'Wat laat jij straks na?'

Coen Verbraak keek de dood in de ogen bij zijn gasten op de dag dat David Bowie zijn muziek aan ons naliet.

null Beeld Frank Ruiter
Beeld Frank Ruiter

'Wat laat jij straks na?' Coen Verbraak stelde de vraag maandagavond in de tweede en laatste aflevering van Kijken in de ziel: Op de drempel. In een schitterend tweeluik probeerde de interviewer andermans dood in de ogen te kijken, de dood van gewone stervelingen die wisten dat ze er binnenkort niet meer zouden zijn. 'Dat je achterblijft in de mensen die doorleven. Dat hoop ik,' antwoordde een van hen, Margo de Jonge.

'Geen kinderen', zei Karin van Ringen. Het maakte haar aan het huilen, en niet omdat ze graag kinderen had gewild. Het verdriet school in de gedachte dat er weinig concreets van haar overblijft als ze sterft. Ze hoopte dat ze herdacht zou worden als iemand die wat heeft veranderd in het leven van anderen. 'Ik heb een neefje dat door mij van het nagelbijten afgekomen is, vroeger. Daar is hij nog altijd heel trots op.'

Laura Maaskant, met geboortejaar 1994 de jongste geïnterviewde: 'Wat ik hoop na te laten, is een oproep om te leven. Echt te leven. En wat ik verder nalaat, zijn veel herinneringen, denk ik. Mijn boek. Mijn leven.' Of dat genoeg is, vroeg Verbraak. De slotwoorden waren voor Maaskant: 'Het is alles wat het is.'

Maandag stonden we met zijn allen stil bij dezelfde dood, de dood van een ster die wist dat hij er snel na het uitbrengen van zijn album Blackstar niet meer zou zijn, maar daarover slechts met een klein groepje sprak.

'Hij heeft ons heel veel moois nagelaten', zei een fan in het NOS Journaal, dat zoals wel meer actualiteitenrubrieken was afgereisd naar de Bowie-tentoonstelling in het Groninger Museum. 'Ik loop hier met een grote glimlach rond. En de muziek blijft.' Radiozenders draaiden de nalatenschap van Bowie. De VPRO zond op NPO3 de ingelaste documentaire David Bowie: Five Years uit. Albert Verlinde vertelde in RTL Boulevard dat zijn eerste gedachten maandagochtend bij zijn schoolagenda's vol foto's van Bowie waren.

De Wereld Draait Door haalde bakken herinneringen op met onder meer toneelregisseur Ivo van Hove, muziekjournalist Leo Blokhuis en zangeres Wende Snijders. Minister Jet Bussemaker noemde Bowies oeuvre, zoals wel meer mensen, 'de soundtrack van mijn leven'. Patricia Paay vertelde over haar eerste ontmoeting met Bowie in 1969, tijdens een songfestival op Malta, waar hij in een lendendoekje met haar over het strand wandelde. Hij nodigde haar uit voor een trio, maar 'daar was ik nog niet klaar voor'. Later deelde ze wel het bed met hem. 'Het is een ontzettende warme, lieve giver.'

De meesten van ons, La Paay incluis, hoeven niet te rekenen op een postuum gevierd superlatievenfeest, georganiseerd door De Wereld Draait Door. En niet iedereen helpt een familielid van een slechte gewoonte af. Maar willen we allemaal niet gewoon een leven dat eindigt met een dood die iets voor anderen betekent? Iets nalaten, om voort te leven?

In dat geval heeft Bowie het mooi, heel mooi bekeken.

Ontvang elke dag de Volkskrant Avond Nieuwsbrief in uw mailbox, met het nieuws van vandaag, tv-tips voor vanavond, en alvast zes artikelen uit de krant van morgen. Schrijf u hier in.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden