Wagendorp: 'Intussen zijn we bezig een socialistische heilstaat te worden'

Iedereen heeft het maar over de verrechtsing, maar intussen wordt Nederland steeds linkser, schrijft Volkskrant-columnist Bert Wagendorp.

SP-leider Emile Roemer. Beeld anp

De SP is de grootste partij van Nederland. In de poll van Maurice de Hond althans. Maar de peilingen van Maurice en zijn collega's bepalen hier al jaren de toon van het politieke debat, dus is het zaak ze serieus te nemen.

De PvdA wordt van een ideologisch kaalgevreten partij weer links, GroenLinks wordt van progressief liberaal weer links, de ChristenUnie is al christelijk links, de Dierenpartij is dierenlinks, het CDA is bezig met een beweging naar links. En de SP was dus al heel erg links: bijna tachtig virtuele zetels.

Iedereen heeft het maar over de verrechtsing, maar intussen zijn we gewoon bezig een socialistische heilstaat te worden. Volgens Henk Bleker lijkt het CDA heel erg op de SP: die wil zich de volgende keer laten gedogen door Emile Roemer.

Het kabinet-Rutte is nu al een relict uit vervlogen tijden; er zijn straks geen rechtse vingers meer om af te likken.

Emile Roemer van de SP premier, wie had dat kunnen denken? Ik herinner me de dagen van de Tribune-colporteurs; zelfs de gedachte aan één SP'er in de Kamer zond sidderingen van angst door het establishment. Die jongens staken de Jehova's naar de kroon. Als zo'n geloofsijveraar zijn poot tussen de deur van het studentenhuis had, kreeg je die met een beetje doordrukken op je eentje nog wel dicht.

Bij de fanatieke SP-types moest je de hulp van potige huisgenoten inroepen om te komen helpen duwen. Het was erop of eronder. Je wist: als het ze lukt om binnen te komen, ben ik verloren. Dan gaan ze me hersenspoelen, stort ik morgen de helft van mijn studiebeurs in de partijkas en word ik onbezoldigd columnist van De Tribune.

Emile Roemer is van 1962, dus hem kun je het maoïstische verleden van de SP niet meer aanwrijven. Roemer behoort tot de revisionisten en de verraders van de klassenstrijd. Voor zijn opmerking dat de SP best een kabinet zou kunnen vormen met de vuile kapitalisten van de VVD, was hij voorheen ondersteboven opgehangen in het hoofdkantoor en urenlang als schietschijf gebruikt bij de kadertraining tomatenwerpen.

Toen Roemer in maart 2010 de ongelukkige Agnes Kant opvolgde als partijleider en zijn debuut maakte bij Pauw & Witteman wist je meteen: natural. Kenmerk van de natural is dat hij kiezers als een magneet naar zich toetrekt, ongeacht zijn boodschap. Geert Wilders is een natural, de Rattenvanger van Hamelen was een natural. En Emile Roemer is dus ook een natural. Een natural ben je, dat kan geen mediatrainer je leren. Job Cohen die zondag zijn partijcongres toesprak: typische unnatural. Iemand die andermans teksten stond voor te lezen, inclusief bedachte woordspelingen over werkloosheid en ontslag nemen - verbale stekkers van Jolande Sap.

Wat Roemer onweerstaanbaar maakt, is dat hij ook nog eens overkomt als een goedmoedige lobbes. Daar zijn wij gek op. Het beeld kan nooit helemaal kloppen; daarvoor opereert de SP-fractie veel te gedisciplineerd. Emile heeft de wind eronder. De zogenaamde goeierd is ook de enige die erin slaagt effectief weerwoord te bieden aan Wilders. Nu hij door de SP wordt leeggegeten, zal blijken wat Twittergeert echt waard is.

Hij spreekt ons toe als de onderwijzer op een Jenaplan- school die hij ooit was. Hij kijkt ons zo vertrouwingwekkend aan, dat we onmiddellijk aannemen dat hij het beste met ons voor heeft. Ik merk het aan mezelf: 60 procent van het SP-programma staat me niet aan en toch zou ik morgen bij verkiezingen heel even overwegen op Roemer te stemmen.

Hij laat zien dat in onze democratie de verpakking boven de boodschap gaat. Hij is de hoop van elke partij in nood: de redding is nabij, als je tenminste een Emile weet op te duikelen.

Bert Wagendorp is columnist van de Volkskrant.

 Roemer behoort tot de revisionisten en de verraders van de klassenstrijd  
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden