Wat betekent de westerse vrijheid?

De ingezonden brieven van woensdag 23 maart.

Aangeslagen passagiers worden buiten luchthaven Zaventem opgevangen. Beeld Tim Dirven
Aangeslagen passagiers worden buiten luchthaven Zaventem opgevangen.Beeld Tim Dirven

'Ben je veilig?' schrijft een vriend op mijn Facebook. Zojuist is een dodelijke aanslag gepleegd in het metrostation om de hoek van mijn kantoor. De Belgische overheid heeft het dreigingsniveau verhoogd, het openbaar vervoer is platgelegd.

Zonder dramatisch of existentieel te willen zijn, schiet toch een aantal vragen door mijn hoofd. Wat bedreigen deze terroristische dwazen nu precies met hun afschuwelijke acties? Wat is nu eigenlijk de vrijheid die onze westerse maatschappij met dit soort acties dreigt te verliezen?

Het westerse concept van vrijheid als 'de mogelijkheid om te kunnen doen wat we willen' brengen we maar weinig in praktijk. Het leeuwendeel van de tijd zitten we vast in het dagelijkse ritme van 'metro, boulot, dodo' (metro, werk, slaap) en communiceren we met elkaar op digitale fora zoals Twitter. Ondertussen beleven we onze spannendste avonturen steeds vaker op Netflix en HBO.

Een maatschappij waar iedereen gemiddeld honderd keer per dag op een telefoon moet kijken, is niet vrij. Dus waarom gebruiken we dit moment niet om anders na te denken over onze vrijheid, zodat we eindelijk haar potentieel kunnen benutten? Op die manier bereiken we het tegenovergestelde van wat deze barbaarse gekken zo graag willen: dat we onszelf opsluiten in onze kamertjes en kantoren terwijl we genoegen nemen met de wankele gedachte dat we digitaal wél vrij zouden zijn.

Eric Gilbers, Brussel

Aanslagen Brussel

Weer is het prijs. Aanslagen op onschuldige burgers in Brussel. Crisisteams aan de slag. De Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding komt in de hoeven. Terecht zegt premier Rutte dat we onze westerse levenswijze er niet door laten beïnvloeden. Wel is het volgens mij zo dat we ons erop moeten voorbereiden dat dit soort acties een deel wordt van ons 'westerse' leven. De open maatschappij die wij voorstaan en koesteren kan ons welhaast per definitie niet beschermen tegen het handjevol gemankeerde andersdenkenden dat slechts geweld kent.

Kortom, een aanslag of wat per jaar is de prijs die we de komende jaren moeten betalen. Het is triest en er is geen goed woord voor over te hebben, maar het is wel de realiteit. Natuurlijk moeten de veiligheidsdiensten zo veel mogelijk aanslagen voorkomen. Natuurlijk moeten we alert zijn, maar even natuurlijk moeten we aanvaarden dat het zal blijven voorkomen.

Hans van der Perk, Vaassen

null Beeld Martijn Beekman / ANP
Beeld Martijn Beekman / ANP

Islamofobie

De aanslagen in Brussel maken duidelijk dat het nodig is een inhoudelijke discussie te voeren over de vreedzame integratie van moslims in de Europese samenleving. Zeker gezien het feit dat de huidige vluchtelingenstroom de demografische samenstelling van de Europese bevolking versneld verandert.

Op dit moment is zo'n discussie onmogelijk. Aan de ene kant lijken mensen te staan die te agressief hun afkeer van de instroom uiten. Aan de andere kant staan diegenen die iedere weerstand ten opzichte van de instroom als racisme en discriminatie bestempelen. Helaas zijn er nu ook organisaties die islamofobie als discriminatie duiden en strafbaar willen maken. Dit is onzinnig. Islamofobie is geen actieve daad, maar een gevoel ontwikkeld op basis van perceptie.

Vorig jaar stond in de Volkskrant een artikel over een onderzoek van professor Koopmans, verbonden aan het Berlin Social Science Centre. Zeker de helft van de moslims die Koopmans had ondervraagd, leek eerder loyaal te zijn aan zijn geloof dan aan de maatschappij waarin werd geleefd. De cijfers vond ik schokkend en ze riepen bij mij angst en islamofobie op. Natuurlijk discrimineer ik niet door bang te zijn voor bepaalde aspecten van de islam. Kijk alleen al naar hoeveel aanslagen gepleegd worden door mensen die zich op de islam beroepen, of naar de manier waarop in azc's op homo's gereageerd wordt. Het is van groot belang voor de stabiliteit van de Europese samenleving dat het groeiende aantal moslims erin slaagt te geloven in een minder strikte islam en integreert.

Harmen Versteeg, Breda

NIP-test

In de Volkskrant wordt op onvolledige en eenzijdige wijze aandacht besteed aan de invoering van een 'down-test'. Dat de NIPT behalve het downsyndroom ook het edwardssyndroom en het patausyndroom opspoort, wordt niet vermeld. Deze syndromen leiden tot een lange lijst van afwijkingen en kindjes overlijden meestal tijdens de zwangerschap, bevalling of in het eerste jaar.

Er wordt een beeld geschetst waarin het lijkt alsof nu voor het eerst een 'down-test' beschikbaar komt. De werkelijkheid is dat op dit moment veel ouders al kiezen voor de combinatietest. Wanneer hieruit een verhoogde kans op afwijkingen naar voren komt, kunnen vervolgtesten worden gedaan door middel van een vlokkentest of vruchtwaterpunctie. Beide testen zijn riskant en leiden soms tot een miskraam. Voor de NIPT wordt alleen een buisje bloed afgenomen bij de moeder, dit is een grote verbetering ten opzichte van de vlokkentest en vruchtwaterpunctie. Door de NIPT kunnen ouders die daarvoor kiezen vroeg in de zwangerschap testen of hun kindje ernstige afwijkingen heeft of zelfs niet levensvatbaar is. Dit geeft hun de kans om uit liefde voor hun kind te kiezen voor een menswaardig einde en behoedt het kind voor nodeloos lijden.

Kristan van der Vos, moleculair bioloog, Ouderkerk aan de Amstel

Liefs uit Yogyakarta

De afgelopen tijd las ik in de Volkskrant verschillende artikelen over Indonesië. Over het verbod op alcohol (+), de discriminatie van lhbt'ers (+), en vandaag (Ten Eerste, 22 maart (+)) over de afschuwelijke behandeling van psychiatrische patiënten. Het lijkt me zeker dat minister Koenders, die nu op bezoek is in Jakarta, dit moet aankaarten.

Toch vind ik het jammer dat deze berichtgeving, samen met de recente terroristische aanslag in Jakarta, een eenzijdig en negatief beeld schetst van dit prachtige land. Meer positieve berichtgeving is op zijn plaats.

Marina Florijn, Yogyakarta

Een psychiatrische patiënt wordt schoongespoten in het Galuh-tehuis, aan de rand van de Indonesische hoofdstad Jakarta. Patiënten krijgen er een traditionele kruidenbehandeling. Beeld reuters
Een psychiatrische patiënt wordt schoongespoten in het Galuh-tehuis, aan de rand van de Indonesische hoofdstad Jakarta. Patiënten krijgen er een traditionele kruidenbehandeling.Beeld reuters
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden