Wachten op Talansky, tot vorige week nog outsider

In de aanloop naar de Tour won Andrew Talansky het Criterium du Dauphiné. Een topper dus. Maar de Ronde is dit jaar ongenadig voor zij die zich kansrijk wanen.

OYONNAX - Om kwart over vijf woensdagmiddag begint het lange wachten op Andrew. Het peloton in de Tour de France heeft vlak daarvoor de elfde etappe afgesloten. Het was een lange streep van kleuren. Daarna wordt het decor bij de finish een stilleven waarin soms iets wordt herschikt.


Er hangen Franse vlaggen langs de Cours de Verdun in Oyonnax en gele vlaggen van de organisatie. Er hangt een lijstje waarop staat genoteerd wie zich bij de dopingcontrole moet melden. Het gaat om de renners met de rugnummers 197, 181, 111, 192, 182 en 211. Verzorgers maken een foto van het bulletin met hun mobiele telefoon. De rugnummers maken rechtsomkeert.


Tom Jelte Slagter, ploeggenoot van Andrew, komt binnen. Zijn gezicht staat op onweer. Michele Scarponi, een belangrijke hulpkracht van leider Nibali, houdt halt om een Italiaanse verslaggever gerust te stellen. Ja, hij is gevallen. Nee, er is geen reden voor paniek.


Het wordt 17.34 uur. De bekende hymne weerklinkt als startsein van de huldiging. Ritwinnaar Tony Gallopin is als eerst aan de beurt. Slowaken toeteren hard wanneer Peter Sagan een nieuwe groene trui krijgt.


17.37 uur. Een grote groep arriveert met Lars Boom, Marcel Kittel, André Greipel en Ji Chen die zijn laatste plaats in het klassement zeker heeft gesteld. Er wordt gelachen.


17.42 uur. Joaquim Rodríguez komt langs gefietst. Nieuwe bolletjestrui gekregen. En daar is Romain Bardet in het wit van beste jongere. Rondemissen lopen langs. Ze ontdoen zich van hun versierselen en ze zwikken op hun hakken. Publiek gaat zijns weegs.


Het wordt 17.48 uur. Tourspeaker Daniel Mangeas verheft zijn stem en begint een monoloog in uitroeptekens. Hij wil dat we met z'n allen Andrew Talansky begroeten met een warm applaus. Hij heeft uitzonderlijke moed getoond. Hij is afgestapt en hij is weer opgestapt. Zoiets doen alleen coureurs die het hart van een leeuw bezitten. 'Kijk, daar komt hij al aan.'


Een maand geleden won Talansky verrassend het Criterium du Dauphiné. Dat maakte hem bij de start van deze Tour tot een te duchten outsider. Maar Andrew Talansky, een 25-jarige Amerikaan, klapte vrijdag in Nancy keihard op het asfalt. Een dag later gebeurde het opnieuw in de rit naar Gerardmer. Daarna deed zijn rug zo'n pijn dat hij niet meer zelfstandig zijn shirt kon uittrekken.


De rustdag heeft weinig geholpen, integendeel. Ook fietsen lukt niet meer. Halverwege de rit wordt Talansky gelost en aan zijn lot overgelaten. Eerder in de Tour wendde Tom Jelte Slagter zelfs een keertje de steven om zijn kopman weer op weg te helpen. Nu moet hij het zelf uitzoeken. De ploeg probeert Slagter in stelling te brengen voor de ritzege, tevergeefs zal later blijken.


Andrew Talansky wordt op de hielen gezeten door de bezemwagen. Hij stapt af en gaat op de vangrail zitten. Een jurylid meldt zich om volgens de reglementen zijn rugnummer te verwijderen. Ploegdirecteur Jonathan Vaughters gebaart nog even te wachten en praat een paar minuten lang indringend op zijn kopman in. De kopman staat op, grijpt eerst naar zijn pijnlijke rug en pakt zijn fiets. Hij huilt en vervolgt zijn lijdensweg naar Oyonnax.


De tijd tikt weg op de Cours de Verdun. Er geldt hier een tijdslimiet. Talanksy moet binnen 37 minuten na winnaar Gallopin binnenkomen, anders wordt hij uit de koers genomen. Het publiek keert terug om hem te ontvangen als de held die hij blijkbaar is.


Het wordt 17.51 uur. Daar is Andy. Camera's en microfoons verdringen elkaar om een glimp of een geluid op te vangen. Nummer 91 heeft een gaasje om zijn linkerarm en rijdt zo hard mogelijk door de mêlee van media heen. 'Zo hard heeft hij de hele dag niet gereden', zegt Franky Andreu lachend. Andreu is een oud-coureur en tegenwoordig radioverslaggever. Hij is 32.05 minuten na Gallopin gearriveerd en verdwijnt meteen in de bus van de Garminploeg.


Daar vertelt ploegleider Charly Wegelius dat Talansky heeft doorgezet als eerbetoon aan de ploeggenoten die hem de afgelopen dagen terzijde stonden. Wielrenners kunnen hard zijn voor zichzelf, zegt hij, en Talansky misschien wel het hardst van allemaal. Voorheen de outsider staat nu op plek 44, ruim 47 minuten van de geletruidrager.


Het is 17.59 uur. Medewerkers van de Tour de France drukken bij wijze van afscheid wangen tegen elkaar. De dag zit er op, een nieuwe komt er al weer aan.


x

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden