Wat te doen als je verdrietig bent?

Wat te doen tegen honger en verdriet leerde Arjan Peters uit boekjes van Jolande Withuis en Marc van der Holst.

Beeld Lisa Klaverstijn & Marie Wanders

Over de stelling dat alle kunst tamelijk nutteloos is, zijn de liefhebbers ('precies, en dat is een verademing!') en de haters ('exact, dus kan ik mijn tijd beter besteden') het eens. En toch. Ze vallen niet meteen op, maar ook in de schone kunsten zitten praktische tips verborgen. Deze week kreeg ik liefst twee remedies aangereikt; een tegen honger, een tegen verdriet.

In het mooie boekje De oorlog van mijn vader (750 exemplaren, De Geiten Pers; €8,-) reconstrueert Juliana-biografe Jolande Withuis de spannende en tragische tijd waarover haar vader, de schaakjournalist Berry Withuis die in 2009 overleed, nooit veel duidelijke mededelingen deed. Behalve haar vader eert ze hiermee ook Jan Somer, de hoofdredacteur van de Brummensche Courant, waar vader Withuis in 1937 als leerling-journalist begon.

In de oorlog maakte vader de geallieerde bombardementen in het Ruhrgebied mee. Aan die ervaringen dankt Withuis 'een van de zeer weinige levenslessen die mijn vader mij heeft meegegeven: honger kun je bestrijden door waterdrinken in combinatie met het roken van shagjes samengesteld uit peuken gerold in krantenpapier.' Tegelijk een welkom pleidooi voor het behoud van de papieren krant.

Als dichters geen uitgever meer bereid vinden - het zijn schijterige tijden - kiezen ze soms voor eigen beheer. Bij Marc van der Holst (1973) leidde dat in januari tot de geestige bundel Dembrandt, nu reeds gevolgd door het nog tragikomischer Wolfgang (50 exemplaren; bestellen via marcvanderholst@gmail.com; €10,-).

In de nieuwste bundel legt Van der Holst uit wat je kunt doen als je verdrietig bent: een vrolijk gezicht op je gezicht tekenen, je verdriet omarmen, of beter nog: 'je verdriet de hand schudden, je/ voorstellen en het daarbij laten: "Hallo verdriet,/ ik ben Marc. Het is leuk je ontmoet te hebben,/ maar ik zie daar Cindy, die heb ik al zo lang niet/ gesproken, ik loop er even naartoe."// Cindy heeft ook een vrolijk gezicht op haar gezicht/ getekend. Jullie doen alsof jullie een geanimeerd/ gesprek voeren.// Niemand wil met je verdriet praten. Ze staat/ eenzaam en verlaten in de ruimte vol mensen met/ vrolijke gezichten op hun gezicht.// Ze gaat alvast naar huis. Ze ziet je daar wel weer.'

Van der Holst hoopt in juli een derde boekje uit te brengen, mailde hij desgevraagd, 'maar ik heb een writer's block, dus ik beloof niets'.

Steun hem, door het verdriet dat niemand hem ziet koen te negeren.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden