Commentaar

Wat gebeurt er met ontwikkelingshulp aan dictatoriale regimes?

Hulpgelden in totalitair gerunde en gesloten landen zijn niet traceerbaar en daarom beter te vermijden.

Eritrea's president Isaias Afwerki. Beeld reuters

Dat in Eritrea misdaden tegen de menselijkheid worden gepleegd kan geen verrassing zijn. Maandelijks ontvluchten gemiddeld vijfduizend Eritreeërs het dictatoriale regime van president Isaias Afawerki, in totaal hebben ruim vierhonderdduizend burgers het land verlaten. Vorig jaar vroegen 47 duizend Eritreeërs asiel aan in Europa en kregen dat ook op grond van verhalen over vervolging, martelingen, levenslange dienstplicht en andere vormen van slavernij.

Deze week kwam ook een speciale onderzoekscommissie van de Verenigde Naties tot de conclusie dat er sprake is van ernstige misdaden. De commissie stelt dat de 'totalitaire leider' vervolgd moet worden door het Internationaal Strafhof. Die conclusie brengt de Europese Unie in een lastig parket inzake het migratiedossier. Niemand wil immers graag in verband worden gebracht met dictatoriale regimes. Toch vinden die toenaderingen wel plaats.

De Europese Commissie ligt de afgelopen dagen onder vuur omdat zij afspraken wil maken met Afrikaansen landen om de migratiestroom naar Europa al ter plekke te stoppen. Hierover is tot de ontzetting van mensenrechtenorganisaties ook gesproken met Eritrea, Ethiopië (dat zich schuldig maakt aan onderdrukking en moord op het Oromovolk) en Soedan wiens leider al-Bashir al door het Internationaal Strafhof wordt gezocht. Die regimes verdrijven immers zelfs miljoenen burgers uit hun eigen land.

Mensenrechtenorganisaties vinden dat Europa zich zo medeplichtig maakt aan de misdaden. De Commissie zegt verbetering van mensenrechten juist deel van de afspraken te maken en ontkent dat de hulp gekoppeld is aan de wens migratie af te remmen. De hulpgelden zouden bedoeld zijn om de werkgelegenheid in dat land aan te zwengelen en zo de wortels van migratie aan te pakken.

Het is een duivels dilemma. Europa kan vanwege interne verdeeldheid en het tanend draagvlak voor vluchtelingenopvang, niet anders dan pogen de illegale migratiestroom af te remmen. Verhoging van ontwikkelingshulp is niet logisch als niet te traceren valt wat er mee gebeurt. Als geld en technologie kunnen worden ingezet tegen de eigen bevolking, zoals het geval lijkt in landen als Soedan en Eritrea, is het contraproductief en onwenselijk.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden