We missen de voetballer Zidane

Rubriek Ke Nako in de Volkskrant van dinsdag 22 juni

Ja natuurlijk was het druk bij Zinedine Zidane. Wat anders. ‘Ik dacht dat ik hier ontspannen kon praten’, zegt hij met een verwrongen lachje. De Fransman, de wereldkampioen van 1998 die in 2006 zijn loopbaan besloot met een kopstoot op het borstbeen van Materazzi in de WK-finale, is een van de blikvangers van Adidas. Het sportmerk houdt in het Convention Centre van Johannesburg geregeld een persconferentie.

Dat zijn gelikte bijeenkomsten in een mooi decor, zelfs als af en toe microfoons dienst weigeren. Bij binnenkomst klinken de gedragen tonen van Shosholoza, het aloude Zuid-Afrikaanse mijnwerkerslied. Plaatselijke kunstenaars hebben spelers en momenten geschilderd, voor een veiling. De opbrengst is bestemd voor weeskinderen.

De muren zijn kleurrijke panelen. De doelpunten van Forlan en Podolski, tegen Zuid-Afrika en Australië, zijn al verbeeld. Tussendoor hangen de belangrijke spelers van het sportmerk. Van Persie. The Artist. Messi. The Spark.

De Zuid-Afrikaan Lucas Radebe en Zidane zijn uitgenodigd om te praten over het duel Zuid-Afrika - Frankrijk, dinsdag. Ze zetten eerst hun handtekening op een tekening uit het WK van 1998, toen ze in de groep tegen elkaar speelden.
Een lieftallige juffrouw stelt een paar vragen, maar daar is het de massale toeloop niet om te doen. Nieuws verdringt praatjes voor de vaak. Het moet gaan over de anarchie in de Franse ploeg. Het wegsturen van Anelka, nadat die bondscoach Domenech zwaar heeft beledigd. De door de spelers afgeblazen training. De boosheid van de internationals, de woede van het Franse volk, de wanhoop van de uitgekotste bondscoach. Zidane, vol in de schijnwerpers, voelt de vragen aankomen. De lieftallige juffrouw leidt in met vraagjes over de toekomstige finalisten, over de mee- en tegenvallers van het toernooi. Allemaal onbelangrijk.

Dan ontbrandt het vragenvuur uit het publiek. Een Spanjaard trapt af: hoe Zidane denkt over de de ‘revolutie’ in de ploeg. Zidane houdt zich op de vlakte. Hij wil de spelers met wie hij nog heeft gevoetbald niet afvallen. Hij wijst op de theoretische kans die Frankrijk nog heeft om de tweede ronde te halen. Tussendoor is hij op sommige punten duidelijk. ‘Wat in de kleedkamer is gezegd, had nooit mogen uitlekken.’ En: ‘Ik weet niet wie de verrader is.’ En: ‘De spelers hadden niet moeten weigeren te trainen.’

Hij oogt goed, Zidane. Mooie kop. Hij voelt zich een beetje ongemakkelijk. Hij blijft een mysterieuze man, die Zidane van Juventus, van Real, van Frankrijk en van de kopstoot.
Wat missen we hem eigenlijk. De voetballer dan, niet de redenaar.

Willem Vissers

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden