'We moesten midden in de nacht opstaan om bergen te beklimmen'

LONDEN - Dominant waren de Nederlandse hockeysters zelden tijdens de Spelen, de verlossende 2-0-zege op Argentinië was een ode aan de teamgeest. Maartje Paumen liep voorop om de positie van Nederland als trendsetter in het vrouwenhockey weer op te eisen, na de tweede plaats bij het WK van 2010. 'Ik kan wel zeggen dat ik het had aangekondigd, maar het is bizar dat het uitkomt.'


De ontlading bij de 26-jarige aanvoerder na de verlossende sleeppush verried dat ze in Londen onder hoogspanning had gestaan. 'De verwachtingen waren hoog na Peking', vertelde Paumen na de huldiging in het Holland House met kleine oogjes. 'Iedereen verwachtte dat we wel even goud zouden winnen in Londen, ik zelf ook. Het viel niet mee dat ook waar te maken.'


Toen Paumen na vijf groepsduels nog op nul doelpunten stond, wist bondscoach Max Caldas dat er maar één manier was om haar te bevrijden. Als cadeautje van sportkoepel NOC*NSF werd strafcornerexpert Toon Siepman ingevlogen voor de twijfelende specialiste. Een praatsessie en een korte training ('we hebben niet meer dan vijf ballen gepusht') met Siepman deden wonderen. Er viel een last van haar af.


Op de Spelen van Peking speelde Paumen als 'strafcornermeisje' onder de vleugels van leiders als Minke Booij, Janneke Schopman en Fatima Moreira de Melo. 'Nu werd ik geacht de leider te zijn. Dat maakt deze titel zo bijzonder. Ik ben er trots op dat ik de aanvoerder mocht zijn van deze ploeg.'


De tegenovergestelde karakters van de flamboyante Naomi van As en de meer introverte Paumen vonden elkaar als regisseurs van een soms broze ploeg. 'We hebben een hechte band gekregen en samen alles uit dit team gehaald', aldus Paumen.


De vechtlust won het van de creativiteit toen Nederland moest overleven in de halve finale tegen Nieuw-Zeeland. De basis daarvoor werd in januari gelegd tijdens het trainingskamp in Alicante, waar de hockeysters als soldaten werden gedrild. Paumen: 'We gingen drie dagen met officiers uit het leger op pad. We moesten midden in de nacht opstaan om bergen te beklimmen, met vele kilo's op onze rug. We hebben ook 's nachts estafettes gelopen terwijl het ijskoud was.


'Alles was gericht op samenwerking. Je ontdekt hoe hard je elkaar nodig hebt. Alleen kom je nergens, je moet onder alle omstandigheden een team zijn. Ik heb alle emoties gezien. Je denkt: ik kan niet verder, maar voor het team kon je niet stoppen. Op die instelling konden we terugvallen toen we tegen Nieuw-Zeeland twee keer op achterstand kwamen. We keken elkaar aan en wisten: dit is het moment.'


Uitgerekend haar partner Carlien Dirkse van den Heuvel tekende voor de openingstreffer tegen Argentinië. Paumen is altijd open geweest over haar relatie met de middenvelder van SCHC. 'Ik zag de koppen in de kranten alweer voorbij komen', zegt ze, met een ironisch lachje.


In de groep hielden ze afstand. Paumen, die in Londen een kamer deelde met Marilyn Agliotti, bedankte haar vriendin 's nachts per sms. 'Allebei scoren in de finale, heel bijzonder dat we het zo samen kunnen afsluiten', schreef Paumen.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden