Wat doet de Stad van de Vrede voor de Hagenees?

De waarde van internatinale organisaties is enorm voor Den Haag, maar Hagenezen profiteren niet.

De stad van internationale vrede en veiligheid poetst haar imago ijverig op. De nucleaire top in maart, met hotshots zoals Obama, Poetin en 56 andere groten der aarde, is de kroon op het werk van het Haagse stadsbestuur. Een kroon die Hagenezen en Hagenaars definitief van elkaar scheidt.


Waar de rest van Nederland geboeid blijft door konkelende politici op het Binnenhof, is de eigengereide stad ondertussen allang met andere dingen bezig. Buiten het Binnenhof, Plein, Korte Poten en het Spui, voorbij het Lange Voorhout en de Grote Kerk, is Den Haag - The Hague, La Haye - vooral internationaal georiënteerd. De apotheker, bloemist en kapper ten westen van de Laan van Meerdervoort spreken Engels, Frans en Spaans. Restaurants en cafés overleven economisch gesomber dankzij de expats.


Met het imago van vredesstad heeft Den Haag een goudmijn aangeboord. De waarde van de internationale organisaties in Den Haag is 1,46 miljard euro, becijferde onderzoeksbureau Decisio in 2011. Dat is 10,8 procent van de totale Haagse economie. Wie iets met vrede doet, moet in de hofstad zijn; stad van vrede en veiligheid. In 2010 waren er 199 internationale organisaties en 111 ambassades en consulaten in de regio Den Haag. Ter vergelijking: vijf jaar eerder waren dat er nog respectievelijk 72 en 95.


De 'rattenvanger van Hamelen', noemt wethouder Marjolein de Jong haar stad. De ene internationale organisatie trekt de andere aan. Al die instellingen zijn een stabiele bron van inkomsten.


Het mooiste is misschien nog wel het inkomen van internationale werknemers. Dat ligt gemiddeld hoger dan dat van hun Nederlandse collega's: 79.500 tegen 54.000 euro per jaar. Ze hebben meer te besteden dankzij belastingvrijstellingen of toelages van hun werkgever voor bijvoorbeeld huisvesting of onderwijs voor de kinderen. Hun kapitaal geven ze graag uit, maar ze beperken zich tot de betere buurten van Den Haag.


De gemiddelde Hagenees moet daarom niets hebben van zo'n nucleaire top. Mijn onderbuurman, een bloemist die Spaans noch Frans spreekt, heeft het zwaar. We wonen hemelsbreed zo'n tweehonderd meter van de Laan van Meerdervoort, de scheidslijn tussen Hagenaars en Hagenezen, maar het verschil is voor een ondernemer zoals mijn buurman goed te merken. Hij klaagt vooral over zijn plekje op de Haagse Markt. Die moet op de schop en de huurders moeten nog maar afwachten of ze hun kraam terugkrijgen. Vast staat dat de huren een stuk hoger worden.


De Haagse Markt ligt tussen een aantal volkswijken. Hier geen rijke expats die hun geld in bloemen steken. Ook de sokkenverkopers en groenteboeren hebben het er zwaar. Ze moeten het hebben van gelukszoekers die het zonder riante toeslagen van Shell of een buitenlandse overheid moeten rooien. Hier is het de kunst om zo min mogelijk uit te geven.


Waar het gemeentebestuur het nieuwe Spuitheater wist te forceren met de behoefte van de kunstminnende expat als argument, staat de stadsvernieuwing in 'krachtwijken' Transvaal en Schilderswijk stil door bezuinigingen. Het gebied rond de Haagse Markt is weinig bevorderlijk voor het imago van de stad, en het levert de gemeente ook nog eens weinig belastinginkomsten op. Waarom zou je er dan in investeren? De bibliotheken in de Schilderswijk en Moerwijk zijn al gesloten.


Het economisch profijt van de Stad van de Vrede gaat met name naar hoger opgeleiden. De resultaten van het Decisio-rapport zijn, heel opportuun, niet uitgesplitst per wijk. Wel is er in te lezen dat de banen die ontstaan dankzij het internationale imago van de stad, vooral te vinden zijn in de kennissector en op ambassades en consulaten. Laagopgeleiden hebben er weinig aan: slechts 38 procent van de gecreëerde banen is geschikt voor hen, terwijl 59 procent van de Haagse bevolking lager of middelbaar onderwijs heeft genoten.


Werken aan wereldvrede deed men hier een dikke honderd jaar geleden al, een top over nucleaire veiligheid zou nergens anders kunnen worden gehouden dan in Den Haag.


Maar van dit erfgoed heeft men in de Schilderswijk of Transvaal vermoedelijk geen weet, laat staan profijt. Terwijl de Hagenaars rondom het World Forum gewichtig doen, zullen de Hagenezen zich op 24 en 25 maart afvragen waar toch al dat verkeer vandaan komt. Dat mag namelijk niet over de Javastraat of Hubertustunnel en zal omrijden over de Krugerlaan. Vanachter de voorruit krijgen bezoekers een mooi inkijkje in dat andere Den Haag, waar de ijver voor vrede minder economische vruchten afwerpt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden