Was de atoombom op Nagasaki overbodig?

De ingezonden brieven over de atoombom op Nagasaki van zaterdag 8 augustus.

Kinderen staan bij een grote foto van Hiroshimam, verwoest na het eerste atoombombardement van de wereld.Beeld epa

Oorlogskabinet

In zijn column van 6 augustus 'Waarom Fat Man?' beschrijft Rob Vreeken zijn afschuw over de volgens hem overbodige atoombom op Nagasaki. Hij beweert dat keizer Hirohito al voordat hij op 9 augustus hoorde over de verwoesting van Nagasaki persoonlijk een patstelling in zijn oorlogskabinet doorbrak om de dwarsliggers tot overgave te dwingen.

Vreeken typeert het bombardement dan ook als een (misdadig) foutje. De beschrijving van Vreeken van de gebeurtenissen op die dag is echter feitelijk onjuist. Na Hiroshima bestond inderdaad een patstelling in het Japanse oorlogskabinet. Maar zelfs de inval door de Sovjet-Unie was niet afdoende om deze te doorbreken. In werkelijkheid hoorde het Japanse kabinet over de bom op Nagasaki om 11 uur 's ochtends en verzocht premier Suzuki de keizer pas na een vergadering die was begonnen om half drie die middag om zijn invloed aan te wenden.

Van groot belang bij zijn afweging was dat Nagasaki bevestigde dat de atoombom niet uniek was en dat meer aanvallen zouden volgen. Als de Japanse leiders bovendien bereid waren geweest de feiten onder ogen te zien en het hun doel was lijden van hun bevolking te voorkomen dan hadden zij zich maanden, zo niet jaren eerder moeten overgeven.

Eelco de Vreede, militair historicus, Nieuw-Lekkerland

Derde bom op Tokio

In het kader van de geschiedschrijving over WO2 in Azië is het relaas van de twee laatste 'overlevenden' van de atoombommen op Hiroshima en Nagasaki in Japan ongetwijfeld interessant (Ten eerste, 6 augustus), maar gaat gemakshalve voorbij aan het feit dat de Japanse overheersing in Azië vanaf de jaren dertig tot 1945 het leven heeft gekost aan meer dan 30 miljoen (!) mensen.

De A-bommen maakten een einde aan jaren van leed en uitermate wrede onderdrukking. Nabestaanden en nog in leven zijnde slachtoffers van de Japanse concentratiekampen denken nog vaak dat een derde bom op Tokio ook nodig zou zijn geweest om de keizer Hirohito te elimineren.

Na de oorlog werd slechts een handjevol misdadigers veroordeeld en honderden werden na korte tijd vrijgelaten. Want de Verenigde Staten hadden de keizer nodig om Japan te pacificeren en te democratiseren om een buffer te hebben in Azië tegen de toen al dreigende communistische invloed van China.

Rob Busé, Zandvoort

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden