Reportage

'Wat ik doe, is een kamikaze-actie'

Politie en justitie raadden het haar af: te gevaarlijk. Maar Astrid Holleeder besloot toch te getuigen over de bloeddorst van haar broer Willem. Dat deed ze vanachter een zwart gordijn.

Vandaag getuigt zus Sonja Holleeder. Lees hier het liveblog.

Gepantserde auto's komen aan bij de rechtbank. De zussen en ex-vriendin van Willem Holleeder getuigen in het hoger beroep van het grote liquidatieproces Passage. Beeld anp

'Willem gaat me op alle mogelijke manieren stukmaken. Hij verzint wel wat, hij vindt wel een strontkar die hij over mij heen kan kieperen.

'Maar mijn broer kan me niet meer stukmaken. Ik ben alles al kwijt.'

De stem van Astrid Holleeder trilt.

'Tering, ik ben 50 jaar, zit ik hier zo.'

Buiten raast de wind met 75 kilometer per uur. De regen klettert naar beneden. Maar binnen is alleen de stem van de jongste zus van Willem Holleeder te horen in de stille zittingszaal van de zwaarbeveiligde rechtbank op Schiphol. Verscholen achter een zwart gordijn - zodat verdachten en publiek haar niet kunnen zien - doet ze haar verhaal.

'Ik ben blij dat dit moment is gekomen. Dat iedereen mij de vragen kan stellen die ze willen stellen. Ik zal zo zakelijk mogelijk mijn verhaal doen. Al kan ik niet uitsluiten dat ik overvallen word door emotie.

'De weg hier naartoe was een lange. Ik heb vaak overwogen met de politie te praten. Maar vanwege het gevaar dat het voor mezelf en anderen opleverde, heb ik het niet eerder gedaan. Ik had bovendien de hoop dat het justitie zelf zou lukken mijn broer aan te pakken.

Liveblog
Benieuwd naar wat Astrid Holleeder nog meer verklaarde? Lees hier het liveblog van verslaggeefster Lisa van der Velden terug.

Oplossen

'Willem wordt gedreven door een soort ongezonde bloeddorst. Ik wist dat hij weer bezig was om slachtoffers te maken. Hij richtte zich ditmaal op een familielid en een goede vriend. Over mijn zus Sonja zei hij dat ze niet over Cor (haar echtgenoot die volgens de zussen is geliquideerd door Holleeder, red.) mocht praten. Hij zei: 'Doet ze dat wel, dan los ik het meteen op.' Oplossen betekent bij ons 'laten omleggen'.

'Ik moest deze stap dus zetten, er is geen weg meer terug. Ik wil dat het veiliger wordt en hoop op gerechtigheid.

'Ja, ik voel angst. Angst maakt mij onbezonnen. Ik weet: wat ik doe, is een kamikaze-actie.

'Ik zorgde dat Willem me zag als een professionele deskundige, als zijn klankbord. Mijn doel was om bewijs tegen hem te verzamelen. Ik wilde vooral alles weten over de moord op mijn zwager Cor. Maar ik wist: als het straks mijn woord tegen het zijne wordt, red ik het niet. Dan zegt-ie: ach, stoere praat. Ik vertel zulke dingen toch niet aan mijn zussie.

'Hij heeft zo'n charme. Zo'n natuurlijk overwicht. Als hij hier binnenkomt, dan denkt u na 5 minuten: misschien klopt het wel wat hij zegt. Na 10 minuten denkt u: die vrouw die tegen hem getuigt, is gek. En na 15 minuten denkt u: ach, wat is hij eigenlijk zielig.

'Dus ik besloot: als ik getuig, doe ik het goed. Met opnames. Politie en justitie hebben het me afgeraden. Te gevaarlijk.

'Daarom heb ik het zelf gedaan. Ik heb de apparatuur op eigen houtje gekocht. Het was een beetje klooien, uitproberen. Soms lukte het wel, soms lukte het niet.

'Het was lastig. Controle is geen wantrouwen, aldus mijn broer. Hij wil alles en iedereen controleren. Hij vindt het dus normaal om even te voelen of je iets bij je hebt. In je zakken te kijken. En je huis door te gaan. Ik wist: als hij het ontdekt, slaat hij me ter plekke dood.

'Met die angst moest ik leven. Heel simpel.

(Tekst gaat door onder de foto)

Marechaussee met speurhond bij de rechtbank van Schiphol. De rechtszaak rondom Holleeder wordt streng bewaakt Beeld ANP

Anker

'Ik kon hem ook geen vragen stellen. Want dan wantrouwt hij je meteen. Denkt hij meteen dat je met de politie praat. Ik heb hem dus laten vertellen, laten praten.

'Ook dat was niet makkelijk. Wij praten niet binnen. Altijd buiten. We praten nooit in de auto. Nooit in publieke ruimtes. We praten altijd lopend. Fluisterend. Soms zelfs met de hand voor de mond, want we houden rekening met liplezers. We noemen bijna nooit namen. We spreken ook niet over liquideren, maar over 'gelijk oplossen'. En als hij zegt: je kan beter niet naast iemand lopen, dan betekent het voor ons: die gaat.

'Met de opnames kan ik aantonen dat hij mij in vertrouwen nam, dat ik zijn anker was. De opnames tonen zijn ware aard.

'Ik heb hem gepakt op zijn zwakste momenten, momenten waarop hij dacht dat ik hem kwam helpen. Hij vertrouwde me. Hij vertelde me dat hij mijn eigen zus zou doen (vermoorden, red.) Hoe kan hij denken dat hij me dat kon toevertrouwen. Mijn eigen zus.

'Hij heeft mij gedwongen dit te doen. Maar hij is wel mijn broer.'

Stilte.

'Over de moord op Cor heeft hij gezegd: ik heb de tussenpersoon betaald. Maar die heeft niet het hele bedrag aan de schutter gegeven. Over Houtman heeft hij gezegd: 'Er gaat een raket naar binnen'.

'Voor ik dit ging doen, voor ik mijn broer levenslang zou geven, heb ik contact gehad gehad met Maike, de moeder van zijn zoon. Ik wilde het beeld over de relatie die Willem met zijn zoon heeft verifiëren. Als Maike had gezegd: nee hoor, ze hebben juist heel goed contact, die jongen kan geen uur zonder zijn vader, had ik het moeilijk gevonden om dit door te zetten. Ik wil geen klein jongetje zijn vader ontnemen.

'Willem heeft altijd gezegd: als ik levenslang krijg, pleeg ik zelfmoord. Hij zei dit tegen mij, tegen onze moeder. Maar dat doet hij niet, hoor. Hij vermoordt ons eerst.'


Proces tegen de vrienden van Willem Holleeder

Astrid Holleeder moest maandag getuigen in het al jaren slepende Passage-proces. Vandaag is het woord aan haar oudere zus Sonja en Sandra den Hartog, de ex van Holleeder en weduwe van Sam Klepper. Dit liquidatieproces tegen tien verdachten draait om een reeks moorden in de onderwereld. Willem Holleeder is ditmaal geen verdachte. Zijn criminele vrienden wel. Daarom willen de rechters, aanklagers en advocaten weten wat Holleeder de vrouwen heeft verteld over onder meer hoofdverdachte Dino S., zijn veronderstelde rechterhand, en Jesse R, die de hitman van Holleeder zou zijn geweest.

Volgens Astrid Holleeder noemde haar broer nauwelijks namen. Over Dino S. vertelde ze dat haar broer anderen vertelde dat S. een 'verrader' was. 'Hij was in diskrediet geraakt. Dat kan bij mijn broer zomaar gebeuren.' Over Jesse R. 'weet ze alleen wat er in de media over hem wordt geschreven'.

Dino S. werd door Willem Holleeder gezien als een verrader. Beeld ANP
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden