Column

Wat weet Rutte van de staalhistorie?

Een van de charmante karaktereigenschappen van premier Rutte is dat hij overal iets van vindt. En dat hij het zo politiek correct weet te verwoorden dat hij ermee wegkomt.

Stilstaand beeld uit Zomergasten.

Dat beperkt zich niet tot avondvullend televisieprogramma's. Ook op zijn wekelijkse persconferenties geeft hij desgevraagd zijn mening over de grootste trivialiteiten en onbenulligheden, zoals de zeekoe-affaire rond Halina Reijn. Iedereen die iets roept vlak voor de wekelijkse persconferentie - en een journalist van een in Nieuwspoort geaccrediteerd medium zo gek kan krijgen daar een vraag over te stellen - wordt door de premier op zijn wenken bediend.

Dat weet ook de lobby. Vrijdagochtend had FME-voorzitter Ineke Dezentjé Hamming in het Financieele Dagblad een noodkreet geuit over het mogelijke verlies van duizenden banen bij Tata Steel in IJmuiden, het voormalige Hoogovens. Nu werken daar nog negenduizend werknemers.

Zoals al enige tijd bekend is, wil het moederconcern in India zijn Europese fabrieken (Hoogovens en wat resteert van BritishSteel) in een nieuw bedrijf met het Duitse Thyssen-Krupp onderbrengen. Rutte had zich daar, zoals een liberaal betaamt, tot nu toe nooit over uitgelaten. Laat het bedrijfsleven zijn eigen boontjes doppen. Niet voor niets heeft VVD'er Zalm ooit het staatsbelang in Hoogovens verkocht. Maar toen hem vrijdag om een reactie werd gevraagd op de brief van Dezentjé Hamming, riep hij 'verschrikkelijk trots op het staalbedrijf' te zijn.

Dat is tot daaraan toe, maar hij begaf zich ook op een hellend vlak met de aankondiging een pro-actieve opstelling te kiezen en samen op te trekken met Tata Steel Nederland. Als banen moeten worden geschrapt, kan dat blijkbaar beter in Groot-Brittannië.

Rutte zei 'een voortreffelijke relatie met de top van Tata Steel in het Indiase Mumbai' te hebben. Zoals hij 'beste Vladimir' kan roepen, mag hij blijkbaar ook 'beste Ratan' zeggen. Zijn Britse collega Theresa May kan daarover ook pochen. India was ooit de jewel in the crown van het imperium en Tata heeft als eigenaar van Jaguar, Land Rover en Tetley grote belangen in haar land.

Als Rutte zich in de internationale staalstrijd gaat mengen, loopt hij grote kans zich in een wespennest te steken.

In 1974 werkten nog meer dan een miljoen Europeanen in de staalindustrie. Ondanks EEG en EGKS lieten de regeringen van de lidstaten zich allemaal voor het karretje van hun nationale staalbedrijven spannen. Uiteindelijk werden ze allemaal met belastinggeld overeind gehouden. Tien jaar later waren 500 duizend werknemers hun baan kwijt, waren de grensoverschrijdende fusies opgeblazen en de overheidstekorten geëxplodeerd. Onder het motto zachte handen maken stinkende wonden werd de staalcrisis een van de grootste financiële rampen van de 20ste eeuw.

Rutte moet dat als historicus weten. Maar als politiek koopman kan hij ook wegkomen door het omgekeerde te zeggen.

Reageren?

p.dewaard@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.