Wachten op punten, investeerders en volwassenheid

Eredivisie

Feyenoord verliest alweer, van kampioen FC Twente deze keer (0-1). Feyenoord haalde in vijf duels één punt en zakt naar de vijftiende plaats van de eredivisie. Toch is daar hoopgevend applaus van de supporters, ook van de fanatiekelingen achter het doel. Het is alsof alleen zij het geheim kennen: het komt allemaal goed.


Waarom zou het niet goed komen? De Vrij verdedigt standvastig. Wijnaldum dartelt weer. Mokotjo heeft een traptechniek van fluweel. Fer is, hoe jong ook, weer een beetje de oude Fer. De flegmatieke Bruins gaat voorop in de strijd. De Cler en Van Dijk zijn gouden oudjes. Zelfs Schaken voetbalt aardig. Wijnaldum durft te zeggen: 'Er komen mooie tijden aan.' Misschien, als het elftal bij elkaar blijft, als hier eens een ervaren spits tussenliep, iemand die Castaignos kon verlossen van de druk. Misschien.


Symboliek is overal. Drie kwartier na de wedstrijd vult de rock van Creedence Clearwater Revival de lege Kuip. Have you ever seen the rain, schalt door de speakers. Het is een kraker uit de eerste maanden van 1971, toen Feyenoord regerend kampioen van Europa en de wereld was. Over de muziek heen analyseert Stefan de Vrij, geboren in 1992, de situatie van nu. Samenvattend: 'We krijgen klap op klap. Het zit niet mee. We maken geen doelpunten. Maar we speelden goed. We houden vertrouwen.'


Hij was blij dat hij, door jeugdinterlands, even weg was uit het Rotterdamse crisiscentrum, dat hij even andere lucht kon ademen. Middenvelder Luigi Bruins citeert vrij uit de werken van Johan Cruijff: 'Als je niet schiet, kun je ook niet scoren.'


Maar eens gaat het lukken. Eens zal Feyenoord weer groot zijn en trots. Een paar weken geleden was daar een icoon uit de grote tijd, Willem van Hanegem die, terloops aangesproken op een golfbaan, voorspelde dat Feyenoord over drie jaar kampioen kan zijn. Mogelijk overdrijft hij. Misschien ook niet. Feyenoord heeft immers al de jeugd. Nu de toekomst nog.


Ze zeggen bovendien dat de investeerders komen, misschien nog deze maand. De muren fluisteren het, de woordvoerder stelt dat het écht zo is. Bijna is het zover dat de groep rond zakenman Pim Blokland, een naam met een al bijna mythische klank in Rotterdam, 49 procent van de aandelen koopt. Meer is reglementair onmogelijk. De vraag is nog: hoeveel betalen ze? Minimaal 20 miljoen, liefst meer. De vraag is ook of Feyenoord, dat door het verblijf in categorie I van de het KNVB-licentiereglement gebonden is, dan weer iets kan doen op de spelersmarkt.


Vroeger dachten investeerders bij Feyenoord vooral in spelers. Nu moet eerst de schuld weg die Feyenoord vastnagelt in het heden, die van het rijke verleden een vage herinnering maakt en van de toekomst een ongewis avontuur.


Ach, zelfs zonder investeerders zou de zon al kunnen schijnen. Kijk eens op de achterkant van het velletje met de opstelling en monster de foto, die is bedoeld om mensen lekker te maken. Vanaf links: Cissé, altijd geblesseerd aan een teen. El Ahmadi, ongelukkig met een reserverol, de laatste miljoenenaankoop van Feyenoord. Vlaar, nog even geblesseerd. Tomasson, bijna altijd geblesseerd. Fer, de aanvoerder.


Veertig miljoen bedraagt de schuld, misschien zelfs meer. Het is niets als je het vergelijkt met Real Madrid of Liverpool, maar het is immens in de Nederlandse constellatie. Directeur Gudde en financieel man Jacobs acteren op de achtergrond. Bestuurders profileren zich vooral als het goed gaat, dan betreden ze de kansel.


De laatste grote bestuurder van Feyenoord duikt op een donderdag onverwacht op, tijdens de receptie van het afscheid van KNVB-directeur Kesler. Jorien van den Herik dus. Hoe hij de problematiek zou aanpakken? Zonder seconde na te denken: surséance van betaling aanvragen, een regeling treffen met schuldeisers en een doorstart maken. Want: 'Een schuld van 40 miljoen, daar kom je nooit meer van af.'


En hij heeft ook al een plan voor het nieuwe stadion dat er komt, WK 2018 of niet. 'Telkens huren voor één dag. Zo gaat dat ook in Amerika.' Op die ene dag zijn dan alle inkomsten voor de club. 'Als de bitterballen dan slecht zijn, zijn het wel jóuw bitterballen.'


Een paar keer schudt Van den Herik het hoofd, als het bedrag van veertig miljoen ter sprake komt. Ongelooflijk. Kijk, Ajax maakt binnen een seizoen 23 miljoen verlies. Ajax kan het zich (nog) permitteren, want de club heeft (nog) 40 miljoen eigen vermogen. En PSV kwam over afgelopen seizoen tien miljoen tekort, maar PSV laafde zich jarenlang aan het infuus van de Champions League. Feyenoord echter speelt al acht jaar geen Champions League meer, Feyenoord is verdwaald in het eigen wanbeleid.


Trainer Been herhaalt derhalve dat hij het voorlopig met deze groep moet doen. Het wachten is op iets meer volwassenheid bij de spelers, op investeerders dus, op punten, op een beetje geluk ook. Want waarom geeft scheidsrechter Bossen geen strafschop, als Douglas hands maakt?


Intussen houdt hoop Feyenoord overeind. Opeens is daar zo'n stukje in de krant dat Craig Bellamy, door Manchester City verhuurd aan Cardiff, bij Feyenoord zou willen voetballen. Waarom, in hemelsnaam? Gewoon, voor de sfeer. Bellamy beleefde een van de mooiste momenten in zijn loopbaan, toen hij acht jaar geleden Feyenoord in een onwaarschijnlijk spannend duel uit de Champions League schoot namens Newcastle United.


Het is een zoethoudertje, zoals De Kuip is behangen met zoethoudertjes. Schitterende foto's aan de muur. Cruijff en Gullit als kampioen. Bosvelt met de UEFA Cup. Van Bronckhorst en Makaay, in de polonaise na de bekerwinst.


Zelfs 2008 lijkt eeuwen geleden. Tegenwoordig klapt het legioen beleefd na een nederlaag tegen de kampioen. Ze zijn één en al begrip. Hier zijn geweldige staaltjes pr verricht. De Kimmen van Korea zouden er trots op zijn. Feyenoord staat vijftiende, een week voor PSV-uit. In slechts één seizoen ging het nog slechter: in 1989-1990 stond de club zeventiende na negen duels, ingeklemd tussen het verdwenen Haarlem en Den Bosch.


Een uur na de wedstrijd schalt de stem van John Fogarty door de lege Kuip: I want to know, have you ever seen the rain, coming down on a sunny day


Landzaat valt in, Landzaat scoort en juicht ingetogen

Uitgerekend degene die weg moest bij Feyenoord omdat hij niet meer paste in het salarisgebouw van soberheid in Rotterdam-Zuid, ontnam de thuisclub de hoop op een punt. Invaller Landzaat plaatste de bal voor FC Twente keurig in de uiterste hoek van het doel, na terugleggen van Douglas. Hij juichte, zij het ingetogen.


Trainer Mario Been van Feyenoord kon Landzaat niets kwalijk nemen. 'Zo gaat dat in voetbal.' Verdiend was de zege niet te noemen, hoewel FC Twente iets betere kansen kreeg. Twente heeft immers wel scorende spitsen. Janko bijvoorbeeld blinkt niet uit door fijzinnigheid, maar is voortdurend dreigend. Hij kopte onder meer tegen de lat.


'Wij waren in de eerste helft niet scherp in de duels en dat heeft me verbaasd', oordeelde trainer Preud'homme van FC Twente. 'In de eerste helft hebben we eigenlijk niet gevoetbald, in de tweede ging het iets beter.'


FC Twente voetbalt woensdag thuis tegen Werder Bremen, in de derde speelronde van de Champions League. In de dubbel met Bremen zal de club punten moeten halen om in elk geval mee te blijven doen om de derde plaats (doorstart Europa League), en eventueel om de topposities in de groep.


Tegenvallend was het optreden van Bryan Ruiz, die rustige weken had beleefd. Ruiz was in het oosten gebleven omdat Costa Rica aan de andere kant van de wereld alleen oefenduels speelde waarvoor hij niet hoefde op te draven. Ook Theo Janssen, die bedankte voor Oranje om zijn knie rust te geven, was minder dominant dan normaal.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden