Was Michael Boogerd maar een even grote linkebal als Roman Abramovitsj

Als trouwe observator van het cyclisme weet ik al jaren dat niets in het wielrennen is wat het lijkt. Dat is ook het geweldige van die sport....

Als je geluk hebt hoor je decennia later, van een honderdjarige kluizenaar in een hut in het Rochelgebergte, hoe hij vlak na de Eerste Wereldoorlog Parijs-Camembert wist te winnen: deal gemaakt, gekocht, verlinkt, verraden, gestolen, gelogen, afgesneden, combine, wondermiddel of écht gezegevierd omdat-ie die dag de beste was.

Magistrale verhalen met veel knipogen.

Waarom kan Michael Boogerd, na zijn wat luizige zege in de Amstel Gold Race van 1999, toch geen grote klassieker winnen? Waarom eindigt hij altijd op het podium, maar wint hij nooit? Waarom zál hij, als hij geen drastische maatregelen neemt, ook nooit meer een klassieker winnen?

'De Rabo's hebben zich laten zien', zei Herbert Dijkstra zondagmiddag na afloop monter.

'Een schitterende Luik-Bastenaken-Luik, met weer een geweldige rol voor Michael Boogerd!' Heeft zeker een rekening bij de Rabobank en hoopt op renteverhoging. Volgens mij hadden de Rabo's zich namelijk weer lelijk in de luren laten leggen en ging Michael Boogerd weer eens moedig doortrappend ten onder.

Woensdag had Vo l k s k r a n t -verslaggever Willem Vissers een mooie primeur. Hij ontdekte dat PSV-adviseur Piet de Visser ook een belangrijke scout is voor Chelsea. Vreemd genoeg pikte niemand de scoop op.

Toch vond ik het nogal wat, adviseur van twee halve finalisten in de Champions League. Die het bovendien allemaal nog prima vonden ook. Wat volgens mij automatisch leidt tot de vraag hoe dat dan precies zit, tussen Chelsea en PSV.

Ik rook direct een even schitterende als grootse combine, ooit een van de verboden woorden rond het wielerpeloton. De journalist die een combine onthulde was spekkoper. Doping was nog net even erger, maar veel scheelde het niet. Tegenwoordig is van morele verontwaardiging bij een combine geen sprake meer, en terecht. Een mooi in elkaar gezette deal met een andere ploeg is een sieraad van creativiteit en onderhandelingskracht.

Maar hij moet natuurlijk wel keihard worden onthuld, want dat hoort ook bij het spel.

Volgens mij zijn ze bij de Raboploeg te fatsoenlijk. Fatsoen is prachtig en kan niet genoeg worden bevorderd, behalve wanneer je een wielerkoers wilt winnen. Ploegleiders Breukink en Maassen: fantastische jongens, sympathiek en intelligent. Zoals hun renners. De ontwapenende lach van Boogerd is me dierbaar, volgens mij is hij een geweldige vader en na twaalf jaar in het peloton is hij nog altijd een pure sportjongen. Respect! Karsten Kroon, ook zo'n intens aardige gast die eerst met twee woorden vraagt of hij mag demarreren.

Maar wat ze bij de Rabobank nodig hebben, is een smeerlap. Een rat met koersinstinct in de ballen. Op de fiets of in de ploegleidersauto, als het maar een linkebal is die vindt dat voor winnen veel, zo niet alles is toegestaan. Een type Raas in zijn betere dagen.

De meeste Nederlandse voetbaljournalisten leuteren het liefst over tactiekjes en opstellinkjes, zijn gemankeerde pseudotrainers en lispelaars over het laatste transfergerucht. Maar als er een keer écht iets tot op de bodem moet worden uitgezocht, geven ze niet thuis.

Hoe zit dat precies, met Chelsea en PSV? Welke afspraken zijn er gemaakt tussen de twee clubs? Wie komen er nog meer bij Roman Abramovitsj op de boot?

Hoeveel PSV-zijn feitelijk al eigendom van Chelsea? En wat vinden ze daarvan bij de UEFA? Is wat we zien eigenlijk wel wat we zien, straks in de finale van Champions League, als Liverpool en AC Milan zijn verslagen? Mag Alex de beslissende penalty erin knallen, of kan hij dan een overgang naar Chelsea wel vergeten?

Ik ben een argwanende oudwielerjournalist. Ik wil dolgraag weten hoe de combine in elkaar steekt. En ik ben de enige niet, want Willem Vissers werd de afgelopen dagen platgebeld door Engelse voetbaljournalisten. Die lusten wel pap van dit soort zaakjes.

De baas van Chelsea is een linkebal, dat staat vast.

Michael Boogerd is een groot coureur, maar jammer genoeg niet link genoeg.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden