'We creëren een monster en zijn verbaasd dat het zich na verloop van tijd tegen ons keert'

Naam: Shan Reddy..

Shan Reddy is een a-typische Amerikaan: hij heeft geen kabel, kijkt nauwelijks televisie en luistert alleen naar cultureel-correcte radioprogramma's.

Tegelijk is Shan Reddy zeer Amerikaans, want de New Yorker weet alles over het proces van Michael Jackson. Hij kon niet anders, bezweert Reddy: het nieuws over de gevallen 'King of Pop', die een week geleden werd vrijgesproken van kindermishandeling, was onontkoombaar.

Reddy is fan van Jackson, altijd geweest al.

Niet dat hij bij de rechtbank in een 'Free Michael'-T-shirt heeft staan demonstreren, maar hij heeft wel alle platen. Dat is alleen niet de reden dat hij gretig zijn mening over het fenomeen Jackson debiteert. De reden is dat de zaak veel zegt over de decadentie van de Amerikaanse 'alles-voor-een-dollar-cultuur', en dat verval gaat hem aan het hart.

De gekte rond Jackson is de hedendaagse versie van het Circus Maximus, stelt Reddy. Op zijn decadente hoogtepunt werden in het Romeinse Rijk mensen voor de leeuwen gegooid – Reddy schudt tweeduizend later in verwondering zijn hoofd – ter vermaak van de bloeddorstige massa's. Anno 2005 zijn het uitgekotste celebrities, en in het bijzonder Michael Jackson, die door de muilen van de massamedia vermalen worden, als tv-entertainment voor de bloeddorstige massa's van nu.

Volgens Reddy is Jackson een triest product van de samenleving. 'Dat jochie van tien is opeens leider van de Jackson Five. Hij wordt wereldwijd aanbeden. Hij maakt solo een album dat tot in alle uithoeken van de wereld nummer één wordt (Thriller). Je beloont hem met een surrealistische levensstijl, omgeven door gekken en bergen geld. Hij is puur vermaak, verder niks. En dan verwacht je dat hij een normale, sociaal-bewuste burger wordt? Nee! Deze gast heeft geen enkele vorm van perspectief .'

Het zit Reddy hoog. 'We creëren een monster en zijn verbaasd dat het zich na verloop van tijd tegen ons keert. Het monster gedraagt zich niet! Hoe kan dat nou? Maar eigenlijk zijn we niet boos over het monsterlijke gedrag, want ook dat is entertainment. Dus gaan we nog eens lekker door: neem hem zijn geld af, ga achter de Beatles-catalogus aan die hij beheert. Intussen heeft iedereen wel aan hem verdiend .'

Maar wat nu te doen met het verschijnsel-Jackson? Reddy: 'Kom op, hij is geen roofdier dat op kinderen jaagt. Scherm hem een beetje

af, zo moeilijk kan dat niet zijn. Je hoeft geen Blackhawk-helikopters boven de Neverland-ranch te laten patrouilleren. Je moet alleen schoolbussen met jonge kinderen tegenhouden. Stuur geen onschuldige kinderen naar de slaapkamer van een 46-jarige die je niet kent. Mijn buurman is aardig, maar ik stuur mij kinderen daar niet heen voor een logeerpartij. Waarom nemen we afstand van ons gezond verstand als het om Michael Jackson gaat?'

Was Jackson schuldig? 'Luister, ik weet niet wat hij met die kinderen deed. Ik ga hem niet veroordelen. Is dat aan mij?' Reddy maakt een uitstapje naar Irak. Sinds hij de oorlog steunde op basis van wat de media hem vertelden over massavernietingswapens, voelt hij zich bedrogen. Hij vertrouwt de massamedia voor geen cent meer, zéker niet inzake Jackson.

'De nieuwsmedia zijn aanklager, jury en rechter geworden. Ook zij moeten hun snelle dollars verdienen, voor het genuanceerde verhaal moet je niet bij hen zijn. Alles wat wij als samenleving willen horen, is: Pedofiel! Verkrachting! Dus dat leveren de media.'

Reddy wil maar zeggen: hij vertrouwt de echte jury. In het Amerikaanse rechtssysteem, benadrukt hij, beslist een 'jury van gelijken' over je lot. De juryleden hebben alle informatie, zij hebben aanklacht en verdediging gehoord, zij besluiten. Dat werkte goed in het rechtsgebouw in Santa Maria. 'Ik geloof de jury, niet de CNN-correspondent. Rond de Irak-oorlog geloofde ik de media.' Hij kijkt nu boos. 'En kijk wat daar gebeurd is.'

Wel is hij voor één keer tevreden over de rechtsspraak in zijn 'in decadentie wegglijdende land'. 'Ik ben blij dat het juridische proces goed liep. Niet als vermaak, maar als functie van ons democratische stelsel. Er zijn wetten, daar moet je je aan houden. Er is een concept, dat je onschuldig bent tot het tegendeel is bewezen. Michael Jackson was schuldig tot het tegendeel werd bewezen. We kregen een typische executie, waar Amerika zo dol is op, totdat rechter en jury dwars gingen liggen.'

Nog even over Reddy's liefde voor de getroubleerde popkoning. Eerst meldt hij met een grijns dat PYT (Pretty Young Thing) zijn favoriete nummer is. Dan, bijna verontschuldigend: 'Het is onmogelijk om niet van zijn muziek te houden in de VS. Je hoort zijn werk al decennia 24 uur per dag. Op een feestje, op de radio, de tv, in de supermarkt. Je kan niet zeggen dat je Michael Jackson haat; dan kan je niet in dit land wonen.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden