Weblog

'Wat Israël de Palestijnen aandoet, is onvergelijkbaar met wat Peking in Tibet doet'

Een kritische Israëlische geleerde kent geen ander democratisch land dat een ander volk in een ander land zo lang bezet houdt als de Israëliërs de Palestijnen. Maar dan weet de bus vol journalisten nog wel een paar voorbeelden, schrijft correspondent Rolf Bos.

Een Israëlische soldaat verwijdert een Palestijnse betoger in Hebron, op 1 april. Beeld AFP

Professor Ma'oz leidt een groepje buitenlandse journalisten in een bus over de Westbank en de Golanhoogte. De kleine Israëlische geleerde, kenner van de islam en het Midden-Oosten, is kritisch over de almaar voortdurende Israëlische bezetting van de gebieden.

Je kunt, zegt hij, als democratisch land natuurlijk niet al te lang een ander volk onder de duim houden, en hun land bezet houden. Uiteindelijk gaat dat dan ten koste van de democratie in je eigen land. Ik ken geen ander land in de moderne geschiedenis, vervolgt de geleerde, dat een ander volk in een ander land zo lang bezet houdt.

De Britse journalist naast me mompelt 'Ierland', maar corrigeert zichzelf. 'Die geschiedenis hebben we godzijdank achter ons.' Een Spaanse journalist roept iets over de Spaanse enclaves in Noord-Afrika, een Fransman roept olijk: 'Guadeloupe'.

Ik blijf nog even in die Caraïbische hoek hangen en denk: Aruba, Sint Maarten, Curaçao, maar zeg dat niet hardop, want elke vergelijking met de Palestijnen gaat hier natuurlijk volledig mank.
De Duitse journalist achter me is meer alert, hij zegt: 'What about Tibet?'

Bezetting
Natuurlijk, Tibet! Hoe had ik het kunnen vergeten. Een paar dagen eerder had er immers een foto op de voorpagina's van vele kranten gestaan waarop een Tibetaan zichzelf in brand had gestoken, als protest tegen de Chinese bezetting van zijn land.

Jaja, zegt professor Ma'oz in de bus, Tibet, dat is natuurlijk ook een ergerlijke bezetting. Er zijn verschillen, maar de Palestijnen kun je natuurlijk goed met de Tibetanen vergelijken. In Lhasa ziet de autochtone bevolking al die Chinezen natuurlijk ook het liefst verdwijnen.

Voorin de bus gaat iemand staan. Het is de collega uit China. In hakkelend Engels zegt hij dat de vergelijking tussen Palestina en Tibet hoogst ongepast is. De Tibetanen hebben niets te klagen, zegt hij, in tegenstelling tot de Palestijnen. Wat Israël de Palestijnen aandoet, is onvergelijkbaar met wat Peking in Tibet doet. 'Ik eis dat u uw excuses aanbiedt', zegt hij tegen de professor.

Ongepast
Ma'oz, een kleine lieve man, aarzelt geen moment. 'Excuses, ik had de vergelijking niet mogen maken. Hij was ongepast. Palestina is geen Tibet.' De collega uit China gaat weer zitten, content zegt hij iets tegen zijn fotograaf die in de rij achter hem zit.

Dan kijkt de Chinees naar de Duitser achter mij, en zegt: 'Ik wil dat jij ook je excuses aanbiedt over je opmerking over Tibet.' De Duitser zegt dat hij dat van z'n lang zal z'n leven niet gaat doen. Er zijn ongetwijfeld grote verschillen tussen het lot van de Palestijnen en dat van de Tibetanen, zegt hij, maar er is ook achter de Himalaja wel degelijk sprake van een bezetting.

De collega uit China kijkt de Duitser vuil aan. Hij kijkt op de deelnemerslijst van deze persreis en schrijft iets in zijn opschrijfboekje.

Ik vrees dat de handelsbetrekkingen tussen China en Duitsland binnenkort wat krasjes gaan oplopen.

Rolf Bos is correspondent in Jeruzalem voor de Volkskrant

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden