Wat willen we dan? Linda de Mol als bondscoach? (2)

Of hij in televisie-interviews niet wat vriendelijker, wat diplomatieker kan zijn, vroeg een collega mij deze week. Dat zou zo veel schelen....

Ik moest hem teleurstellen. Nee, dat kan Louis van Gaal dus niet.

Uitgerekend de man die in de Nederlandse sportwereld de media-training (wees meegaand, zeg niet te veel en niet te weinig, glimlach begripvol en beledig nóóit een journalist, ook al stelt hij nog zulke domme vragen) introduceerde, trekt zich van de leerboeken niets aan.

Gelukkig maar. Vorige week stelde ik al vast dat wij, de pers en dus ook de lezers, luisteraars en tv-kijkers, daar zeer verheugd over zouden moeten zijn, al was het alleen maar omdat verjaardagen er minder saai door worden.

(Van Gaal heeft waarschijnlijk daarnaast in de loop der jaren tientallen cafés behoed voor een faillissement en de kassen van honderden voetbalclubs gespekt. Naast seks is Van Gaal 's lands favoriete gespreksonderwerp en er wordt veel bij geconsumeerd, bij het praten).

Mijn stelling dat Van Gaal als televisie-ster wordt beoordeeld en niet als voetbaltrainer, en dat we met z'n allen maar eens moeten stoppen met dat gezeur, lokte nogal wat reacties uit, van lezers en collega's.

Kennelijk splijt Van Gaal de natie. Alleen daarom al verdient hij krediet. Het is opvallend dat het merendeel van de lezers het opneemt voor Van Gaal en zich keert tegen de media.

D. Kroos-Van der Meij: 'Van Gaal is gelukkig iemand met een eigen krachtige persoonlijkheid, die zich niet laat afleiden door het constante gemekker in de pers over zijn inzet en optreden.' (Dat laatste betwijfel ik, maar goed.)

Sebastiaan Klaassen (Alphen aan den Rijn): 'Van Gaal moet (net als elke andere bondscoach) afgerekend worden op het spel en de prestaties van zijn elftal en niet op het feit of hij al dan niet een type 'ideale schoonzoon' is.'

Jack Peper (Bunnik): 'Zeker, hij is af en toe arrogant en cynisch, maar ik geef het je te doen om altijd maar dezelfde domme en vaak retorische vragen van ''kenners'' te moeten beantwoorden.'

André Vergne (Zoetermeer): 'Wanneer de goede vragen worden gesteld, worden de goede antwoorden gegeven.'

Ik heb niemand willen verbieden een mening over Van Gaal te vormen louter aan de hand van televisie-interviews, maar getracht het aldus ontstane beeld enigszins te nuanceren.

Dat ook veel voetbaljournalisten hem een vlerkerige hork vinden, is begrijpelijk. Erg makkelijk heeft Van Gaal het ons niet gemaakt. Toenadering heeft hij al die jaren nooit gezocht.

Iedere opmerking stond altijd volledig in het teken van zijn prestatiedrang. Iedere grap (de grappen waren bijna nooit leuk) hield verband met het hogere doel. Nooit eens ontspannen, nooit plooibaar, nooit een praatje om het praatje, altijd op zijn hoede.

Eén keer maakte hij een gebaar, maar zelfs dat bevatte geen spoor van vriendelijkheid. In het spelershome van Ajax sneed Van Gaal een grote taart aan, een geschenk van het Nieuws van de Dag dat hem fêteerde omdat hij vijf jaar lang als columnist aan die krant was verbonden.

Ook een stukje heren, vroeg Van Gaal, waarschijnlijk omdat hij die enorme taart nooit zelf helemaal kon opeten en hij het zonde vond een deel weg te gooien.

Ja, zó kan ik ook trakteren, zei ik, niet erg aardig.

Van Gaal, bits en met stemverheffing: 'Maar ik deel deze schitterende taart wel met mijn vrienden van de media!' Dat was overigens wel grappig. En erg typerend.

Ander voorbeeld. Een dag voor een Europa Cup-wedstrijd van Ajax zochten we Van Gaal op in Callantsoog. Hij had weinig tijd. Tientallen kinderen - kinderen zijn de grootste fans van Van Gaal, omdat ze vroeg naar bed moeten en niet naar Studio Sport mogen kijken - stonden hem ook op te wachten, voor een handtekening.

Van Gaal, geenszins in verwarring gebracht, formeerde met enkele commando's een lange rij kinderen die tot buiten de kantine van Callantsoog doorliep. 'En allemaal netjes in de rij blijven staan.'

Dat deden ze, niet één uitgezonderd. Terwijl hij ons te woord stond, meldde zich steeds een ander kind aan onze tafel voor de handtekening. En ze kregen allemaal wat ze hebben wilden, en wij ook.

Zoiets zie je nou nooit, op televisie. Van Gaal kán vertederen, geestig zijn, uiterst begripvol en meegaand. Er zijn voldoende aanwijzingen voor. Hij houdt het alleen goed verborgen.

In een interview met het maandblad Voetbal Magazine voorspelde oud-PSV'er Stan Valckx een 3-1 zege van Nederland op Portugal. Hij voegde daaraan toe: 'Ik hoop het voor het Nederlandse voetbal en voor Louis van Gaal. Ik vind het een verschrikkelijk goeie vent. Hij komt in de media anders over, ik weet het, maar ik ken Louis als een hele warme man die altijd voor iedereen klaar staat. Daarom gun ik het hem als geen ander.'

Meindert van der Kaaij, in zijn boek Louis van Gaal: 'In een beschermde omgeving lijkt Van Gaal volgens insiders helemaal te ontdooien. Van die harde uitdrukking die hij op televisie heeft, blijft dan niets meer over.'

René van der Gijp, een voormalige ploeggenoot van Van Gaal bij Sparta, in een verhaal van Leo Verheul in Hard Gras: 'Als je hem wat beter leerde kennen, was het in feite een vreselijk aardige gozer. '

Oud-Spartaan Ronald Lengkeek, in hetzelfde verhaal: 'Hij stond altijd voor iedereen klaar. Er bestaat een heel verkeerd beeld van hem.'

Dat laatste is ontegenzeglijk waar. En het is - en dat maakt Van Gaal tot zo'n uitzonderlijk intrigerend mens en geeft zijn leven een tragisch tintje - allemaal de schuld van zijn eigen karakter.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden