Column

'We redden het wel, toonde Johannes. Ga gewoon los met de kerstcadeaus'

Ondanks alle globalisering, kerndreiging, Arabische opstand en angst voor Europa ging het deze week over de stille tocht voor een bultrug. Een hele troost, vindt Johan Fretz. 'We leven in een gestoord land. Maar in zo'n geval toch zeker prettig gestoord.'

Het kadaver van de bultrug Johannes is aangekomen op in de NIOZ-haven op Texel.Beeld ANP

'Dit mag nooit meer gebeuren', aldus Lenie 't Hart over Srebrenica. Oh nee, over een walvis. Over die walvis, de bultrug die ook nog eens mijn naam droeg, en zijn ondraaglijk lijden is inmiddels alles wel gezegd. Circus Waan van de Dag raast alweer in volle vaart door. Ik ben benieuwd over welke proleet, over welk zoogdier we ons deze week weer scheel gaan twitteren. We zullen het gauw genoeg weten.

Discussie over alles
Toch was de tragedie rondom Johannes geruststellend: in dit gekke, gouden, koude kikkerland kan er dus daadwerkelijk een vurig debat losbarsten over een aangespoelde walvis. Waarom? Omdat we in Nederland graag met elkaar in discussie gaan. Over alles. Dus niet alleen over vermoorde grensrechters of frauderende bestuurders, nee: ook over een walvis.

Lenie 't Hart riep dat degenen die bultrug Johannes dood wilden hebben nu toch hun zin hadden gekregen. Arme Lenie, dat is natuurlijk onzin. Niemand wilde die walvis dood hebben. Iedereen vond het zielig. Sommigen vonden het alleen zieliger dan anderen. Zelfs zo zielig dat ze met veel kabaal een heuse stille tocht aankondigden voor de gesneuvelde bultrug.

Komisch schouwspel
Op zo'n moment is Nederland te klein. Twitter ontploft, iedereen is boos op iedereen. Vanaf de maan gezien moet dat een absurd komisch schouwspel zijn. Je kunt je dan afvragen: leven wij in een gestoord land? En het antwoord is, ja. Maar in zo'n geval toch zeker prettig gestoord.

Na mijn jeugd heb ik helaas maar al te vaak moeten ontdekken dat het leven zich niet afspeelt in het decor van een Annie M.G. Schmidt verhaal. De wereld is complexer, mensen maken zich niet zo'n zorgen om een walvis of een gekapt bos. Nee, in de jungle van de mensheid gaan de oorlogen over hele andere dingen.

Verfijning
Maar eens in de zoveel tijd merk je: ondanks alle globalisering, kerndreiging, Arabische opstand, angst voor Europa, kan men zich in Nederland wel degelijk een heel weekend hartstochtelijk bezig houden met een walvis... (die mijn naam draagt). Gewoon, omdat het kan, in dit land, waar we zelfs een partij in het parlement hebben die zich voortdurend bezighoudt met vragen als 'heeft de kip een goed leven gehad?'. Daar kunnen we van alles van vinden, maar zo'n verfijning van de beschaving is alleen een rijk land gegund.

Dus als u de komende weken nou kerstinkopen aan het doen bent in de Kalverstraat en uw consumentenvertrouwen is tot onder het nulpunt gedaald, denk dan gewoon even aan Johannes, aan de stille tocht voor een walvis. En troost u dan: in Nederland redden we het wel. Koop zoveel u wilt, alles komt goed.

Johan Fretz is schrijver en columnist voor de Volkskrant.

 
‘Dit mag nooit meer gebeuren’, aldus Lenie ’t Hart over Srebrenica. Oh nee, over een walvis
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden