Wat is een kwaliteitskrant zonder intellectueel debat?

Dit zijn de ingezonden brieven uit de Volkskrant van donderdag 2 april.

Daarom kwaliteitskrant

Met enige verwondering heb ik kennis genomen van het feit dat columnist Martin Sommer, blijkens de column van Max Pam (O&D, 1 april), onder vuur ligt. Het wezenskenmerk van een kwaliteitskrant is het bezit van een gevarieerd columnistenbestand.

Als alle columnisten de opvattingen van Kamerlid Van Tongeren zouden uitdragen, dan het zou intellectuele debat geheel en al uit de krant verdwijnen. En wat is een kwaliteitskrant zonder intellectueel debat? Juist het feit dat de Volkskrant Martin Sommer een podium voor zijn, mogelijkerwijs afwijkende, opvattingen biedt, maakt de krant tot een kwaliteitskrant.

Lennard Pater, Lunteren

Gedachte bij ABN Amro

Wat hebben we in ruim 1.700 jaar geleerd? 'Mensen, rijk genoeg om hele volkeren tevreden te stellen, trachten kleinere vermogens te bemachtigen en streven naar verderfelijke woekerrente. Bezorgdheid voor het mensdom in het algemeen dwingt ons paal en perk te stellen aan de hebzucht van zulke mannen.' Diocletianus (Romeins keizer van 284-305 na Christus)

Ronald Lange, Maastricht

Leuk inkijkje

De krant van van woensdag 1 april biedt een leuk inkijkje in de wereld van de beloningen. In het artikel over commisaris Peter Wakkie van ABN Amro: 'De bestuurders hebben hun doelstellingen steeds met vlag en wimpel gehaald. Als je die gehaald heb, heb je recht op die bonus.' Krijgen ze niet gewoon salaris daarvoor? Iets verder staat de bijdrage van Toine Heijmans over de pakjesbezorgers van PostNL. Daarin wordt een manager van PostNL aangehaald die tegen een van de bezorgers zegt: 'Ron, je doet je werk uitstekend, je maakt meer stops dan afgesproken. Daarom gaat het tarief omlaag.'

Eerst kreeg Ron 1,39 euro per pakje voor een aflevering, en nu 1,31. Ergens ligt een onzichtbare grens. Zit je boven die grens dan wordt iedere verandering als aanleiding gebruikt om je positie (beloning) te verbeteren. Zit je onder die grens dan gaat bij iedere rimpeling de beloning omlaag. Zie ook de extra pensioenbijdrage van 10,7 miljoen euro voor Van Beurden van Shell om zijn pensioen beter te laten aansluiten bij zijn huidige hoge inkomen, terwijl de huidige gepensioneerden geconfronteerd worden met kortingen en de modale werknemer echt geen extra storting in zijn pensioenpot krijgt als er een gaatje valt. De gewone werkgever heeft een middelloonregeling en de toppers een eindloonregeling, waarbij gaten ook nog eens opgevuld worden.

Albert Knop, Horn

Onstilbare hebzucht

Toen ik het artikel over Peter Wakkie las, moest ik terug denken aan de discussie tussen Willem Vermeend en Paul Frentrop (O&D, 31 maart). De standpunten die zij innamen geven uitstekend het verschil van mening tussen de topmanagers en de burger weer.

Peter Wakkie is net als Paul Frentrop vervreemd van de maatschappij. Zij begrijpen de gedachtenwereld en woede van de gewone burger niet. Die burger heeft er genoeg van. Dat feit dringt kennelijk maar moeilijk tot de top door.

Een ander voorbeeld: de ING, die nu ongestraft wel de zakken kan vullen. Dat doet pijn, vooral ook bij mensen die op dit moment bij dezelfde bank hun baan dreigen te verliezen. Er wordt gedreigd dat talent weg gaat lopen. De vraag is of dat erg zou zijn, het lijkt mij goed dat er nieuw en fris bloed binnen gaat lopen in de verkalkte aderen van het old boys network. Veel talent blijft op een te laag niveau steken, omdat dat de ingang niet kan of mag vinden. Deze mensen zijn hongerig en ambitieus en hoogst waarschijnlijk blij met eenderde van de huidige topsalarissen.

In 2008 voorspelden veel mensen het einde van het huidige kapitalistische systeem, dat momentum is nu voorbij. Toch zijn de voortekenen in de samenleving dat er een verandering op komst is. Ik maak dat als 76-jarige niet meer mee, maar mijn dochter en kleinkind zullen dat nog meemaken. Het feit dat de huidige samenleving genoeg heeft van de onstilbare hebzucht doet mij vermoeden dat de veranderingen niet alleen maar negatief zullen zijn.

Bart Pol, Utrecht

Asielzoekers en huizen

De discussie over het tekort aan betaalbare huurwoningen voor asielzoekers met een verblijfsvergunning schiet mij in het verkeerde keelgat (Opening, 1 april). Volgens mij is er vooral een probleem van een tekort aan huurwoningen op locaties waar de asielzoekers naar toe willen.

Natuurlijk hebben asielzoekers ook recht op een woning en gezinshereniging is een goede zaak. Echter: twee van mijn drie kinderen is het tot nu toe niet gelukt om een betaalbare huurwoning te vinden in Amsterdam. Mijn oudste dochter was daardoor gedwongen een etage te kopen, die nu zwaar 'onder water' staat, terwijl ze jarenlang stond ingeschreven als woningzoekende. Misschien is het verstandig alleen een verblijfsvergunning af te geven voor mensen als er ook ruimte voor ze is, en van tevoren vragen waar ze willen wonen. Dus: eerst een woning, dan een verblijfsvergunning

A.L.J. Uitterhoeve, Ouderkerk aan de Amstel

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden