Wandelaars kopen tweede herberg in Silezië

Nemo, de vereniging van vrije wandelaars, wil nog een huis in Polen kopen. Het eerste huis, het Nemo Centrum, is een succes geworden....

'In het begin excuseerden we ons. Later merkten we dat mensen de simpele voorzieningen juist prettig vinden', zegt Spruijt. 'Ze zijn ons handelsmerk geworden.' Spruijt benadrukt dat Nemo geen 'soberheidsideologie' aanhangt. Polen zijn overigens niet gecharmeerd van het gebrek aan luxe. Spruijt: 'Zij associëren dat waarschijnlijk met armoede.'

De vereniging heeft een tweede huis in het Poolse Silezië gekocht, omdat men daar rustig over onverharde paden kan wandelen die niet zijn afgeheind met prikkeldraad. Tot vreugde van de vrije wandelaars staan er ook geen informatiepanelen en ontbreken bewegwijzerde routes.

Van boze boeren is weinig te merken, omdat de streek waarin het huis ligt, gestaag ontvolkt. Aan de voet van het Reuzengebergte is landbouw niet langer rendabel.

Van de vakantiegangers die het Nemo Centrum bezoeken, wordt verwacht dat ze meewerken, bijvoorbeeld door het huis te helpen schoonmaken. Veel wandelaars gaan uit eigen beweging aan het werk. 'Mensen vinden het leuk om een verwilderd voetpad vrij te maken.'

Nemo koestert de oude wandelpaden en wil ze in stand houden. Het oude cultuurlandschap zou gemakkelijker te behouden zijn als mensen in de streek wat meer zouden verdienen. De vereniging probeert te helpen.

Wandeltoerisme, met overnachtingen bij boeren, kan bijvoorbeeld geld in de regio brengen. Nemo heeft een uitwisselingsproject met Nederlandse scholen opgezet en steunt plaatselijke kunstenaars. Daarnaast doet Nemo pogingen biologische boeren in Nederland te interesseren voor de streek.

De Duitse vakantieganger kan de streek ook vooruit helpen. 'We gaan de Duitse markt op', zegt Spruijt. Maar liever ziet hij niet te veel 'nostalgietoeristen' komen: bejaarde Duitsers die aan het eind van de Tweede Wereldoorlog Silezië moesten ontvluchten. Leden van Nemo hebben gemerkt dat sommigen zich luidruchtig beklagen over de verwaarloosde staat van hun vroegere Heimat.

Spruijt erkent dat in westerse ogen het land en de huizen er rommelig uitzien. Zo aangeharkt als Nederland is de streek niet. Spruijt vindt dat prettig. 'Polen is een spiegel voor ons.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.