Wachten

Het zijn van die dagen die niet helemaal lukken. Je kunt ook zeggen: waardeloze dagen...

Martin Bril

Is het het weer?

Vorig jaar rond deze tijd was het al weken zomer. Nu is het hangen en wurgen, wolken en wind, af en toe wat zon. Is het even droog, dan gaat het binnenkort weer regenen. Na de buien komen opklaringen die van korte duur zijn, je kunt er vergif op innemen. Goed weer voor de tuin, en voor de boeren, dat wel.

Is het de vakantie?

De kinderen zijn klaar op school. De rapporten zijn binnen, de kastjes uitgeruimd, de lessen voorbij. Ze gaan nog wel op pad, iedere ochtend om iets na achten, maar ze hebben op school niets anders meer te doen dan wachten tot het helemaal voorbij is. Hun leraren hebben hun laatste fantasie al weken geleden verspeeld. Ook zij wachten op het einde.

We wachten allemaal.

We wachten tot het vrijdag is.

We spelen ondertussen op www.spele.nl een spelletje met Balkenende: een poppetje dat van links naar rechts over het scherm holt. We zorgen dat hij niet in kuilen valt, en soms doemt Femke Halsema op met een groene kinderwagen, daar laten we Jan Peter overheen springen.

Hoe langer we het spelen, hoe hoger Jan Peter springt en ongetwijfeld is hij de eerste premier die het tot een cartoonesk poppetje in een computerspelletje heeft geschopt. Het zou best eens deel uit kunnen maken van het waarden-en normenoffensief. Balkenende is populairder bij kleine kinderen dan al zijn voorgangers. Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst – Jan Peter snapt zulke dingen.

Wachten.

We wachten tot het vrijdag is. Vrijdag is het vakantie. Dan pakken we de auto die net terug is uit de garage, dan gaan we bijna op stap, nog een paar uur slapen. We zijn trouwens nu al zenuwachtig over Antwerpen. Stel je voor dat je uren en uren in de brandende zon ter hoogte van de oude wielerbaan in de file op de ring van Antwerpen staat: de kinderen jengelen, alle limonade is op, de hond moet poepen, de auto begeeft het, ondanks dat hij net naar de garage is geweest.

Daarna nog duizend kilometer.

Dan ben je waar je heen wilt.

In de binnentuin fluiten intussen de vogels. De buren eten iedere avond buiten. Bij hen is het ander weer dan bij ons. Onverklaarbaar, maar waar. Op twee hoog aan de overkant is weer een baby geboren – aan de waslijn hangen spierwitte rompertjes en achter het keukenraam zie je de nieuwe vader thee zetten voor mama die in bed ligt. Vanavond komen zijn ouders langs, gisteren waren die van haar op bezoek.

In de Tour de France ontsnapt een renner uit het peloton. Dat is aanleiding voor een NOS Radio Tourflits waar je niet naar luistert, want straks wordt de renner toch weer ingelopen. Kan het niet wat minder opgewonden? Gelukkig schakelen de verslaggevers na hun opwinding terug naar Hilversum, daar zetten ze een plaat van UB40 op. Je kunt net zo goed niet luisteren. Aan het einde van de dag is de etappe toch voorbij, en praten ze alweer over morgen.

Zulke dagen zijn het.

Nog een paar van zulke dagen en we zijn weg.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden