengen voor statiegeld
zodat ik iemand kan bellen
die mij geld voor het eten leent)'

Weinig en soms helemaal geen geld, maar het kwam niet in mijn hoofd op om een baantje te zoeken. In Eileen Simpsons boek Poets in Their Youth (Vintage Books, 1983) lees ik over de dichter John Berryman, die geld probeerde te verdienen met de van deur tot deur gaande verkoop van encyclopedieën: 'Hij voelde zich geen mens meer, maar een bedelende hond.

Zo dramatisch ging het er bij mij niet aan toe. Ik hoefde geen baan te zoeken, maar verdiende geld met het vertalen van toneelstukken, die mij door oom Guus Oster werden toegeschoven. (Door mijn moeder, de actrice Joekie Broedelet, was iedereen in de toneelwereld een oom of een tante van me: oom Guus, oom Fons, tante Mimi). Rijk werd ik er niet van, want oom Guus was op de penning, maar van het voorschot kon ik in ieder geval mijn schrijfmachine van de Bank van Lening halen.

's Nachts vertaalde ik, 's middags schreef ik poëzie, daarna naar het café op het Leidseplein om de experimentele vrienden te ontmoeten. Het was een gelukkige, onbezorgde tijd. Alles moest nog beginnen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.