Ware pareltjes

Op het International Film Festival is een nieuw fenomeen gesignaleerd: de opmars van Rotterdamse film. Leer Harry Merry kennen.

'You'll Never Walk Alone', schalde het op zondagavond door het Rotterdamse Oude Luxortheater. Na afloop van de première van de documentaire Lee Towers: The Voice of Rotterdam, geregisseerd door Hans Heijnen, verzorgde de immer goed gekapte en stevig bebrilde zanger een optreden. Luxor zong uit volle borst mee.


Het IFFR is een internationaal filmfestival, en dat is goed te merken: de voertaal is Engels, de films komen uit alle windstreken, festivalcentrum De Doelen zit vol hippe Aziatische en Latijns-Amerikaanse regisseurs. Daarnaast biedt het programma ook altijd plaats aan een kleine selectie lokale oogst: voornamelijk korte films, gemaakt in Rotterdam of van Rotterdamse makers. Dit jaar lijkt dat aandeel groter te zijn en bovendien zitten er een paar ware parels tussen.


Hier is Harry Merry bijvoorbeeld, een korte documentaire van Joke Olthaar over een nog veel te onbekend fenomeen: muzikant Harry Merry, een veertiger in matrozenpak met een warrig pagekapsel en een uniek geluid. Merry (zijn echte naam is Harry den Hartog) is een anti-Lee Towers, gekoesterd door een select clubje fans dat zijn mix van glamrock, synthesizerpop en Beatlesinvloeden op waarde weet te schatten.


Net als Lee Towers verzorgde Harry Merry een optreden na de première van de documentaire waarin hij de hoofdrol speelt. Meezingers waren er niet bij, maandagavond in het kleine zaaltje van cultuurcentrum WORM, daarvoor zijn zijn melodieën te onnavolgbaar. De film laat zien hoe hij zich staande probeert te houden als muzikant. Een bijbaantje als postbode, verwarrende gesprekken bij het UWV, optredens in halflege zaaltjes: het is geen vetpot, maar Harry Merry ploetert onverstoorbaar door, volledig in zijn ambities gesteund door zijn 83-jarige moeder.


Hier is Harry Merry is een geestig en ontroerend portret, dat met opzet in het midden laat hoe naïef de cultheld werkelijk is. Speelt hij een rol, of is hij echt een tikkeltje aan de trage kant? Hoe komt hij dan aan die platencontracten en internationale optredens? De film maakt in duidelijk dat Harry Merry een kunstenaar in hart en ziel is, die een groter publiek verdient.


De documentaire is te zien in het verzamelprogramma Rotterdam Shorts, dat ook een aantal klassiek Rotterdamse onderwerpen herbergt. Zo maakte Heddy Honigmann Herinneringen aan vuur, een keurige, soms aangrijpende film over het bombardement op Rotterdam in mei 1940, en portretteert Peter Scholten in Tamelijk gelukkig de Rotterdamse schrijver Bob den Uyl. Liefhebbers van het oude Rotterdam kunnen terecht bij Rotterdam Classics, een vijftal gerestaureerde, prachtige korte films van Andor von Barsy, die tussen 1928 en 1938 op avant-gardistische wijze het leven in de stad vastlegde.


De beste festivalfilm over het moderne Rotterdam is geen standaard documentaire, maar een springerig, experimenteel en zeer persoonlijk verslag van Erik van Lieshout, die op onderzoek uitging in zijn eigen buurt, de probleemwijk Bloemhof in Rotterdam-Zuid. In Janus koppelt Van Lieshout (vermaard door zijn optreden in Zomergasten 2011) zorgen over het kunstenaarschap en de afnemende status van kunst aan portretten van even doodgewone als excentrieke Rotterdammers.


De montage springt van de hak op de tak, net als de uitbundige kunstenaar zelf, die onbekommerd bij zijn buurtgenoten binnenstapt. Zijn enthousiasme werkt aanstekelijk. De klokkenverzameling van een buurman, de waardeloze prullaria uit de erfenis van een overleden wijkgenoot, het schilderij van een opgefokte drugsgebruiker - het is allemaal 'Godverdomme mooi man!' Toch is hij wel degelijk kritisch - hij loopt niet over van liefde voor de buurt, maar legt vaak de vinger op de zere plek.


Janus maakte deel uit van de korte-filmcompetitie van het IFFR en werd maandagavond terecht bekroond met een van de drie Canon Tiger Awards. Van Lieshout maakte een komische, adhd-achtige film waarmee hij zowel zichzelf als Rotterdam-Zuid een spiegel voorhoudt: barstensvol ideeën, werklust en problemen.


Janus, Lee Towers: The Voice of Rotterdam en de verzamelprogramma's Rotterdam Shorts 1 (met onder meer) Hier is Harry Merry), Rotterdam Shorts 2 (met Herinneringen aan vuur en Tamelijk gelukkig) en Rotterdam Classics: Andor von Barsy zijn allemaal nog op het IFFR te zien. filmfestivalrotterdam.com


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden