Wathey wekte Sint Maarten tot leven

Zijn naam wordt op Sint Maarten nog steeds met respect uitgesproken. De vrijdagnacht overleden politicus Claude Wathey (71) domineerde veertig jaar lang de eilandpolitiek....

DE 'ONGEKROONDE koning van Sint Maarten' was de kwalificatie die hij het meest kreeg toegedicht. De term 'Godfather' viel ook geregeld, maar die dook pas op toen hij in opspraak kwam wegens corruptie. Zelf zou hij het schertsend eens op 'weldadig dictator' hebben gehouden.

In de nacht van vrijdag op zaterdag overleed Claude Wathey, 71 jaar oud, in de hoofdstad Philipsburg van het bovenwindse eiland aan een hartaanval. Hij kampte al enkele jaren met gezondheidsproblemen en week meer dan eens uit naar de Verenigde Staten voor specialistische behandeling.

Claude, voluit Albert Claudius Wathey, domineerde als leider van de Democratische Partij vanaf 1951 veertig jaar achtereen het politieke toneel van Sint Maarten. Twee keer was hij gedeputeerde, maar hij trad vrijwel permanent op als 'adviseur' van het bestuurscollege. Van noemenswaardige oppositie was in zijn tijd geen sprake. De verdeling van bestuursposten was vrijwel geheel in zijn handen, en hij wist vele kiezers aan zich te binden met bonnen voor koelkasten, audioapparatuur of een vakantietripje.

Ook in het Antilliaanse bestuur speelde hij geregeld een hoofdrol. Hij was decennialang statenlid en stond als formateur aan de wieg van het eerste kabinet-Liberia-Peters (1984-'86) en het vierde kabinet-Martina (1986-'88).

Het was Wathey die Sint Maarten uit een slaperig bestaan wekte en de deur openzette voor investeerders die in hoog tempo de heuvels en baaien volplempten met kolossale hotels en appartementencomplexen. Maar het was ook Wathey onder wie een bestuur kon gedijen dat het, mild gezegd, niet zo nauw nam met de verantwoording van de uitgaven. De economie floreerde, maar er bestonden geen garanties voor een deugdelijk en rechtmatig bestuur. De schulden liepen torenhoog op. De wanorde was zó groot, dat Nederland in 1992 besloot het eiland voor enkele jaren onder curatele te stellen. Het leidde tot het vertrek van Wathey uit de actieve politiek.

Zijn ster was toen al danig aan het verbleken. Steeds vaker circuleerden er geruchten over corruptie. In 1988 sloeg menig Sint Maartenaar de schrik om het hart toen Wathey leek aan te sturen op volledige onafhankelijkheid. Drie jaar later regeerde zelfs even - acht weken slechts - een coalitie zonder de DP op Sint Maarten.

Maar de grootste vernedering moest nog komen. In 1993 werd Wathey gearresteerd op verdenking van het aannemen van smeergelden van Italiaanse aannemers bij de uitbreiding van de luchthaven. Met de financiering van het miljoenenproject was gesjoemeld, de begroting bleek kunstmatig te zijn opgeschroefd. De aannemers ontvingen dertien miljoen dollar zonder dat er een spa de grond in ging.

De betalingen aan Wathey zijn overigens nooit aangetoond. Hij kreeg uiteindelijk achttien maanden cel wegens valsheid in geschrifte en meineed; toen hij overleed, liep er nog een verzoek om gratie. In dezelfde affaire werden ook vier anderen veroordeeld, onder wie zijn zoon Al en voormalig gezaghebber Ralph Richardson.

Eigenzinnig, wraaklustig, berekenend, maar ook toegankelijk en behulpzaam; het is maar een greep uit de karaktereigenschappen van de politicus. Ondanks zijn aanvaringen met justitie wordt zijn naam op het eiland nog altijd met enig respect uitgesproken. Hij was degene die er welvaart bracht. Toen de wederopbouw van Sint Maarten na de orkaan dreigde te verzanden in stroperige bureaucratie, klonk weer even de roep om Wathey: onder zijn regie gingen tenminste wel de handen uit de mouwen.

Rob Gollin

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden