Interview

Waxinegooier: 'Ik had een actie nodig om de aandacht te trekken'

Op Prinsjesdag 2010 gooide Erwin Lensink een waxinelichthouder naar de Gouden Koets. Bijna twee jaar bracht de radicale republikein door in de gevangenis, hij spreekt nu voor het eerst. Zijn daad was een aanklacht tegen de monarchie en ook tegen het bankenstelsel en justitie. Alles is in zijn hoofd met elkaar verweven.

Erwin Lensink wordt, nadat hij een waxinelichtje naar de Gouden Koets heeft gegooid, aangehouden door de politie. Beeld ANP

Als je om tien uur bij het eerste benzinestation op de A12 van Arnhem naar Doetinchem bent, dan stuur ik je daar een sms met de exacte ontmoetingsplek.'

Het klinkt als een afspraak voor een drugsdeal, maar het is een boodschap van Erwin Lensink (32), sinds Prinsjesdag 2010 bekend als de 'waxinelichthoudergooier'. Hij wil niet per telefoon een tijd en plaats afspreken voor een interview, want al is hij op vrije voeten, hij gaat ervan uit dat de politie meeluistert. De eerste aangifte wegens stalking heeft hij alweer aan zijn broek.

De rit gaat van Arnhem naar Doetinchem en dan de grens over. 'In Duitsland kan de Nederlandse politie mij niets maken.' Xanten is de bestemming die Lensink kiest, aan de zuidoever van de Nederrijn. Hij staat te wachten voor de stadsmuren van Colonia Ulpia Traiana, de stad die daar ruim tweeduizend jaar geleden is gesticht en nu als archeologisch park voortleeft. De keuze is niet toevallig, zegt Lensink. 'Deze stad maakte deel uit van het Romeinse Rijk, de eerste republiek ooit.'

Verraders en oplichters
Erwin Lensink is een radicale republikein - daarover bestaat geen misverstand sinds hij de Gouden Koets bekogelde en de koninklijke familie uitmaakte voor verraders en oplichters. In de rechtszaal stelde hij voor de leden van het koningshuis aan een dna-onderzoek te onderwerpen om te bewijzen dat ze ten onrechte op de troon zitten. (Wilhelmina zou een buitenechtelijke dochter van koningin Emma zijn.)

Zijn 'symbolische verzetsdaad' was niet alleen een aanval op de monarchie. Er is meer, veel meer aan de hand, zegt Lensink. Als hij dat probeert uit te leggen, vechten grote kwesties als de kredietcrisis, het koningshuis, het justitiesysteem en zijn eigen verleden om voorrang. Waar te beginnen? Alles is in zijn hoofd met elkaar verweven.

De rechter verklaarde Lensink in eerste instantie ontoerekeningsvatbaar. Tegen dat oordeel heeft hij zich met hand en tand verzet. 'Ik ben niet gestoord.' In hoger beroep kreeg Lensink grotendeels gelijk: tegen de wens van het Openbaar Ministerie in schreef het gerechtshof hem tien dagen geleden geen psychiatrische behandeling voor, maar alleen vijf maanden cel.

Schadevergoeding
Hij ziet de uitspraak als een overwinning. Het is nog niet genoeg. Gedurende de loop van het proces heeft hij in totaal bijna twee jaar in de gevangenis doorgebracht. Hij eist een schadevergoeding van de staat van 100 duizend euro en wil bovenal excuses voor wat hem is aangedaan.

'De gevangenis was een verspilling van tijd.' Meer woorden wil Lensink aan die periode niet vuil maken. Sinds hij vrij is, woont de jonge dertiger bij zijn vader Willy, die de vrijgezel financieel onderhoudt. Lensink maakt geen ongelukkige indruk en praat soms zelfs grappend over de situatie waarin hij verzeild is geraakt. 'Als je dit ziet, dan ga je echt lachen', zegt Lensink als hij een van de aangiftes tegen hem tevoorschijn haalt. 'Reden: smaadschrift. Heb jij er ooit van gehoord?'

Lees het volledige interview in de Volkskrant van vandaag

 
'De gevangenis was een verspilling van tijd.'
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.