Wachten in India

BART KOETSENRUIJTER

Filmen is soms een kwestie van goed kijken. Kijken waar je de camera neerzet vooral. De wereld die dan aan je voorbijtrekt, kan zomaar mooi en veelzeggend zijn. Waiting For Nano, de eerste (middel)lange documentaire van de Belgische cineaste Lise Van den Briel, gaat over het initiatief van een Indiase vrouw om andere vrouwen de gelegenheid te bieden (taxi)chauffeur te worden in het duizelingwekkend drukke Delhi. Van den Briel volgt de vrouw en twee kandidaat-chauffeurs. De film gaat ook over de tergende bureaucratie waarin dergelijke initiatieven sneven - het project blijkt na meer dan een jaar wachten op de autootjes uit de titel, de Tata Nano, nog niet van de grond gekomen - en geeft tussen de regels door op luchtige wijze de man een veeg uit de pan. De echtgenoot van een van hen wordt weggezet als een alcoholistische nietsnut, de man die voor het project een powerpointpresentatie heeft gemaakt, moet op alle vragen van de initiatiefneemster ('Heb je hieraan gedacht, zit dat erin?') beschaamd 'nee' antwoorden.

Maar dat elke scène uit Waiting For Nano raak is, komt toch vooral doordat telkens de camera op de juiste plek staat, zodat die gedurende de scène niet verplaatst hoeft te worden. Zoals het gesprek tussen de initiatiefneemster en een vertegenwoordiger van Tata, gefilmd tegen de achtergrond van een aquarium waarin reuzevissen rondzwemmen. Het geeft de scène precies de benodigde rust én spanning.

Zo filmen is niet de makkelijkste manier om je verhaal te vertellen, maar als het lukt wel de mooiste. Zeker als het ook geldt voor de tussenshots: het voorbijrazende en toeterende verkeer, terwijl de camera gefixeerd blijft op het verkeersbord dat zegt verboden te toeteren; of het voorbijrazende verkeer, terwijl de camera zich blijft richten op de koe die zich daarvan op een smalle verkeersheuvel niets lijkt aan te trekken. Met zulke rake beelden heb je aan drie kwartier meer dan genoeg om een wereld te laten zien.

Waiting For Nano (Lise Van den Briel, 2012)

Canvas, 23.40-00.25 uur.

Tara Road

(Gillies MacKinnon, 2005) In Tara Road leert de Schot Gillies MacKinnon (Small Faces, Hideous Kinky) ons wijze lessen uit de gelijknamige bestseller van de Ierse schrijfster Maeve Binchy die aan de film ten grondslag ligt: ontdek wat echt belangrijk is in het leven, leer het verleden los te laten en kom voor jezelf op. Van die dingen. Van subtiliteit moet het verhaal over twee vrouwen die beiden in een uitzichtloze relatiedip verkeren en voor twee maanden van huis ruilen, het niet hebben. Zo debiteren twee onbekenden die elkaar voor het eerst zien levenswijsheden in plaats van dat ze kennismaken met elkaar. Over dat soort clichés struikelt de film nogal eens. Niet goed, maar op zijn tijd best lekker.

RTL 8, 20.30-22.35 uur.

There Will Be Blood

(Paul Thomas Anderson, 2007) Machtig epos over oliebaron Daniel Plainview (Daniel Day-Lewis, die voor de rol een Oscar ontving), wiens kille en inhalige gedrag hem op gespannen voet brengt met de omgeving die zijn succes mogelijk moet maken. Eerst met concurrenten die collega's zouden kunnen zijn en ten slotte met zijn geadopteerde zoon. Lang redt zijn opportunisme hem, maar als dat niet langer nodig is, blijkt de selfmade man zichzelf alleen nog maar te kunnen vernietigen. Het gebeurt niet vaak dat je ruim tweeënhalf uur gefascineerd kijkt naar een hoofdpersoon die elke scène domineert zonder een greintje sympathie op te wekken. There Will Be Blood gaat daarmee rechtstreeks in tegen ongeschreven Hollywoodregels - kenmerk van een meesterwerk.

BBC 2, 00.20-02.20 uur.

undefined

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden